Tineke verloor haar zoon door ongeluk met tractor
dinsdag 29 maart 2005 om 22:45
Wanneer de 18-jarige Kees na het avondeten zijn ouders gedag zegt om met zijn auto naar zijn vriendin te gaan, blijkt enkele uren later dat dit zijn laatste afscheid is geweest. Onderweg is Kees in volle snelheid ingereden op een tractor, die net met een lading suikerbieten de weg opdraaide. Voor Tineke, de moeder van Kees, is deze enorme klap reden voor veel boosheid en wrok. Wrok naar de boer die de tracktor bestuurde: in de eerste plaats, omdat hij Kees had moeten zien aankomen en in de tweede plaats, omdat hij nooit medeleven naar hen getoond heeft. Tineke heeft veel verwijten naar hem en merkt dat dit haar huidige leven extreem beheerst. Ze is bang dat als ze de boer onverwachts tegen zou komen, en ze hem zou herkennen, de woede een weg naar buiten zal vinden, en dan... Om deze uitbarsting voor te zijn, wil ze graag, acht jaar na het ongeval, een ontmoeting met de boer. Ze hoopt dat ze zich op deze manier zal kunnen beheersen en ze hoopt, ondanks al haar wrok, ook in zijn ogen verdriet af te kunnen lezen over het verlies van Kees. In deze aflevering van ‘Aangedaan’ schrijft Tineke de boer een brief en krijgt ze reactie van hem.
Wanneer de 18-jarige Kees na het avondeten zijn ouders gedag zegt om met zijn auto naar zijn vriendin te gaan, blijkt enkele uren later dat dit zijn laatste afscheid is geweest. Onderweg is Kees in volle snelheid ingereden op een tractor, die net met een lading suikerbieten de weg opdraaide.
Voor Tineke, de moeder van Kees, is deze enorme klap reden voor veel boosheid en wrok. Wrok naar de boer die de tracktor bestuurde: in de eerste plaats, omdat hij Kees had moeten zien aankomen en in de tweede plaats, omdat hij nooit medeleven naar hen getoond heeft. Tineke heeft veel verwijten naar hem en merkt dat dit haar huidige leven extreem beheerst.
Ze is bang dat als ze de boer onverwachts tegen zou komen, en ze hem zou herkennen, de woede een weg naar buiten zal vinden, en dan...
Om deze uitbarsting voor te zijn, wil ze graag, acht jaar na het ongeval, een ontmoeting met de boer. Ze hoopt dat ze zich op deze manier zal kunnen beheersen en ze hoopt, ondanks al haar wrok, ook in zijn ogen verdriet af te kunnen lezen over het verlies van Kees.
In deze aflevering van ‘Aangedaan’ schrijft Tineke de boer een brief en krijgt ze reactie van hem.


Reacties
corne de vin, 7 november 2006 21:09 uur
sorry sorry
ik weet het is vreselijk zo je kinderen te verliezen ik weet het
zou het voor zoo een boer niet even erg zijn
zou je die man niet ook veel sterkte wensen
kijk als het iemand is geweest met alcohol oke dan ben je een groote Klootzak maar wij hebben zelf een aanemings en Loonbedrijf en ik weet dat automoblisten de tractoren van deze tijd onderschatten die rijden tegenwoordig a 60 b ze remmen beter als een vrachtauto dus ik vind die boer deed zn werk meer wil ik er niet over zeggen alleen een verwijt richting die boer is onterecht
dan het verhaal over een blijk van medeleven
als er heel erg negatief richting de veroorzaker of in dit geval het medeslachtoffer van dit voorval word gereageerd wie gaat er dan nog medeleven tonen men doet dat niet omdat men ook maar mens is en door de familie van de tegenpartij de grond in worf getrapt
dus ik begrijp die boer en ik begrijp het verdriet van deze ouders
kortom : vreselijk en sterkte aan beide partijen
Simone, 2 april 2005 18:49 uur
lieve ome Jaap en tante Tineke
Ik heb de uitzending ook zeker gezien,
En met weinig woorden kan ik maar een ding zeggen,
Ik denk aan jullie.
