De Blusbrothers uit Enschede
vrijdag 14 oktober 2005 om 19:29
Het persoonlijke verhaal van brandweerman Wiljo Wienen. Hij is een van de vrijwilligers die in een later stadium van de ramp zijn ingezet om slachtoffers te zoeken. Zijn zoektocht start midden in de nacht, totaal onvoorbereid op wat hij zou kunnen aantreffen. Die nacht regeert de angst. Jan Wittenburg is een collega van Wiljo, hij helpt hem aan de hand van een zelfgeschreven gedicht zijn angsten te overwinnen. Het gedicht is aanleiding om samen een lied te schrijven. Bekijk de site van de blusbrothers (zie hiernaast) voor onder meer de tekst en cd.
Het persoonlijke verhaal van brandweerman Wiljo Wienen. Hij is een van de vrijwilligers die in een later stadium van de ramp zijn ingezet om slachtoffers te zoeken.
Zijn zoektocht start midden in de nacht, totaal onvoorbereid op wat hij zou kunnen aantreffen.
Die nacht regeert de angst.
Jan Wittenburg is een collega van Wiljo, hij helpt hem aan de hand van een zelfgeschreven gedicht zijn angsten te overwinnen. Het gedicht is aanleiding om samen een lied te schrijven.
Bekijk de site van de blusbrothers (zie hiernaast) voor onder meer de tekst en cd.
26 reacties
Reacties
roy, 20 december 2009 21:22 uur
weet iemand ook of deze prachtige singel nog wordt verkocht.
Prins, 19 oktober 2005 17:52 uur
De hele serie is zeer indrukwekkend! Ik ben met andere ogen naar brandweermensen gaan kijken. Ook dit verhaal trof me. Zeker gezien het moment van de ramp. Petje af en veel sterkte voor de toekomst in jullie werk!
jeroen jongejans, 16 oktober 2005 14:54 uur
ik vond de uitzending erg indruk wekend ik ben nu 13 en wil later ook graag bij de brandweer. En vind het lied ook er mooi
jeffrey, 16 oktober 2005 13:50 uur
ik zit zelf ook bij de brandweer dus ik weet hoe het kan voellen maar gelukkig hebben wij nog nooit zo'n ramp me gemaakt ik hoop ook dat geen enkele brandweer man dit mee maakt
Peter, 15 oktober 2005 22:11 uur
Hele mooie uitzending, veel sterkte voor wiljo en jan. Mooi lied!
Carl Voorhaar, 15 oktober 2005 21:38 uur
Wiljo en Jan, ik heb diepe bewondering voor de wijze waarop jullie het verhaal vertelden over die nacht van handelen en de jaren er na van verwerking. Ook het prijsgeven van emotie, veroorzaakt door de diepe indrukken, voor de TV, getuigt van kracht en moed, een brandweerman waardig. Prachtig vond ik het voorbeeld, dat een foto of film in technische zin objectief is maar de waarheid in slechts ??n dimensie toont, namelijk plat. Jullie persoonlijk verslag is onvergelijkbaar grootser. Jullie ervaring heeft mij aangegrepen en is tot steun. Ik was ook getuige van de ramp, tussen de eerste explosie tot enkele uren daarna, zat ik vast in het rampgebied en kon niet vluchten. Ik heb de stilte ervaren, geen mensen, geen dieren, maar wel vuur en rook. 's avonds heb ik een ooggetuigeverslag geschreven, dat heeft geholpen. Mijn leven is sindsdien ingrijpend veranderd, bij de bakker, de tandarts, op het werk, maakt niet uit. Als ik denk aan Roombeek, gaat het luik naar de hel open. Gelukkig is het nu hanteerbaar geworden. Carl Voorhaar Robert Stolzstraat 87 Hengelo 074 2777695 info@cavd.nl
Carl Voorhaar, 15 oktober 2005 21:38 uur
Wiljo en Jan, ik heb diepe bewondering voor de wijze waarop jullie het verhaal vertelden over die nacht van handelen en de jaren er na van verwerking. Ook het prijsgeven van emotie, veroorzaakt door de diepe indrukken, voor de TV, getuigt van kracht en moed, een brandweerman waardig. Prachtig vond ik het voorbeeld, dat een foto of film in technische zin objectief is maar de waarheid in slechts ??n dimensie toont, namelijk plat. Jullie persoonlijk verslag is onvergelijkbaar grootser. Jullie ervaring heeft mij aangegrepen en is tot steun. Ik was ook getuige van de ramp, tussen de eerste explosie tot enkele uren daarna, zat ik vast in het rampgebied en kon niet vluchten. Ik heb de stilte ervaren, geen mensen, geen dieren, maar wel vuur en rook. 's avonds heb ik een ooggetuigeverslag geschreven, dat heeft geholpen. Mijn leven is sindsdien ingrijpend veranderd, bij de bakker, de tandarts, op het werk, maakt niet uit. Als ik denk aan Roombeek, gaat het luik naar de hel open. Gelukkig is het nu hanteerbaar geworden. Carl Voorhaar Robert Stolzstraat 87 Hengelo 074 2777695 info@cavd.nl
Carl Voorhaar, 15 oktober 2005 21:38 uur
Wiljo en Jan, ik heb diepe bewondering voor de wijze waarop jullie het verhaal vertelden over die nacht van handelen en de jaren er na van verwerking. Ook het prijsgeven van emotie, veroorzaakt door de diepe indrukken, voor de TV, getuigt van kracht en moed, een brandweerman waardig. Prachtig vond ik het voorbeeld, dat een foto of film in technische zin objectief is maar de waarheid in slechts ??n dimensie toont, namelijk plat. Jullie persoonlijk verslag is onvergelijkbaar grootser. Jullie ervaring heeft mij aangegrepen en is tot steun. Ik was ook getuige van de ramp, tussen de eerste explosie tot enkele uren daarna, zat ik vast in het rampgebied en kon niet vluchten. Ik heb de stilte ervaren, geen mensen, geen dieren, maar wel vuur en rook. 's avonds heb ik een ooggetuigeverslag geschreven, dat heeft geholpen. Mijn leven is sindsdien ingrijpend veranderd, bij de bakker, de tandarts, op het werk, maakt niet uit. Als ik denk aan Roombeek, gaat het luik naar de hel open. Gelukkig is het nu hanteerbaar geworden. Carl Voorhaar Robert Stolzstraat 87 Hengelo 074 2777695 info@cavd.nl
Eric Raemaekers, 15 oktober 2005 14:53 uur
Met veel emotie naar deze aflevering gekeken. Ben zelf vrijwillig brandweerman,maar hoop nooit zo iets mee te maken.Jan en wiljo jullie bevestigen het maar weer eens ook wij zijn maar gewone mensen.
Ruud, 15 oktober 2005 14:52 uur
Wie o wie kan mij helpen aan een video band met de opname van deze aflevering. door omstandigheden heb ik hem gemist en was te laat met opnemen, laat het me weten op ruudvanakker@msn.com