Ik heb een dwangneurose
Afbeelding van aflevering: Ik heb een dwangneurose

Ik heb een dwangneurose

Als klein meisje deed Suzanne al niet mee met anderen in de zandbak uit angst dat ze vies zou worden. Toen ze 10 jaar was begon het haar omgeving op te vallen dat ze meer dan een netjes meisje was. 'Behalve dat mijn poppen voortdurend recht moesten staan en ik steeds checkte of mensen mijn spullen wel precies hadden teruggelegd deed ik opgegeven moment het huishouden van mijn moeder over.' Uiteindelijk werd ze opgenomen in een kliniek speciaal voor angstklachten. Sinds kort durft ze weer aan trapleuningen te komen en het knopje van het stoplicht in te drukken. 'Ik heb mijn leven weer opgepakt.'

Bij Florian werd het pas later bekend dat hij voortdurend alles moest controleren. Op de helft van de tweede klas havo ging het mis. Hij ging krantenlopen voor een regionaal dagblad en er ontstond stress. Ook Florian werd opgenomen ruim een jaar en drie maanden en met succes: 'Ik moest van mijn begeleider elke week een dwanghandeling wegstrepen. Dat was ontzettend moeilijk en de eerste weken waren dan ook een hel. Ik voelde me ontzettend eenzaam. Ik was heel verdrietig en had veel heimwee. Maar door mijn wilskracht en met behulp van de goede medicijnen, ging het langzaam beter met me.'

Deel deze uitzending: