Afslag UMC Utrecht (2)

Afslag UMC Utrecht (2)

Mevrouw Van Dam moest zeven lange maanden met haar voet in het gips. Nu mag ze eindelijk weer met een schoen lopen. Manuel is erbij als mevrouw Van Dam voor het eerst op haar gloednieuwe orthopedische schoenen probeert te staan.

In de tweede aflevering van Afslag UMC Utrecht ontmoet Manuel de 25-jarige Angela. Ze kreeg een tijd geleden opeens hevige buikpijn en besloot naar de huisartsenpost te gaan. Daar dacht men in eerste instantie dat het om een buikgriep ging. Maar de volgende ochtend was de pijn verergerd en Angela besloot weer naar de dokter te gaan. Die verwees haar toen door naar het ziekenhuis. Na een echo en een scan werd er een leverbloeding geconstateerd en werd Angela per ambulance naar het UMC Utrecht vervoerd, waar de bloeding gelukkig gestopt kon worden.

Uit onderzoek bleek dat Angela een aangeboren afwijking aan haar lever heeft. Als gevolg van de leverbloeding moet nu vijftig percent van het orgaan operatief worden verwijderd. Leverweefsel groeit wel na een aantal weken vanzelf weer aan. Er kan zelfs tot zeventig procent van de lever bij een mens weggehaald worden, Angela zit hier dus nog onder. Maar het blijft een grote ingreep. De operatie duurt zo’n vijf uur. Een spannende dag voor Angela en haar man Richard. Het lange wachten tijdens de operatie valt hem erg zwaar.

Mevrouw Van Dam heeft in 2000 de ziekte van Kahler gehad. Dit is een ernstige kanker van het beenmerg, waar veel mensen aan overlijden. Zij heeft het echter overleefd, maar heeft wel aan de zware chemokuren een polyneuropathie aan beide benen overgehouden. Polyneuropathie is een beschadiging van de zenuwen met als gevolg dat Mevrouw van Dam van haar knieën tot en met haar tenen geen gevoel heeft. Daarnaast geeft deze zenuwbeschadiging veel pijn in de benen. Mevrouw van Dam slikt dan ook elke dag pijnstillers om de zenuwpijn te dempen.

Mevrouw van Dam kreeg naast de polyneuropathie een zogenaamde Charcotvoet, een aandoening waarbij de botten in de voet ernstig kunnen gaan vervormen. Om de botten te steunen moest mevr. Van Dam maar liefst zeven maanden met haar voet in het gips. Maar vandaag mag ze hopelijk eindelijk weer met een schoen lopen. Manuel is erbij als mevrouw Van Dam voor het eerst op haar gloednieuwe orthopedische schoenen probeert te staan.

 

De anderhalfjarige Pgah lijdt aan een levensbedreigende afweerstoornis. Ze ligt op een geïsoleerde kamer en Manuel mag niet dichterbij komen dan de deur.

Drie maanden geleden werd Pgah ernstig ziek. Dankzij een combinatie van gegevens uit haar bloedonderzoek en door het feit dat Pgah opvallend zilverblond haar heeft, dacht een alerte arts aan het zeldzame syndroom van Chediak-Higashi, een immuunziekte, en Pgah werd doorverwezen naar het Universitair Medisch Centrum Utrecht.

Om haar leven te redden zal Pgah een navelstrengbloed-transplantatie ondergaan. Noodzakelijke voorbereiding voor deze transplantatie is een zware chemotherapie. De chemotherapie verwoest als het ware Pgah´s eigen beenmerg, dat de veroorzaker van de immuunziekte is. Pas als het beenmerg weg is, is er letterlijk ruimte voor nieuw beenmerg van een donor. Het navelstrengbloed heeft de zaadjes in zich voor nieuw en gezond beenmerg. De twee grote risico’s van een transplantatie is ten eerste afstoting, dit kan deels met medicijnen worden onderdrukt. Een ander groot risico is dat er door het tijdelijke ontbreken van beenmerg er grote kans is op infecties. De weerstand van kinderen het eerste jaar na transplantatie is zeer gering. Een zeer intensief traject voor ouders en kind. Maar er is geen keus: geen behandeling betekent sowieso een vroege dood.

Deel deze uitzending: