Verdreven

Het is de tijd van de Duitse bezetting. Juliana's gedachten en handelingen zijn gericht op het verslaan van de Duitsers. Maar daarnaast kampt de prinses ook met persoonlijke problemen. Als ze hoort dat ze met haar kinderen naar Canada moet, raakt ze hevig in conflict met Wilhelmina en Bernhard. Ze voelt zich verbannen en niet serieus genomen. Uiteindelijk ziet Juliana in dat ze geen andere keuze heeft. Ze gebruikt haar tijd in Canada om bevriende staatshoofden ervan te overtuigen dat ze moeten ingrijpen in Europa. Ook steekt ze de Nederlanders die in Amerika verblijven een hart onder de riem. Tijdens haar verblijf in Canada voelt Juliana zich verscheurd. Enerzijds voelt ze zich bevrijd van de strenge hofstijl van Wilhelmina: ze geniet stiekem van de relatieve anonimiteit en fantaseert over een leven als 'gewone mevrouw'. Anderzijds voelt ze zich hier heel schuldig over. Ze vindt dat het haar plicht is om koningin te worden, vooral nu haar volk zucht onder de Duitse bezetter. Bovendien vermoedt ze Bernhards ontrouw. Vermoedens die terecht blijken. Als ze na de bevrijding terugkeert in het verwoeste Nederland en haar vermoeide moeder terugziet, weet ze wat haar te doen staat: helpen met de wederopbouw en zo snel mogelijk haar bijna overspannen moeder opvolgen.