Maaike Stalenburg
dinsdag 9 maart 2010 om 20:50
Maaike wordt op 1 juli 1987 geboren. Het is gelijk liefde op het eerste gezicht tussen moeder Marjolein en haar dochter. In 1990 wordt het gezin uitgebreid met dochter Lonneke. Voor de buitenwereld is Maaike een vrolijk meisje dat dol is op zingen en graag in het middelpunt van de aandacht staat, maar thuis laat ze een andere kant van zichzelf zien. Op 13-jarige leeftijd vertelt Maaike haar moeder dat ze zichzelf snijdt. Niet lang daarna wordt ze opgenomen op de afdeling jeugdpsychiatrie. De gezondheid van Maaike verbetert niet. Ze gaat van instelling naar instelling en doet verscheidene zelfmoordpogingen. Uiteindelijk wordt de diagnose borderline en schizofrenie gesteld. Op 9 oktober 2006, als Lonneke in Amerika is, krijgt Marjolein een verdrietig bericht. In 'Ik mis je' vertellen Marjolein en Lonneke aan Marion Lutke over hun dochter en zus Maaike.
Maaike wordt op 1 juli 1987 geboren. Het is gelijk liefde op het eerste gezicht tussen moeder Marjolein en haar dochter. In 1990 wordt het gezin uitgebreid met dochter Lonneke.
Voor de buitenwereld is Maaike een vrolijk meisje dat dol is op zingen en graag in het middelpunt van de aandacht staat, maar thuis laat ze een andere kant van zichzelf zien.
Op 13-jarige leeftijd vertelt Maaike haar moeder dat ze zichzelf snijdt. Niet lang daarna wordt ze opgenomen op de afdeling jeugdpsychiatrie. De gezondheid van Maaike verbetert niet. Ze gaat van instelling naar instelling en doet verscheidene zelfmoordpogingen. Uiteindelijk wordt de diagnose borderline en schizofrenie gesteld.
Op 9 oktober 2006, als Lonneke in Amerika is, krijgt Marjolein een verdrietig bericht. In 'Ik mis je' vertellen Marjolein en Lonneke aan Marion Lutke over hun dochter en zus Maaike.
92 reacties
Reacties
Anoniem, 24 maart 2010 01:16 uur
Ik heb deze aflevering gekeken met best wel een dubbel gevoel.
Ik zef heb bordeline en begrijp aan de ene kant wat maaike heeft meegemaakt.
Ik woon al 6 jaar in allemaal verschillende huizen en dat werk inderdaad ook niet heel erg bevordelijk.
Maar ook ik heb een zusje en een broertje en merk ook wat het met hun doet.
en hoe moeilijk hun het er mee hebben dat het vaak zo slecht met mij kan gaan.
Maar desondanks krijg ik steun van ze en hou ik zo ontzettend veel van ze.
Ik wil en hoop ook dat ik deze periode in mijn leven ga overleven en dat ik het ga reden en toch nog een toekomst op kan bouwen!
heel veel sterkte allebei! en wat ik nog even kwijt wil, ik heb echt respect hoe jullie hier mee omgaan ondanks dat het heus niet makkelijk is geweest!
Sterkte met alles veder!
Anoniem, 23 maart 2010 11:40 uur
Met ontroering heb ik jullie aflevering op uitzending gemist gekeken. Ik heb dit meerdere malen gedaan, daar ik zelf ook een dochter heb met dit probleem. De angst dat zij hetzelfde zou doen als Maaike is bij ons ook menigmaal aanwezig geweest. Vooral wanneer ze zich door acties mensen tegen zich in het harnas jaagt en zich daardoor verloren voelt. Ook zijn er tijden dat het best geod gaat. Maar zodra er iets verandert in relaties en of banen gaat het weer mis. Ze zegt zo een baan op terwijl ze best goed functioneert.
Ik hoop dat het bij ons nooit zover zal komen als bij jullie.
