Na de Diagnose

Ik mag mijn kinderen nooit meer zien!

donderdag 24 maart 2005 om 22:27

In 'Na de Diagnose' komen vaders aan het woord die na scheiding al jaren hun kinderen niet mogen zien. Dit drijft hen tot wanhoop. In tien procent van de echtscheidingen komen ouders niet tot afspraken over een goede omgangsregeling vanwege onderlinge strijd. Een deel van deze kinderen ziet één van beide ouders niet meer. Dit is meestal de vader. 'Als de moeder niet meewerkt, kun je het vergeten,' aldus een vader. Soms belemmert de moeder de omgang, soms laat de vader niks meer van zich horen of blijven ouders zo hardnekkig strijden dat er een rechter aan te pas moet komen. Er kunnen jarenlange juridische procedures volgen en ondertussen zien de kinderen hun vader niet. Wat doe je dan? Vecht je voor je rechten of geef je de strijd op uit belang van het kind? Hoe is het om een kind te hebben, maar hem of haar nooit meer te zien? U hoort het in deze uitzending van 'Na de Diagnose'.

In 'Na de Diagnose' komen vaders aan het woord die na scheiding al jaren hun kinderen niet mogen zien. Dit drijft hen tot wanhoop. In tien procent van de echtscheidingen komen ouders niet tot afspraken over een goede omgangsregeling vanwege onderlinge strijd. Een deel van deze kinderen ziet één van beide ouders niet meer. Dit is meestal de vader. 'Als de moeder niet meewerkt, kun je het vergeten,' aldus een vader.

Soms belemmert de moeder de omgang, soms laat de vader niks meer van zich horen of blijven ouders zo hardnekkig strijden dat er een rechter aan te pas moet komen. Er kunnen jarenlange juridische procedures volgen en ondertussen zien de kinderen hun vader niet.

Wat doe je dan? Vecht je voor je rechten of geef je de strijd op uit belang van het kind? Hoe is het om een kind te hebben, maar hem of haar nooit meer te zien? U hoort het in deze uitzending van 'Na de Diagnose'.

video

Reacties 

MF, 25 maart 2005 15:35 uur

Lieve Shannon,

Ik vecht, ben elke dag op zoek
naar jou, mijn lieve kind
soms sta ik uren op de hoek
wacht tot jouw blik mij vind

Ik mag niet met je praten
dat is in jouw belang
misschien ga je me haten
daarvoor ben ik zo bang

Bang dat je zult vergeten
jij was toen nog zo klein
toen ik nog papa heette
en nu niet meer mag zijn

Niet meer voor je zorgen
niet spelen in het gras
geen plannetjes voor morgen
geen praatje in de klas

Lieve Shannon, ik blijf je schrijven
stop de brieven in een kist
ze moeten voor je blijven
omdat papa
jou zo onnoemelijk mist

Carlos, 25 maart 2005 15:34 uur

Meestal is één van de ouders die zijn of haar verstand verliest bij een scheiding en zich van geen kwaad bewust is als de kinderen daarin betrokken worden. Kun je dit juridisch oplossen? NEEN, want steeds zal de onwillige partij blijven memmeren dat de uitspraak van de rechter oneerlijk is. Een juridische procedure verhoogt alleen maar het confliktgehalte....
Dus moeten er andere wegen gecreëerd en bewandeld worden....
Begeleiding bij het verwerkingsproces van de scheiding bvb. zodat ouders afstand kunnen nemen van hun ex-partnerschap en bijgestaan worden in hun nieuwe levensweg nameiijk die van het ouderschap als gescheiden ex-partners.

Bryan, 25 maart 2005 14:25 uur

Allereerst wil ik alle vaders veel sterkte en nog veel meer geduld toewensen. Ik ben een vader die ook met het probleem zit dat de moeder niet wil dat er omgang is/komt, inmiddels loopt er een gerechtelijke procedure waar ik wel hoop in heb.
Wat ik echter mis in dit programma dat zijn de eerlijke beweeg redenen van de moeder/ ex. Ik zou wel uit de monden van die vrouwen willen horen waarom zij het achten dat de kinderen hun vader niet hoeven te zien.
Kijk tegen de ex-mannen kunnen de moeders natuurlijk wel een hoop larie roepen waarschijnlijk voortgekomen uit hun eigen frustraties of iets dergelijks maar ik wil ze dat wel eeens op de tv horen verklaren.

