Magda werd mishandeld door haar ouders
dinsdag 19 april 2005 om 22:46
Magda is een peuter van anderhalf jaar, als ze vanuit Indonesië met haar ouders naar Nederland vertrekt. Per boot. Haar vader diende overzee in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger. In Nederland probeert het gezin een nieuw bestaan op te bouwen. De ouders van Magda voeden haar op met zeer strakke hand en dat gaat zover dat ze Magda tussen haar vijfde en achttiende jaar zowel geestelijk als lichamelijk mishandelen. De straffen die Magda van haar vader en moeder krijgt, lijken erg op de straffen uit jappenkampen. Zij raakt hierdoor steeds meer in zichzelf teruggetrokken. Magda trouwt met Willem en bouwt met hem en haar kinderen een redelijk gelukkig leven op. Op het moment dat de kinderen ouder worden, komt haar eigen jeugd weer in alle hevigheid terug en dan start een periode van veel verdriet en worsteling. Magda vindt het moeilijk haar ouders te vergeven. Dit geldt minder voor haar vader, omdat ze op haar achttiende een heel bijzonder moment met hem heeft meegemaakt: hij vroeg haar om vergeving. Maar vooral naar haar moeder heeft Magda nog veel vragen: ‘Waarom heeft ze me altijd zo behandeld? Was ik zo erg als kind? Wat heb ik verkeerd gedaan dat ze zo tegen me deed?’ In deze aflevering van ‘Aangedaan’ zien we hoe Magda probeert een stap verder te komen in het vergeven van haar moeder.
Magda is een peuter van anderhalf jaar, als ze vanuit Indonesië met haar ouders naar Nederland vertrekt. Per boot. Haar vader diende overzee in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger.
In Nederland probeert het gezin een nieuw bestaan op te bouwen. De ouders van Magda voeden haar op met zeer strakke hand en dat gaat zover dat ze Magda tussen haar vijfde en achttiende jaar zowel geestelijk als lichamelijk mishandelen. De straffen die Magda van haar vader en moeder krijgt, lijken erg op de straffen uit jappenkampen. Zij raakt hierdoor steeds meer in zichzelf teruggetrokken.
Magda trouwt met Willem en bouwt met hem en haar kinderen een redelijk gelukkig leven op. Op het moment dat de kinderen ouder worden, komt haar eigen jeugd weer in alle hevigheid terug en dan start een periode van veel verdriet en worsteling.
Magda vindt het moeilijk haar ouders te vergeven. Dit geldt minder voor haar vader, omdat ze op haar achttiende een heel bijzonder moment met hem heeft meegemaakt: hij vroeg haar om vergeving. Maar vooral naar haar moeder heeft Magda nog veel vragen: ‘Waarom heeft ze me altijd zo behandeld? Was ik zo erg als kind? Wat heb ik verkeerd gedaan dat ze zo tegen me deed?’
In deze aflevering van ‘Aangedaan’ zien we hoe Magda probeert een stap verder te komen in het vergeven van haar moeder.
36 reacties
Reacties
Rozelin, 9 oktober 2006 21:38 uur
lieve Magda
Ik hoop dat je dit na 1 1/2 jaar toch nog leest, ik heb moeten huilen, zoveel herkenning, het kind in je, de bevestiging dat maoeder toch van je gehouden heeft en daar tegenover God, Ik heb heel veel troost gehad van een lied van Rolof Mulder Ik ben de Heer die jou eens schiep (...) Ik voelde je pijn toen je niet meer kind kon zijn. Lieve Magda ik vind je een prachtig mens! Gods zegen!!! Roosje
ChrisHeij, 25 oktober 2005 00:12 uur
Beste Magda, ik vind het dapper van je dat je, je verhaal zo in het openbaar kunt vertellen. En ik hoop ook dat anderen die het zelfde hebben meegemaakt en/of meemaken zich gesterkt voelen door jou verhaal. Ik denk wel dat het goed is het verhaal van de vriendin van je moeder aan te horen aangezien God ook door deze vriendin je iets kan duidelijk maken wat je anders niet zult weten. God werkt soms door mensen te gebruiken om andere mensen te helpen. God gaf mij een 2e vriend om mij te helpen met de rouwverwerking van toen mijn beste vriend overleed. Deze 2de vriend kan nooit een vervanging zijn, maar heeft me er wel doorheen gesleept. ik had daarom gesmeekt en gekregen, zodoende weet ik dat God mensen kan gebruiken anderen mensen te helpen. Ik hoop dat je het antwoord vind bij deze vriendin van je moeder.
