Zo waarlijk helpe mij...

Wilhelmina gaat diep gebukt onder de last van het koningschap, maar kiest geen moment om af te treden. Juliana helpt haar moeder de knoop door te hakken. Ze overwint haar onzekerheid en volgt Wilhelmina op als regentes tegen de achtergrond van de wederopbouw van Nederland en de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië. Juliana raakt hierover in conflict met Wilhelmina en met leden van de Nederlandse regering. Ondertussen ontwikkelt het huwelijk van Bernhard en Juliana zich tot een vechtrelatie. Bernard is gefrustreerd over zijn rol als prins-gemaal en Juliana vermoedt overspel. Ze ruziën over van alles, maar niet over de echte pijnpunten. Als de troonsopvolging naderbij komt, besluit Juliana niet langer te treuren om verloren illusies. Ze sluit vrede met Bernhard en samen proberen ze met vallen en opstaan een vriendschappelijke werkrelatie op te bouwen. Op de dag van Wilhelmina's vijftigjarig regeringsjubileum, bestijgt Juliana, nadrukkelijk samen met Bernhard, de troon. Bij Juliana's inhuldiging zit Bernhard naast Juliana. Dan wordt Juliana besmet met rode hond, waardoor haar dochtertje Marijke wordt geboren met een oogafwijking. Dat bezorgt Juliana een immens schuldgevoel, wat ze met niemand kan delen. Bernhard introduceert gebedsgenezer Greet Hofmans. Zij kan de pijn enigszins verzachten doordat zij Marijke's ziekte spiritueel benadert.