Spinnenvrees

Opdracht 1: Glazen bakje vasthouden met levende spin erin
In de eerste opdracht krijgen de drie kandidaten ieder een eigen glazen bakje met een spin erin. Normaal gesproken kijken mensen met spinnenvrees niet naar spinnen en stellen ze zich de meest afschuwelijke monsters voor. In deze opdracht leren ze om te blijven kijken en de spin te bestuderen. Door lang te blijven kijken merken de kandidaten dat hun angst vanzelf afneemt. Ze leren dat zij de controle hebben en niet andersom.

Opdracht 2: Een dode spin aanraken
Arachnofobici mijden in het dagelijkse leven elke aanraking met een spin, dood of levend. Ze laten spinnen vangen over aan anderen, of gebruiken hulpmiddelen om ze te verwijderen. Elke confrontatie wordt bewust vermeden. In opdracht 2 is er niemand om dit werk voor ze te doen: de kandidaten wacht een dode huisspin die ze zelf op hun hand moeten leggen. Dit is de eerste keer in hun leven dat ze dit doen. Ondanks alle walging en angst, wordt ook hier aangetoond dat dode spinnen niets doen, en enkel in hun verbeelding tot leven komen of monsterachtig zijn.

Opdracht 3: Een levende vogelspin aanraken
De derde en laatste opdracht overtreft alles. De kandidaten moeten een levende vogelspin aanraken. Elke andere spin verbleekt tegen dit exemplaar. Ze ondervinden één voor één waar het in graduele exposure over gaat: stap voor stap vooruitgang boeken. De angst komt op, piekt, maar neemt geleidelijk aan weer af. Het resultaat is verbluffend: het onmogelijke wordt mogelijk.

Hierbij een up-date van mijn leven zonder spinnenangst;-)

Wat een veranderingen zeg!!
Er staan planten in de tuin en dagelijks haal ik de spinnenwebben weg (met een borstel) en eventuele spinnen sla ik gewoon weg. Ik loop het schuurtje in zonder "nadenken" en ik merk dat als er ergens een spin zit, dit geen angstgevoel meer oproept. Meer nonchalance.... van "oh, een spin". Als de spin binnen handbereik is, haal ik het weg met een papiertje. Als ik er niet makkelijk bij kan, laat ik hem zitten (hij doet tenslotte niets, ben ik nu achter). Alleen in de slaapkamer moeten ze echt weg, maar dat lukt ook goed. Met papiertje of met glas.

Grootste overwinning tot nu toe.
In de tuin bij het keukenraam (aangewezen in het voorfilmpje) zat dagelijks een groot web. Iedere keer haalde ik het weg, maar iedere ochtend zat het er weer. Gewoon vies. Maar de spin liet zich niet zien....
Uiteindelijk riep mijn man me een keer dat de spin er in zat. Een flinke jongen voor mijn doen (a la spin uit het potje dat ik had in opdracht 1). Kon hem ook niet even pakken met een papiertje. Dus heb ik een stok gepakt na eerst de tips van Yvette toe te hebben gepast: rustig kijken, zeggen wat ik zie, wat hij doet en wat ik voel... Toen heb ik het web er omheen gedraaid waardoor de spin ging hangen aan een stuk web en op de grond viel. Toen heb ik de spin doodgetrapt....! HOERA! Weg web, weg spin! En het meest vreemde is: ik voelde geen angst of rilling of wat dan ook. Hij moest weg, was dood en klaar....

Ik ben zelfs op zoek naar de grotere exemplaren, omdat ik wil blijven oefenen.... Ik wil niet alsnog schrikken als er ooit een in mijn auto zit... Dus wie weet binnenkort een foto van een grote jongen ;-)

De eerste spin die ik zag na Fearfighters, zag ik midden in de nacht. Ik kwam er rond 2 uur ‘s nachts achter dat die daar zat, toen ik net naar bed wilde gaan.
Als hij tegen de muur zat, had ik hem doodgeslagen met een boek, maar nu hing hij er een beetje tussen. Ik kon er dus niet echt iets mee. Ik wist maar niet wat ik moest doen.
Ik heb maar iemand opgebeld van ja wat moet ik nou? haha. Maarja diegene kon me natuurlijk ook niet helpen. Het was te laat om te gaan stofzuigen en als ik mijn vader wakker zou maken zou die er toch niks mee doen. Uiteindelijk heb ik besloten om de spin een nacht te laten zitten. De volgende ochtend heb ik de spin weggezogen, en nog even een prop papier in de stofzuiger gestopt.

Als ik mijn angst een cijfer zou moeten geven, en het was eerst een 10, dan is het nu ongeveer een 5. Een stuk minder dan het was dus.
Ik merk wel dat ik soms nog enorme rillingen krijg bij het zien van een kruisspin, maar als ik nu een spin zie reageer ik rustig en ga hem eerst eens bekijken.
Hij moet meestal toch echt wel dood als hij in mijn huis is. Dit doe ik dan met een boek of een paar zakdoekjes, als de spin erg groot is met de stofzuiger.
Maar dat durfde ik eerst nooit! Ben niet volledig van mijn angst af, maar wel al een heel stuk.

Omdat ik telkens wil kijken hoe ik reageer ga ik echt o pzoek naar spinnen.
Op de foto zie je mij met een spin op een servetje. Nou, ik wilde hem eigenlijk oppakken met mijn hand, heb dat niet meer gedaan sinds die dode spin in het progamma. Maar zijn pootje bewoog nog een heeeeel klein beetje. Denk soort van stuiptrekking ofzo. Want hij was echt wel dood. Maar ik durfde het toch niet. Heb hem dus met 3 servetjes gepakt en er natuurlijk wel even heel trots en blij mee op de foto gegaan!