Gijs Jaspers
dinsdag 16 februari 2010 om 20:55
Marjolein en Marcel Jaspers zijn nog jong als ze besluiten dat ze graag een kindje willen. Maar dat gaat niet vanzelf; ze ondergaan drie ICSI-behandelingen en zes jaar later raakt Marjolein onverwacht toch zwanger. Een lang gekoesterde wens gaat in vervulling als Gijs wordt geboren op 10 december 2006. Al snel wordt duidelijk dat er iets niet goed is. Na een periode van ziekenhuisopnames en onderzoeken wordt de ziekte van Krabbe vastgesteld. Dat is een zeldzame, progressieve stofwisselingsziekte, waarbij de levensverwachting rond de twee jaar ligt. Een dag nadat ze dit bericht horen, gaan Marjolein en Marcel met Gijs naar huis, want in het ziekenhuis kunnen ze Gijs niet helpen. Er volgt een mooie tijd, waarin Gijs zoveel mogelijk wordt verzorgd door zijn eigen ouders. Marjolein en Marcel genieten enorm van hun zoontje, maar zien tegelijkertijd dat hun mannetje steeds verder achteruitgaat. Op 13 september 2007 overlijdt Gijs, hij is dan negen maanden oud. Marion gaat samen met Marjolein en Marcel terug naar de afdeling in het ziekenhuis waar Gijs maandenlang lag, en praat met hen over hun kinderwens.
Marjolein en Marcel Jaspers zijn nog jong als ze besluiten dat ze graag een kindje willen. Maar dat gaat niet vanzelf; ze ondergaan drie ICSI-behandelingen en zes jaar later raakt Marjolein onverwacht toch zwanger. Een
lang gekoesterde wens gaat in vervulling als Gijs wordt geboren op 10 december 2006.
Al snel wordt duidelijk dat er iets niet goed is. Na een periode van ziekenhuisopnames en onderzoeken wordt de ziekte van Krabbe vastgesteld. Dat is een zeldzame, progressieve stofwisselingsziekte, waarbij de levensverwachting rond de twee jaar ligt.
Een dag nadat ze dit bericht horen, gaan Marjolein en Marcel met Gijs naar huis, want in het ziekenhuis kunnen ze Gijs niet helpen. Er volgt een mooie tijd, waarin Gijs zoveel mogelijk wordt verzorgd door zijn eigen ouders. Marjolein en Marcel genieten enorm van hun zoontje, maar zien tegelijkertijd dat hun mannetje steeds verder achteruitgaat. Op 13 september 2007 overlijdt Gijs, hij is dan negen maanden oud.
Marion gaat samen met Marjolein en Marcel terug naar de afdeling in het ziekenhuis waar Gijs maandenlang lag, en praat met hen over hun kinderwens.
237 reacties
Reacties
Ouders van Gijs*, 6 maart 2010 19:08 uur
We willen iedereen bedanken voor de lieve reacties op de herinneringsfilm van Gijs*.
Dit heeft ons best geraakt.
Gijs* is en blijft ons wondertje en we missen hem elke dag.
Heel veel goeds toegewenst aan iedereen en dat veel dromen en wensen bij jullie uit mogen komen.
Heel veel liefs marcel en marjolein trotse ouders van Gijs*
Ilse en Ilja, 5 maart 2010 20:44 uur
Lieve Marjolein en marcel.
We zijn diep onder de indruk van de reportage, jullie mooie manneke en jullie manier van 'er mee omgaan'. Het maakt ons dankbaar om de drie gezonde kinderen die we gekregen hebben. Het maakt ook onze wens voor jullie heel groot dat er nog een kindje bij jullie komt. Wat een fantastische ouders zijn jullie. Veel geluk en bedankt dat jullie deze gebeurtenis wilden delen.
