De grote verdrukking
Three-days-after Loveparade en het laat nog steeds niet los
"Waarom lieten ze ons zolang elkaar als dieren vertrappen? (...) Ik probeer de paniek en angst uit te leggen, maar het is gewoon zo moeilijk te beschrijven hoe je je dan voelt. Als je letterlijk geplet wordt en je weg voelt vallen en je heel goed weet dat je letterlijk geen kant op kan, en dat niemand je kan helpen..."
Dit is een stukje uit het verhaal van Anouk. Zij was erbij afgelopen weekend, toen er paniek uitbrak in de massa die in een voetgangerstunnel stonden te wachten om het terrein van Loveparade op te kunnen. Het is nu 'three-days-after' en je komt steeds indrukwekkendere verslagen en beelden tegen. Meestal ebt nieuws vrij snel weer weg, maar dit laat mij nog steeds niet los.
Het lijkt mij verschrikkelijk om mee te maken. Als ik de verhalen lees en de filmpjes zie krijg ik het al haast benauwd. Bizar dat zo'n grote mensenmassa (1,4 miljoen) überhaupt door zo'n lullig tunneltje moet. Het lijkt mij niet de fijnste plek om te zijn. En dat was het dus ook niet. De paniek in Duisberg zorgde voor maar liefst 20 doden -onder wie de Nederlandse Jan Willem- en nog meer gewonden.
De organisatie van het evenement heeft aangegeven dat deze ramp ook het einde van Loveparade betekent. Ik denk dat dit de juiste keuze is, anders zal het feest in de toekomst altijd een nare bijsmaak hebben gehad. Laten we hopen dat organisatoren van grote festivals zich even goed achter de oren krabben hoe het zit met hun organisatie. Ik lees op verschillende plekken dat het in Nederland wel mee valt. Maar hoe het ook zij: niemand komt graag in de verdrukking.
Nieuwste artikelen
