Na de Diagnose

Bidden om beter te worden

donderdag 30 juni 2005 om 22:32

pic

Je hebt kanker en de dokter lijkt weinig voor je te kunnen doen. In de kerk willen ze voor je bidden en dat lijkt je wel wat. Zo is er gebeden voor Helmy, die kanker in haar been had en voor André die door leukemie op het randje van de dood lag. André is genezen, maar het been van Helmy moest worden geamputeerd. Dineke en Dinie zijn door hun ziekte zeer sterk in het leven beperkt. Tijdens een ziekenzalving is Dinie direct en volkomen genezen, terwijl Dineke het grootste deel van haar tijd in bed ligt en geen vooruitgang ziet. Als de uitkomst zo verschillend is, is God dan wel te vertrouwen? Dineke: "Ik ben dan wel niet 'genezen,' maar wel 'beter geworden.'" Ze legt uit hoe ze zich in haar ziekte gedragen voelt door God en hoe Hij haar in haar gevoelsleven verandert en meer méns laat zijn. In Na de Diagnose gaat het vanavond over 'gebedsgenezing.' Een moeilijk onderwerp binnen christelijke kring. Pasklare antwoorden blijken niet aanwezig.

Je hebt kanker en de dokter lijkt weinig voor je te kunnen doen.
In de kerk willen ze voor je bidden en dat lijkt je wel wat. Zo is er gebeden voor Helmy, die kanker in haar been had en voor André die door leukemie op het randje van de dood lag.
André is genezen, maar het been van Helmy moest worden geamputeerd.

Dineke en Dinie zijn door hun ziekte zeer sterk in het leven beperkt. Tijdens een ziekenzalving is Dinie direct en volkomen genezen, terwijl Dineke het grootste deel van haar tijd in bed ligt en geen vooruitgang ziet. Als de uitkomst zo verschillend is, is God dan wel te vertrouwen?
Dineke: "Ik ben dan wel niet 'genezen,' maar wel 'beter geworden.'" Ze legt uit hoe ze zich in haar ziekte gedragen voelt door God en hoe Hij haar in haar gevoelsleven verandert en meer méns laat zijn.

In Na de Diagnose gaat het vanavond over 'gebedsgenezing.' Een moeilijk onderwerp binnen christelijke kring. Pasklare antwoorden blijken niet aanwezig.

video

reacties 29 reacties

Reacties 

Dineke, 9 juli 2005 00:29 uur

Hoi Wilke, ja... Choochem! Dat klopt! Ik ben het met je eens. Overigens zeg ik altijd: mijn verdriet en mijn tranen blijven staan, maar dat andere is bijzonder, een wonder.

Wilke, 5 juli 2005 19:56 uur

Dineke: was een andere mailinglijst, van de vereniging Choochem. Zal een naamgenoot van je geweest zijn. Maar ik vond het wel heel grappig om eerlijk te zijn: ik zie (als hypermobieltje dat pas de laatste jaren in toenemende mate daardoor beperkingen ondervindt) een mij bekende naam langskomen, zie jou vervolgens op je hand leunen in een typisch hypermobiele houding en denk: h�, zou dat.. En inderdaad bleek de hypermobiliteit het "probleem" te zijn. Ik vind het trouwens echt geweldig hoe het studeren voor jou mogelijk wordt gemaakt! Zo zie je maar weer, heel vaak is er toch een oplossing voor dingen die wij als probleem zien.. kan ik zeker nog wat van leren ;). God is inderdaad groot. Genezen of niet genezen, Hij geeft gewoon zo ontzettend veel. Zoals iemand eens schreef op een forum: "as we all know, there is no cure for hypermobility. But that doesn't exclude Healing." En dat is wat God doet, al blijft de pijn vaak w�l onderdeel van ons leven. Roos: ik vond dat er wel degelijk ook ruimte was voor het feit dat niet iedereen geneest, en dat ziekte op zichzelf echt niet positief is. Denk aan Helmy, en vooral ook haar man, die zo ontzettend lang heeft geworsteld. Je hoeft het zeker niet als positief te zien dat je ziek bent (zou heel vreemd zijn!) maar daarom zie ikzelf in alles nog altijd Gods grootheid. Daarom dank ik God, niet �m mijn pijn, maar wel �n mijn pijn.

Marjon Achterberg, 5 juli 2005 09:27 uur

Een bewogen uitzending. En zo zie je maar welke kracht het gebed heeft!! God geeft genezing/heling op de wijze die Hij Zelf voor ogen heeft, al wijkt die soms zo af van ons eigen verlangen . Hij is en blijft Almachtig. Maar Vader, Zoon en Geest zijn zeker met ons bewogen. Voor Andr�: Wat was ik blij om jou zo terug te zien op TV! Wat ontzettend fijn dat het zo goed met je gaat, nadat je zo ontzettend ziek bent geweest! Veel zegen voor de toekomst. Soli Deo Gloria. Groet, Marjon (uit de AZU-tijd).