Groeten Ilse en Ilja
Jorien, 4 maart 2010 22:34 uur
Lieve mensen,
Wat is jullie zoontje een mooi ventje. Ik ben heel erg onder de indruk van jullie verhaal. Tranen, tranen, wat een verdriet en en wat een liefde.
Ik wens jullie een hele mooie toekomst. Ik steek een kaarsje voor jullie aan.
Ik hoop dat jullie weer zo'n mooi wondertje mee mogen maken. Heb het vertrouwen!
Heel veel liefs!
Anuschka Frankena, 3 maart 2010 12:17 uur
Jeetje..... wat een verhaal. Ik herken me er wel in. Wij zijn ook jaren bezig geweest met ISCI en andere behandelingen. We zijn kindjes verloren in de zwangerschap. Dat was heftig. Maar een kindje te moeten verliezen die je hebt zien leven, jeetje wat moet dat moeilijk en heftig zijn. Wij willen jullie veel geluk wensen in de toekomst en hopen op een broertje of zusje voor Gijs*.
Lieve groetjes van Ronald, Anuschka, Aylin, Thygo en Nadine.
Een vlindergroet van Nadieh*, Floortje* en Mila*.
anneke, 1 maart 2010 12:18 uur
Ik wil jullie heel veel sterkte wensen. Wat fijn dat jullie, jullie verhaal gedeeld hebben. Ik weet zeker dat het veel mensen goed heeft gedaan.
Hopend op voor jullie goede jaren...
Liefs
Heleen, 28 februari 2010 22:44 uur
Lieve Marjolein en Marcel,
Twee keer heb ik de aflevering bekeken, wat heb ik een bewondering voor jullie en wat heeft jullie verhaal mij diep geraakt. Zo gehuild om julle verhaal en wat een schatje was Gijs. Ik wens jullie met heel mijn hart een gezond kindje toe en ben overtuigd dat dit gaat lukken. Dat kan niet anders zulke lieve mensen met zoveel liefde te geven dat moet goed komen. Ik wens jullie alle goeds toe, heel veel liefs Heleen
een oma, 28 februari 2010 13:14 uur
Lieve Marjolein en Marcel,
Even een reactie op een reactie.
Ik kan er maar niet aan wennen dat er mensen zijn die zeggen dat de betrokkenen het niet goed doen om op een bepaalde manier met het verlies van dierbare om te gaan. Jullie hebben het enorm goed gedaan. Ben er helemaal ondersteboven van hoe jullie met het verlies van jullie kindje omgaan. Er zullen altijd van die betweters zijn. Trek het je niet aan.
Heel veel geluk in de toekomst!
Een Oma
Gerja, 26 februari 2010 12:11 uur
Alle respect voor jullie!!
Wat een emotioneel verhaal, het greep me echt aan.
Gijs is en blijft bij jullie, in jullie hart en ziel, dat is mooi!
Ik wens jullie alle kracht en heel veel geluk met hopelijk nog een kindje!
Sterkte!
Liefs!
Jitske, 25 februari 2010 22:33 uur
Marjolein en Marcel, wat een prachtige mannetje was Gijs. Een zoon om enorm trots op te zijn. Hoe kun je nou verder leven zonder je kind? Jullie pijn en gemis waren zo duidelijk voelbaar dat het me enorm aangreep. Ik besef me weer eens dat het echt niet vanzelfsprekend is allemaal. En ik wens met heel mijn hart dat jullie kinderwens in vervulling gaat en dat jullie binnenkort een lief en gezond kindje krijgen. Alle goeds.
suzan van gent, 25 februari 2010 22:11 uur
hoi marjolein en marcel
ik ben een collega van oma reny
en als ik op het werk kwam liet oma weer vol trots jullie gijsje zien een foto of op de site ze vertelde ook over jullie verdriet
en als ik zo naar dit programma kijk kan ik gemaar een ding zeggen wat zijn jullie twee geweldige ouders heel veel geluk in de toekomst liefs collega suzan van oma reny