Armoede: kan ik er wat aan doen?
donderdag 17 maart 2005 om 22:24
In 'Na De Diagnose' vertellen mensen hun verhaal over schaamte, domheid en de stress die veroorzaakt wordt door bijvoorbeeld afsluiting van gas, water en licht. Theo is analfabeet en wanneer zijn vrouw overlijdt, weet hij zich absoluut geen raad met alle acceptgiro's die op de deurmat vallen. Ilona vertelt over een al te agressief incassobeleid van haar gas-, water- en lichtleverancier sinds de invoering van de euro. Haar kinderen worden met emmers naar de buren gestuurd om schoon drinkwater te halen. Ondanks dat er veel mensen in de armoede leven, doen velen lange tijd niets aan hun situatie. Door schaamte of onmacht durft men geen hulp te vragen. Theo, bijvoorbeeld, reageerde niet op aanmaningen en acceptgiro's gooide hij achteloos op het dressoir. Ook zijn er mensen die wel hulp willen, maar niet weten bij wie ze moeten aankloppen. Met als gevolg dat de schulden stijgen en afsluiting, of soms zelfs uithuiszetting, niet meer te voorkomen is. In deze uitzending wordt duidelijk waarom armoede vaak een vicieuze cirkel blijkt. Armoede krijgt een gezicht.
In 'Na De Diagnose' vertellen mensen hun verhaal over schaamte, domheid en de stress die veroorzaakt wordt door bijvoorbeeld afsluiting van gas, water en licht.
Theo is analfabeet en wanneer zijn vrouw overlijdt, weet hij zich absoluut geen raad met alle acceptgiro's die op de deurmat vallen. Ilona vertelt over een al te agressief incassobeleid van haar gas-, water- en lichtleverancier sinds de invoering van de euro. Haar kinderen worden met emmers naar de buren gestuurd om schoon drinkwater te halen.
Ondanks dat er veel mensen in de armoede leven, doen velen lange tijd niets aan hun situatie. Door schaamte of onmacht durft men geen hulp te vragen. Theo, bijvoorbeeld, reageerde niet op aanmaningen en acceptgiro's gooide hij achteloos op het dressoir. Ook zijn er mensen die wel hulp willen, maar niet weten bij wie ze moeten aankloppen. Met als gevolg dat de schulden stijgen en afsluiting, of soms zelfs uithuiszetting, niet meer te voorkomen is.
In deze uitzending wordt duidelijk waarom armoede vaak een vicieuze cirkel blijkt. Armoede krijgt een gezicht.
43 reacties
Reacties
Wendy, 29 maart 2005 11:09 uur
Helaas heb ik deze aflevering gemist. Komt er nog een keer een herhaling?
Bvd
J, 25 maart 2005 15:42 uur
Dank zij de grote heren/dames in Den Haag die voor de burgers bepalen hoe ze moeten leven en wat ze mogen doen. Dat de mensen erop achteruit gaan interessert hun niet als ze maar hun wil doordrukken. DAT IS DEMOCRATIE.
alstublieft?, 24 maart 2005 21:44 uur
Toen ik de uitzending zag,was er maar 1 ding wat ik heel graag zou willen: in contact kunnen komen met Ilona Spaans.Ik begrijp dat er geen adressen worden doorgegeven,maar kunt u ervoor zorgen dat Ilona Spaans dit te lezen krijgt?Bij voorbaat heel veel dank. John Hoeder
Abraham kuyperlaan 112 A
3038 PP Rotterdam
j.hoeder1@chello.nl
webster, 22 maart 2005 13:43 uur
Een indringende uitzending over armoede. Het is heel riant om te denken dat het niet over jezelf gaat, totdat je beseft dat het over iedereen en dus ook over jezelf kan gaan. Er is nl. maar heel weinig voor nodig om in zo'n situatie terecht te komen. Het is ook maar net hoeveel geluk je in het leven hebt qua bijvoorbeeld gezondheid, werk, capaciteiten of omgeving. Het is vast ook wel bekend dat het veel lastiger is om op te krabbelen uit een achter of bijstand situatie. Daarom zouden eigenlijk de mensen zonder baan eens posititef gediscrimeerd moeten worden bij een sollicitatie. Dan kan het (be)sparen, opmaken of (in)teren van eventuele tegoeden en het ontvangen van een inkomen eens omgedraaid worden, waardoor er meteen meer begrip voor elkaar kan ontstaan. Iedereen maakt wel eens keuzes, die niet zo goed uitpakken en heeft te maken met de conseqenties en eigen verantwoording die hierbij horen. Eigenlijk kan je niet vroeg genoeg beginnen met (be)sparen als het nog niet hoeft of als