xandra grondhuis, 19 mei 2005 11:37 uur
hoi magda en willem, de eerste dagen na jouw / u / jullie uitzending was ik aangedaan deels omdat het zo herkenbaar is. mijn ouders komen ook uit indonesie. mijn vader is ook een knil militair. de dingen die u vertelde waren zo exact zichtbaar in ons huisgezin. u bent een lief mens en ga met God want die vindt u een prachtmens. vergeten kun je het niet maar wel proberen met Gods hulp een eigen weg in te slaan naar omgaan met andere normen en waarden in opvoeding en leven. Waardevoller, zachtmoediger etc.. liefst xandra x.grondhuis@hetnet.nl
magda, 2 mei 2005 14:05 uur
Aan anoniem van 1 mei Ons mailadres is wa.altena@home.nl. Neem maar contact met ons op.
anoniem, 1 mei 2005 20:45 uur
is het mogelijk om met Magda en Willem in contact te komen? betreffende het verhaal dat heeft me enorm geraakt met vriendelijke groeten
anoniem, 25 april 2005 13:24 uur
Hoi Willem en Magda, ik heb met tranen in m'n ogen zitten kijken. Onvoorstelbaar toch dat ouders hun kinderen zoveel pijn kunnen doen. Ik heb iets dergelijks meegemaakt alleen ging dat veel stiekemer, maar weinig mensen weten ervan. M'n moeder maakte mij en de andere kinderen ziek, heel bewust. Ze probeert nog op alle mogelijke manieren m'n leven te verzieken maar ik weet dat er een Overwinnaar is die mij erdoorheen sleept. Ik heb net als jij vergeving geschonken, ik kan het niet met m'n hart wel met m'n verstand. Ik zit midden in het verwerkingsproces en hoop dat er ooit een einde komt aan het verdriet wat ik heb om het kleine meisje van vroeger. Ik ben nu gelukkig getrouwd en we hebben schatten van kinderen en een geweldige hemelse Vader bij wie we al onze pijn iedere keer opnieuw weer in Zijn hand mogen leggen. Dankjewel voor je verhaal Magda, je hebt me ermee geholpen. Gods zegen en veel wijsheid toegewenst! liefs, anoniem
Paul, 25 april 2005 11:44 uur
Hi Magda, Ik vind het heel moedig wat je hebt gedaan. Ik wens jou en je man Willem Gods zegen en kracht toe, door jouw getuigenis wat heel krachtig is zullen velen mensen worden bemoedigd en zien dat vergeven mogelijk is door dit samen met God te doen. Jij bent een voorbeeld voor velen anderen, prijs de Heer!! Bedankt nogmaals. God Loves you
Max, 22 april 2005 18:46 uur
Beste Magda? hier een bericht van je jongere broer. Ik heb het programma gezien en zag dat je er nog lang niet bent in je avontuur op weg naar vergeving. Je bent dit pad ingeslagen, dan lijkt het me verstandig om het ook af te ronden, zodat je je kan bezighouden met het heden. Ik kan je aanbevelen om richting Indonesi� te gaan, daar kan je een deel van je antwoorden vinden. Voordat ik naar Indonesie ging, heb ik onze jeugd al een plek gegeven. Het is waar, wij zijn met harde (gelovige) hand opgevoed. Hoe valt zoiets te verklaren? Ik ben van mening dat onze ouders het naar beste eer en geweten hebben gedaan. Achter hun verhaal schuilt een geschiedenis, die niet mis is. Ik keur het niet goed, maar kan me in hun positie verplaatsen. Gelukkig kan ik hiermee overweg, en kan op een waardige manier omgaan met het feit dat zij onze ouders waren. Tijdens mijn reizen naar Indonesi�/Molukken heb ik diverse familieleden/vrienden van de familie bezocht, deze bevestigde mijn eigen vermoedens. Dit was een enorme verrijking. Als ik jou zo zie en hoor, vind ik mezelf bijzonder bevoorrecht dat ik het op eigen kracht heb gedaan. Ik gun jou dit ook en wens je dan ook heel veel sterkte op je weg naar vergeving. Selamat!
Wogan & Fabi�nne, 20 april 2005 21:10 uur
Beste oom en tante, Wij zijn erg onder de indruk van de uitzending en willen jullie bemoedigen en laten weten dat jullie een geweldig lief en warm stel zijn en zoals wij jullie kennen een geweldige opa en oma voor de kids van Tom en Anjo. Wij houden van jullie!
Merel, 20 april 2005 20:47 uur
dag oma, toen ik de filmzag schrok ik heel erg!!!!!!!!! ik moest ook huilen. ik heb het ook aan twee vriendinnen van mij laten zien en zij schrokken ook heel erg en moesten ook bijna huilen!!!!!!!!!!! ik hoop dat u veel blijdschap zult hebben komende jaren. groetjes merel