Veel liefs Simone Hart
Miranda de Roo, 31 maart 2005 14:40 uur
Ik heb zonet de uitzending op het internet bekeken en het heeft me enorm geraakt.Geweldig Tineke dat je na deze lange tijd van veel pijn voor deze kwetsbare weg kiest.om dit samen met ons te delen.Ik dank God dat Hij jou heeft geholpen deze zware weg te gaan,maar dat we kunnen zien dat het genezing brengt van je pijn.Ik wens jou samen met Jaap en de kinderen heel veel rust en vrede toe voor de komende tijd ,en ik weet zeker dat je veel mensen hebt kunnen helpen om ook over vergeving na te denken.Gods Zegen toe gewenst en veel liefs Miranda de Roo
Herman en Marja v/d Meeren, 31 maart 2005 14:17 uur
Lieve Jaap en Tineke,
We vonden de uitzending erg mooi. Goed ook Tineke dat je boosheid nu weg is, dat lucht vast enorm op. We wensen jullie veel liefs en sterkte toe!
rudolf, 30 maart 2005 21:48 uur
hartelijk dank voor uw moedige stap om dit op tv te vertellen. Uw vergeving zal velen helpen anderen ook weer te vergeven.
martin, 30 maart 2005 21:44 uur
Lieve Tineke,
Ik kan me niet voorstellen wat jullie hebben meegemaakt, het is het meest verschrikkelijke wat men kan overkomen. Ik ben blij voor je dat je de bijbelse weg hebt gekozen en in een proces van vergeving bent gekomen. De bijbel zegt laat los en je zal losgelaten worden. Ik denk dat je nu tot een diepere verwerking zal komen en ik wens je met alles heel veel zegen toe. Je kent me niet maar ik ben trots op je. Ik heb veel waardering voor het feit dat je dit op tv hebt durven zeggen, ik denk dat veel mensen er mee geholpen zijn en dat door je verhaal weer mensen in dat zelfde proces van vergeven komen.
veel zegen,
Martin
Tineke, 30 maart 2005 21:07 uur
lieve allemaal.
Bedankt voor jullie lieve reacties. Hier voor jullie mijn gedicht.
VERGEVEN.
'k Heb een geheim
diep in mijn ziel begraven.
Een diepe wond, enorme pijn,
van niet begrepen zijn.
Die wond, zo groot, hoe kan ik dat vergeten?
En steeds die vraag; kind, heb je 't al vergeven?
't Is mijn geheim,
ik wil er niet meer over praten,
wat and'ren denken, raakt me al niet meer.
Die wrok in mij, in haat kan ik 't verwoorden
wie kan dat voelen diep in mij,
door iemand aangedaan, moet ik dat vergeven?
met die gedachte is ook moeilijk door te leven.
't Geheim in mij,
is niet zo rustig meer.
Het gaat te keer, en altijd weer
weet ik mezelf toch weer te troosten
met woorden uit mezelf,
dat...... Vergeven wat onvergeeflijk is,
voor mij onmooglijk is geworden.
Mijn geheim
is nu niet meer verborgen.
Ik wil het kwijt, en 'k denk aan hem
die 't heeft veroorzaakt, en niet heeft geweten,
wat het gedaan heeft met mijn leven.
naar hem gericht, dat ene moment
Heer, moet ik dat vergeven?
voordat ik verder kan met 't leven?
Hier roep ik Heer, naar U die 't leven geeft en neemt
en dit geheim in mij altijd geweten heeft.
En 'k wil vergeven, wat eerst zo onmoog'lijk leek
en jaren dieper in mij is gaan woelen
een beetje ook het leed van hem
die 't heeft veroorzaakt kunnen voelen,
'k Wil het vergeven HEER, wat zo onmoog'lijk was.
Tineke.
willy pieper van tol, 30 maart 2005 19:51 uur
Mooie uitzending, ondanks het verdriet over Kees zijn dood. Ik kende Kees persoonlijk. Zijn zus is mijn schoondochter. Als ik haar trouwvideo bekijk en ik zie Kees, dan kan ik een heel klein beetje voelen wat Jaap en Tineke moeten voelen. Ik ben blij voor Tineke dat ze met de boer heeft gesproken. Ik wens ze beiden, ook Jaap
God's zegen toe voor de toekomst. En Kees....die vergeten we nooit.
..., 30 maart 2005 10:27 uur
Bitterhoekseweg veiliger geworden ?????
ans, 29 maart 2005 23:24 uur
het komt zo herkenbaar over. onze zoon is 4 jaar geleden achter ons huis verongelukt bijm jong nederland america. hij kwam terecht onder een losstaand doel. hij was 11 jaar. in eerste instantie is er medeleven. maar na enkele maanden keerde dat. ik kan de mensen die wat zeggen van jna op een hand tellen. ze hebben geen idee wat het voor ons betekent. we komen ze nog wel altijd tegen maar meestal ben ik het die de eerste zet zet. jammer. ans