zodanig voelt. Zoals producten vervangen voor iets voordeligers wat ook goed of net zo goed kan zijn dan wat je gewend bent of het kiezen van een andere supermarkt. Ik heb gemerkt, dat het even kan duren voordat je je aan minder rooskleurige situatie hebt aangepast. Net zoals een "afgeslankte dikkerd" zich niet meteen slank voelt of gedraagt. Zo dacht ik het 1e jaar nadat mijn functie door een reorganisatie verviel nog wel een baan te kunnen vinden en paste ik mijn uitgave patroon jammer genoeg nog niet aan. Daarbij had ik geen ervaring met internet en gebruikte ik nog een inbelabonnement in plaats van een adsl aansluiting en dat liep enorm op. Het is niet te geloven dat armoede voorkomt in een relatief rijk land als Nederland. Hierdoor komt een deel van de bevolking "alleen" toe aan zorgen voor eten en een dak boven het hoofd. De ontwikkeling van een land of bevolking kan hiermee ook op een laag pitje komen te staan. Zeker wanneer rijken emigreren en "(kans)armen binnenkomen". Het gekke is, dat zelfs armoede relatief is. Wanneer vindt iemand, dat hij of zij in armoede leeft en waneer begint het armoedig te voelen? Hoe houden mensen het vol? Door een huisdier, hobbyclub of de volkstuin? En als dat ook wegvalt? Daarbij gaat het in de maatschappij niet om wie we zijn, maar meer om de verpakking, het uiterlijk, economie, geld, marketing en wat we hebben. Is dat niet pas écht armoedig? Armoede is maar een woord, maar de betekenis is veelomvattend en paradoxaal. Nu ik bv. tijd heb om te studeren, kan ik het geld hiervoor niet missen en je moet ook beschikbaar zijn voor werk. Ik besef ook heel goed, dat alles wat ik uitgeef te veel is. Daarom wens ik "alle armoedzaaiers" een applausje voor zichzelf, succes, sterkte, een hart onder de riem en tel je zegeningen!
Anoniem, 22 maart 2005 12:15 uur
Wij hebben in de loop van de jaren een schuld opgebouwd van 30 duizend euro.Hoe hebben we dat gedaan eigelijk hebben we niets gedaan.
toen wij trouwden gingen wij 10 duizend gulden lenen 24 jaar geleden.
dat was dom heel dom want daar kom je moelijk weer af.
Toen stonden wij steeds rood en kregen kinderen waardoor ik stopte met werken.'
Nog meer rood staan de bank zei leen maar wat om weet uit het rode te komen.
Toen een spaarkrediet leek heel aantrekkelijk, aan het eind van de rit nog geld over ook.
Wat ze niet vertelden dat als wij niet regelmatig gingen inlossen de schuld ons leven lang bleef.
Per maand betaalden wij 250 euro aan aflossen.
in september een achterstand en er werd gedreigd met een deurwaarder. Ik was in paniek en smeekte de man of ik die zelfde dag nog mocht betalen, ik riep het uit tot God en de man streek met zijn hand over zijn hart, en het mocht.
ik had het geld wel maar dat was weer voor ander rekeningen.
Het ging steeds slechter.
Op een dag preekte onze voorganger dat wij ook voor financiele problemen moesten bidden, en zeggen ik verbreek deze vloek van schuld in de Naam van jezus.
Ik ging echt bidden voor de problemen en mijn man deed dat ook maar wat hij bad dat weet ik niet want wij bidden altijd appart dat voelt prettiger.
Vanaf oktober begon ik God te smeken om eem oplossing.
In de maand december 2004 dus ,zei ik tegen God Heer bij U is niet onmogelijk , ja U zult wel geen mensen sturen die de schulden gaan betalen voor ons, maar toch bij U is niets onmogelijk.
Dat zei ik dus, en wat gebeurde er begin januarie ging de bel sochtends vroeg.
Een man en een vrouw stonden aan de deur die ik wel een beetje kende, ze hadden vernomen dat wij schulden hadden en wilden ons helpen.
Ik geloofde het niet , de avond daarvoor zei ik nog tegen God heer U stuurt geen mensen naar ons toe maar bij U is niets onmogelijk, en daar stonden de mensen.
Ik durfde de vraag niet te beantwoorden hoe hoog deschuld was.
na een paar minuten vertelde ik dat het bedrag om en nabij de 33 duizend euro was. Ze vonden het wel veel maar zeiden ook meteen dat God het hun absoluut op het hart had gedrukt om naar ons toe te gaan en ons te helpen.