Sterkte
Wendy, 21 maart 2010 13:56 uur
Vandaag is al de derde keer dat ik naar jullie aflevering kijk over Maaike! Ik vind het een bijzonder mooie aflevering van ik mis je! En ook vandaag tijdens de derde keer schoten er tranen in me ogen. Ik vind het heel mooi om te zien hoe Maaike nog in jullie leeft. En vind het knap hoe jullie met het verlies omgaan! Respect hiervoor
Brenda, 21 maart 2010 11:32 uur
Deze aflevering hebik net gekeken en heeft mij bijzonder aangegrepen, omdat mijn dochter van 17 deze problematiek ook heeft.Ze is bijna nooit gelukkig en heeft heel veel verdriet,ze kan ook niet thuis wonen en heeft al ongeveer 25 verschillende woonplekker gehad omdat er simpelweg geen goede behandelplekken zijn.Wat het extra zwaar maakt is dat deze kinderen voor straf (omdat ze zogenaamd tot rust moeten komen) maar in een time out gezet worden.Dit betekend vlgs mijn dochter extra eenzaamheid er boven op omdat ze zich al zo verschrikkelijk alleen voelt.Het is onvoorstelbaar wat zo'n meisje moet dragen en dat in een welvarend land als Nederland.Ondertussen moet je zelf ook maar gewoon doorgaan en jezelf bewijzen in de maatschappij waarin iedereen druk is met zijn/haar eigen leven.Voor Lonneke zal dit ook heel zwaar zijn geweest en nog zijn, ik merk dit aan de broer en de zus van mijn dochter ook.Ze willen graag hun eigen leven leiden maar hebben nog wel een andere zus waar ze hoe dan ook gek op zijn.
Suzan, 20 maart 2010 19:38 uur
Marjolein en Lonneke,
ik heb net jullie aflevering bekeken.. en ik was verschrikkelijk geraakt.
Ik heb mijn zusje vorig jaar verloren door zelfmoord, en herken heel veel in jullie verhaal.
Ik wil jullie heel veel sterkte en kracht wensen. Ik vind het mooi om te zien hoe jullie toch verder gaan in jullie leven.
En Maaike is niet meer hier.. maar ze is voor altijd in jullie hart..
Liefs suzan
anoniem, 20 maart 2010 17:45 uur
heel veel sterkte marjolein en lonneke.
dit verhaal heeft mij heel erg aangegrepen. ik heb zelf ook borderline. ik beschadig mijzelf en heb suicidepogingen gedaan. ik ben al vaak opgenomen geweest en op dit momend ben ik ook opgenomen na een poging.
ik vind het leven ook heel moeilijk en zwaar. maaike rust zacht. X
Patricia, 18 maart 2010 19:59 uur
Marjolein en Lonneke
Wat een mooie uitzending ik wil jullie
veel liefde met elkaar en voor elkaar toewensen! Jullie komen er wel.Marjolein...wat een prachtige meiden!
Voor Maaike....rust zacht
Nancy, 16 maart 2010 00:02 uur
Wat een bijzondere mooie mensen zijn jullie! Ik heb vol bewondering naar jullie verhaal geluisterd en ik kan alleen maar zeggen dat het mij erg diep raakt, zoveel puurheid en zoveel kracht! Ik wens jullie een toekomst met een goudenrandje.. Sterkte en veel liefs
jacqueline, 15 maart 2010 09:28 uur
Beste Marjolein en Lonneke,
Wat een mooie uitzending. We hebben met het hele gezin gekeken. Wat een toeval Marjolein, dat we elkaar een paar dagen voor de uitzending tegenkwamen anders hadden we het programma waarschijnlijk niet gezien. Veel sterkte maar ook geluk gewenst voor de toekomst.
Groeten,
Peter, Jacqueline, Lukas en Stef van Tienen
nel, 14 maart 2010 22:22 uur
hoi marjolein en lonneke
hoe herkenbaar is dit voor mij in augustus 2007 is mijn zoon ook uit het leven gestapt.Ook hij had bordeline sinds zijn veertiende begonnen de problemen de diagnose borderline kreeg hij pas rond zijn 21ste ontelbare keren heeft hij zich verminkt en pillen genomen in vele ziekenhuizen is hij opgenomen geweest zelfs dikwijls in coma gelegen en telkens kwam hij erdoor uiteindlijk heeft hij de trein gekozen op zijn 31ste maar eerst heeft hij mij gebeld om afscheid te nemen ente zeggen dat hij me graag zag en ook zijn vader broer en zussen en petekind en nichtjes hij had dit al zo dikwijls gedaan maar nu voelde ik dat het echt was en driekwartier later was het voorbij.Maar daar bleef het niet bij drie weken later heeft mijn man de vader van mijn zoon zich verhangen totaal onverwacht .Ik besef dat mijn zoon nu de nodige rust heeft die hij zocht want hij heeft onnoemelijk geleden ,maar met mijn man heb ik het heel moeilijk stapje vr stapje probeer ik weer mijn leven wat op de rails te krijgen.Ik wens jullie nog heel veel sterkte