Dineke, 4 juli 2005 12:28 uur

Hoi Wilke, dank voor je reactie. Nee, volgens mij heb ik niet meegedaan op de CML-mailinglijst (dat is toch voor mensen met leukemie?). Ik vond het fijn om aan de uitzending mee te mogen doen. Ik was na afloop erg verwonderd, omdat we met elkaar (genezen of niet) allemaal zo iets hadden van: Wat is God groot! Hoe je leven ook gaat, Hij wil daar bij zijn en je in jouw omstandigheden helpen. Roos, jij miste wat. Ik denk dat je een bewuste keuze kunt maken als het leven je tegen zit: OF de tegenslag oppakken en er uit halen wat mogelijk is OF je zelf zo zielig vinden dat je het voor je omgeving EN jezelf vergalt en iedereen het leven zuur maakt. Die keuze is niet makkelijk, maar ik geloof zeker dat GOD dat gebed verhoort als je bidt om de goede keuze te leren maken en als je bidt om te leren jouw leven in Zijn handen te leggen. Dus in die zin: wel een programma voor iedereen. Denk ik.

roos, 3 juli 2005 10:51 uur

ik heb deze uitzending als ziek en gelovig iemand gezien. kon het met een aantal dingen helemaal eens zijn, maar voor mij kwam er te weinig naar voren dat God echt niet altijd geneest en ook echt niet altijd zulke positieve veranderingen in je leven laat zien als gelovige. gelukkig ervaar ik het zelf wel zo, positieve verandering ondanks voortschrijding van de ziekte, maar als hulpverlener juist bij een groep mensen die ziek zijn, ervaar ik daar juist soms hele negatieve verandering. die miste ik dus, en vermoed dat daardoor juist een bepaalde groep zich niet herkennen zal. vooral de uitzending erna, brrrrrrr dat doet je wel twee keer bedenken voordat je naar een gebedsgenezingsdienst toe zal gaan. want dat vond ik echt duivels... ik heb er geen ander woord voor. sterkte voor iedereen die aan deze programma's heeft meegewerkt en dan zeker het laatste echtpaar. hartelijke groet van roos.

Wilke, 3 juli 2005 00:46 uur

Allereerst: een mooie uitzending. Zoals iemand anders het voor mij zei: evenwichtig. Het wonder is de overgave aan God. Hoe waar! En daarop ontvang je, altijd. Soms in de vorm van die lichamelijke genezing, maar vaak ook niet. Het is en blijft immers een wonder. Na tijdenlang bidden om genezing werd het mij duidelijk dat God -in ieder geval voor dit moment- een andere weg met mij wilde gaan. Hij vraagt mij vooral om door alles heen mijn vertrouwen op Hem te blijven stellen. En tegelijk heeft Hij mij ook zo ontzettend veel gegeven. Waar andere mensen mij wel eens vragen of ik wel bid om genezing, vergeten zij vaak dat dat iets is waar ik -na een lange worsteling- allang uit ben met mijn Hemelse Vader. Zoals Dineke het zei in de uitzending: genezen of niet, het is niet meer belangrijk. Maar dan een andere vraag: Dineke, ik hoop dat je dit leest. Was jij zo'n drie, vier jaar geleden actief of de CML-mailinglijst? Hebben we meer gemeen dan we toen wisten.. ;) Heb me wat dat betreft zitten verbazen vanavond (ok, vannacht..)

trudy, 2 juli 2005 21:17 uur

heb de uitzending net online gezien. zelf geloof ik niet in gebedsgenezing, want waarom de een wel en de ander niet. van de intensiteit en mate van geloof hangt het in elk geval niet af. als kind(en dan geloof je heel echt) heb ik indertijd intens gebeden om genezing voor mijn zusje. u raadt het al, ze overleed. dat heeft mijn geloof destijds een flinke deuk gegeven, pas later ben ik het anders gaan zien. god is bij je en helpt je door moeilijke tijden heen.(er is een mooi gedicht:ik droomde eens en zie ,ik liep enz...)dat is mijn houvast geworden. en by the way, ook ik heb tot tweemaal toe die schildklierziekte gehad, zonder ervoor veel te bidden ben ik genezen. het zit gewoon in de familie, mijn zussen en moeder hebben/hadden hetzelfde. en ook die zijn genezen.en de helft daarvan heeft het geloof vaarwel gezegd, dus die baden sowieso niet meer. enfin, ieder het zijne, aan het eind van het beklimmen van de levensberg komen we allemaal aan bij de top, alwaar zal blijken dat anderen een heel ander pad genomen hebben en toch van harte verwelkomd worden door God. een goed weekend verder!!

tinus, 2 juli 2005 13:15 uur

Ik vond het een mooie evenwichtige uitzending; we leven in de tijd tussen de eerste en de tweede komst van Jezus; de tijd van : het Koninkrijk is er al maar nog niet volledig. We mogen ook nu al veel van God verwachten, maar de volledige uitwerking van de overwinning van Jezus op de dood zien we pas bij zijn terugkomst

Hanneke, 1 juli 2005 22:16 uur

Ik wil graag even reageren, omdat ik weinig hoor over wat nou precies in Jakobus 5 (in de bijbel) staat. Daar staat dat als je ziek bent, dat je dan mensen (oudsten) uit de gemeente bij je mag roepen om voor je te bidden. Hierbij beleid je ook elkaar je zonden en vraag je om vergeving. Bij dit gebed gaat in de eerste plaats voor het krijgen van kracht. Zoals ook in het programma blijkt: degenen die niet genezen werden, hebben wel kracht van God ervaren door de jaren heen. Wel mag je geloven in dat God kan genezen, maar afhankelijkheid van God en altijd het zeggen van 'uw wil geschiede'is hierbij bijbels. En het behoud ook het juiste perspectief: God is God, liefdevol en ook almachtig. Maar dan kan je ook rust houden als God lijden in de wereld en in je leven toelaat. We zijn nou eenmaal nog niet in de hemel. Om naar te verlangen, dat wel!

Jaap de Veen, 1 juli 2005 18:58 uur

belachelijk deze uitzending. mensendie genezen zijn doordat mensen bidden. je bent toch wel erg sniel als je hierin geloofd. ik ken ook sprookjes.