Hoe maak ik het weer goed?
maandag 8 december 2008 om 00:15
Vind jij het ook zo moeilijk om een conflict met anderen weer goed te maken? Wanneer je zelf de aanstichter bent is het misschien nog te doen, maar als de ander is begonnen... hoe maak ik het dan weer goed? En wat als de ander van geen goedmaken wil weten, hoe ga je er dan mee om? De ruzie laten bestaan levert je immers alleen maar stress op, maar het goedmaken lukt je ook niet... En welke rol speelt vergeving hierbij? Moet ik wel vergeven? Doe ik het voor de ander of doe ik het voor mezelf? Kan ik wel vergeven zonder de ander? Is vergeven ook vergeten? En waar blijft dan de rechtvaardigheid? Loop ik dan niet te makkelijk over mijn eigen gekwetste gevoelens heen? Hoe ga ik hier gezond mee om? Ruzie met je partner of ruzie met je kinderen, ruzie met je baas of ruzie in je familie. Het kan je veel stress opleveren en slapeloze nachten. Hoe kan je stappen nemen om eruit te komen? Hoe kom ik verder als slachtoffer en hoe kom ik verder als dader? Moet ik het van God altijd goedmaken? Waar liggen de mogelijkheden en waar zijn de grenzen? Menno Helmus praat met Maaike Schalk (pastoraal werker) en Luuk Deventer (dominee) over 'Hoe maak ik het weer goed?'. Bel of sms jouw vraag tijdens de uitzending of mail 'm nu al naar helpdesklive@eo.nl Gratis een vraag inspreken kan nu ook op 035 - 647 49 69.
Vind jij het ook zo moeilijk om een conflict met anderen weer goed te maken? Wanneer je zelf de aanstichter bent is het misschien nog te doen, maar als de ander is begonnen... hoe maak ik het dan weer goed? En wat als de ander van geen goedmaken wil weten, hoe ga je er dan mee om? De ruzie laten bestaan levert je immers alleen maar stress op, maar het goedmaken lukt je ook niet...
En welke rol speelt vergeving hierbij? Moet ik wel vergeven? Doe ik het voor de ander of doe ik het voor mezelf? Kan ik wel vergeven zonder de ander? Is vergeven ook vergeten? En waar blijft dan de rechtvaardigheid? Loop ik dan niet te makkelijk over mijn eigen gekwetste gevoelens heen? Hoe ga ik hier gezond mee om?
Ruzie met je partner of ruzie met je kinderen, ruzie met je baas of ruzie in je familie. Het kan je veel stress opleveren en slapeloze nachten. Hoe kan je stappen nemen om eruit te komen? Hoe kom ik verder als slachtoffer en hoe kom ik verder als dader? Moet ik het van God altijd goedmaken? Waar liggen de mogelijkheden en waar zijn de grenzen?
Menno Helmus praat met Maaike Schalk (pastoraal werker) en Luuk Deventer (dominee) over 'Hoe maak ik het weer goed?'. Bel of sms jouw vraag tijdens de uitzending of mail 'm nu al naar helpdesklive@eo.nl
Gratis een vraag inspreken kan nu ook op 035 - 647 49 69.
7 reacties
Reacties
Brilsmurf, 10 december 2008 22:48 uur
T'is nooit goed
Hoe je het brengt of doet
Ze hebben altijd wel kommentaar
En daarom is het meestal nooit houden van elkaar
Iedereen moet tenslotte zijn/haar eigen hachie zien te redden
Ik hoef hier niet om te gaan strijden of te wedden
Het is een gegeven feit
En een voortdurende strijd
Het komt in de beste families voor
Dit is niet zo maar verzonnen hoor
Van het sociale is allang geen sprake meer
En daarom zeg ik dit keer op keer
Kijk eerst naar jezelf en dan naar de ander
Blijf niet bij jezelf maar verander
Denk ook aan elkaar in alles wat je doet
En zo alleen krijgen we weer een gezonde gloed
naomi, 9 december 2008 12:11 uur
Veel vragen na de uitzending van zondagavond. Ik kan nog niet vergeven, ik vind het zelfs moeilijk om te willen vergeven. Ik weet niet of ik wil vergeven maar wat als ik besluit te willen vergeven en toch blijft daarna het WANTROUWEN? Incest vergeef je niet zomaar en vergeten doe je het nooit...
Mr X., 8 december 2008 01:29 uur
Ik heb zo langzamerhand voorgoed de stekker eruit getrokken bij de zorginstellingen die met name psychiatrisch ingesteld zijn. Ik weet van mensen die op straat lopen niet meer bij dit soort instanties aan durven/willen kloppen omdat er toch niet naar hen geluisterd wordt en dat is hun goed recht ! Er wordt niet naar ze geluisterd, en als ze beloven iets van zich te laten horen gebeurd dat uiteindelijk niet en ga zo maar door. Onwaardig maar het is allemaal wel gaande. Wat gaan ze hier de komende jaren aan doen, gewoon alles op z'n beloop laten gaan of ? De tijd zal het uitwijzen... Ik heb er eerlijk gezegd weinig vertrouwen in en denk eerder dat door dit soort onbegrip steeds meer mensen op straat terecht komen. Overigens komt dit soort onbegrip ook bij andere organisaties voor.
Fijne Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar Toegewenst !!!!!!!!!!
(....), 8 december 2008 01:05 uur
Er werd vanavond tijdens de uitzending gezegd dat als bijv. je eigen vrouw verkracht zou worden dit veel meer impact zou hebben dan........??? Is dit wel zo vraag ik me af ? Stel dat je bijv. dagelijks geconfronteerd wordt met allerlei vervelende omstandigheden ook dat kan uiteindelijk enorm veel impact hebben. En vergeving vragen doe je door gescheiden te bidden voor jezelf en voor de ander, hou dit uit elkaar ! Ik vond zoals gewoonlijk vanavond de discussie weer teveel psychologisch gericht.
God's zegen toegewenst !
baruch, 8 december 2008 00:02 uur
ik dacht pieter die voor J.M.E.O.werkt en
Boete en verzoening, heeft intense praktijk
lessen over vergeving vragen en geven ook m.b.t.onze schuld suriname en Indonesie gegeven. meer info grootnieuwsradio 1008.
shalom.
Marco, 7 december 2008 14:02 uur
(2)
Als de ander is begonnen ligt het er aan wie je tegenover je hebt en hoe de situatie is. Je kan er bijv. dagelijks mee geconfronteerd worden, je hebt het er bijv. al genoeg over gehad maar die persoon(en) blijft steevast volhouden, doorgaan, geen grenzen kennen, en wat ook (nog erger) over kan slaan in pestgedrag. Bij de ene situatie/personen waar je mee te maken hebt kan je het beter verwerken/vergeving vragen als in andere omstandigheden. Het is een zaak van (doorgaans) in gebed gaan met God.
Groetjes,
Marco.
Marco, 7 december 2008 14:01 uur
Als je bijv. zelf de aanstichter van iets bent vraag je om vergeving bij de ander, het ligt er ook aan of de ander het je wel echt wilt vergeven. Misschien stemt hij/zij er wel mee in, terwijl bepaalde dingen toch gevoelsmatig blijven liggen, dit is dan bijv. te merken hoe de ander zich naar jou toe blijft opstellen, terwijl je het er met die persoon al genoeg over hebt gehad.