Alles werd in werking gezet en vanaf half februarie zijn wij SCHULDENVRIJ HALLELUJA, Dit is dus duidelijk een gift van De ALmachtige zelf, geen toeval of wat dan ook.
Ik kan het nog niet geloven dat dit gebeurt is.
Voor alle mensen die schulden hebben vertel het aan de Heer en ik weet zeker Hij gaat je helpen.
Wij zaten echt gevangen in het web van schuld ,en dat is niet wat God wil.
Die stomme mamon probeert vooral veel christen te binden met die problemen.
Gebied gewoon die euro's terug in je portomonee die je uit gegeven hebt.
Dit moest ik vertellen om anderen te bemoedigen en God alle Eer ter geven.
Anoniem
Esther, 21 maart 2005 17:12 uur
Tip:
www.voedselbank.nl met info over gratis voedselpakketten
www.startfoundation.nl zet zich in voor mensen met minder toegang tot de arbeidsmarkt
Joke, 21 maart 2005 14:27 uur
Mensen met weinig/te weinig geld, laat het weten als je bij iemand bent, vertel erover. Ik weet zeker dat er altijd mensen zijn die spontaan aanbieden wat bij te springen. Laat het weten. Ik hoor er nl.nooit iemand over. Je hoeft je m.i. nooit te schamen voor armoede. Degenen die zich moeten schamen zijn de mensen met geld die niets doen voor een ander. Laat het weten in je omgeving!!Ik ga zelf via de pastoor wat doen voor een arm gezin. oid.Als iedereen die zich goed kan redden nou wat doet!!!
Joke, 21 maart 2005 09:11 uur
Ik doe een oproep aan iedereen die niet arm is in Nederland.
Geef wat aan de mensen die het minder hebben!!!
Laten de arme gezinnen zich bekendmaken zodat iedereen één gezin kan helpen met bijv. 50 euro per maand.
Ik ben daartoe wel bereid, maar arme mensen maak je zichtbaar!!!
marian, 21 maart 2005 07:21 uur
john ik ben het helemaal met jou eens ,ook wij hebben een dochter van 24 zonder werk en geen werk in het vooruitzicht ze( zeggen te oud ) elke week soll. maar niks.Ja de rijken worden rijker en de armen armer.geluukig kunnen wij elke mand nog een klein beetje bij springen voor haar maar ook dat houd eens op wij zijn ook maar modaal.Dus ook wij ergeren ons zeer aan de grote fiten aan het buitenland en de dure reizen van ons koningshuis en de auto's met chauffeurs van de ministers.ik ga ook met mijn fiets naar mijn werk ook obv is veel te duur voor de mensen met uitkering of laag inkomen dus al die luxe van de overheid is hard voor de mensen met een uitkering wij kunnen niet 3 4 of 5 x per jaar met vakantie en dat hoeft ook niet al kon de minima maar eens lekker winkelen of eind van de maand eens iets over houden.ik heb dan ook de spreuk van loesje in de keuken hangen.aan het eind van mijn geld kom ik steeds een stukje maand te kort.
Mensen heel veel sterkte allemaal en hopen dat het eens goed gaat komen.
John, 20 maart 2005 17:46 uur
Ik zit met HBO ICT al een paar jaar in de WW. Aan de kenniseconomie wordt door de overheid niets gedaan. Er wordt nu door iedereen gezegd dan moet je maar wat anders gaan doen. Net of dat je zo bij een bedrijf kunt binnen lopen en kunt zeggen: ik ben John en ik moet hier komen werken! Zo eenvoudig is het allemaal niet. Ik wil best tijdelijk even iets anders gaan doen totdat de ICT aantrekt maar je bent toch altijd afhankelijk van bazen of ze je aan willen nemen of niet. Intussen moet ik iedere maand overboeken van mijn spaarrekening omdat ik het niet red. Dit houd een keer op. Alles waar je ooit voor gewerkt hebt moet je dan maar gaan verkopen. (als het al nog iets opbrengt) Belachelijk! Alle kosten gaan maar omhoog. Ik moet rond zien te komen van € 100 in de maand met alle kosten eraf. Vroeger was de helft van de huur nog huursubsidie. Met € 36 huursubsidie in de maand red je het echt niet meer. Schuld maken zal het enige zijn wat overblijft, vrees ik ! Ik snap niet dat er in economische tijden altijd bezuinigd moet worden op de mensen die al niets hebben. De hoge heren blijven wel buiten schot en kunnen zich lekker blijven verrijken !! Kijk maar naar de europarlementariers, die willen maar 17% salaris bij !!! Dit is niet te verkroppen.