Misschien krijgen ze dan een weerspiegeling van hoe belachelijk het van hen is om de omgang tussen vader en kind te weigeren.

Marianne, 25 maart 2005 13:39 uur

De moeder van de verloren zonen.

Ik heb je lief, mijn kind, dat moet je heel goed weten:
Maar nu ben je zo ver bij mij vandaan
Alsof je mij volkomen bent vergeten
Dat doet mij pijn – ik wil vlak naast je staan
Ik heb je lief mijn kind, al ga je eigen wegen
Al blijf je zolang weg als de verloren zoon
Ik kom je tegemoet, ik moet al zolang wachten
Ik blijf bidden, hopen, vragen, smeken,
Maar ‘k voel geen verbittering geen verwijt.
Toch weet geen verloren zoon wat zijn moeder lijdt.
Ik wacht op jou mijn kind tot je weer gaat verlangen
Naar mij, hoelang je ook bent weggeweest
Met open armen zal ik je ontvangen
En als je komt, vier Ik en heel de hemel feest

Mama

arina, 25 maart 2005 13:24 uur

De laatste tijd is er veel publiciteit over vaders die hun kinderen niet mogen zien. Dit zijn hele erge gevallen, maar ze kunnen nog naar de rechtbank om een omgangsregeling af te dwingen. Mijn kinderen zien hun vader steeds minder omdat hij niet wil of geen tijd heeft. Hij vindt mij maar lastig als ik hem erop attent maak dat hij ook verplichtingen heeft. Ze gaan nog steeds die enkele keer, omdat ik vind dat ze contact met hun vader nodig hebben, maar het kost me veel moeite. Straks komt de zomervakantie eraan, die we altijd samen deelden, zoals het nu gaat denk ik niet dat dit doorgaat en dan? Ik kan geen 6 weken vakantie nemen van mijn werk. Hij zadelt mij met problemen op en ik ben machteloos, want voor hem is de omgangsregeling een recht en geen plicht.

janke, 25 maart 2005 13:19 uur

ik ben ook een gescheiden moerder die geen contat meer heb metmijn beide kinderen mijn zoon van 18 heb ik nu 2 jaar niet meer gezien enmijn dochter nu 6 maanden niet meer, zij hebben zelf de keuze gemaakt en nemen het mij kwalijk dat ik gescheiden ben van hun vader, maar ook hun vader doet er samen met zijn fammilie niks aan om dat contact wel te houden, ook oma enooms en tantes zien ze niet meer, op dit moment is er een beetje hoop doordat mijn dochter van 13 nu wel contact met oma heeft en met oom en tante, of je nou vader of moeder bent niemand verdiend het om zijn of haarkinderen niet meer te zien , het geovel is onbescrijvelijk , de pijn is ondragbaar, ondanks datik nu een hele lilieve vriend heb waar ik heel gelukkig mee ben maar dat geluk van mijn liefde kan niet op tegen het verdriet van het gemis van mijn kinderen
ik hou van ze en mis ze ontzettend, mijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn

ik, 25 maart 2005 12:52 uur

Ik wil na dat ik gisteravond het programma zag ..jullie als aller eerste heel veel sterkte wensen... bij het wachten op jullie kinderen !! ..waar jullie recht op hebben ... ik zag de moed die jullie hadden of er voor te vechten als je zelf met je rug tegen de muur staat ..het is verschrikkelijk ... ik wens jullie veel sterkte. als je het soms niet meer weet hoe het moet...houw vol ..en probeer jezelf onder controle te houden ..sterkte en ik heb veel bewondering voor jullie !!!

Marianne, 25 maart 2005 12:17 uur

IK ben zelf moeder van drie zoons die ik nu zo'n twaalf jaar niet meer gezien heb. Voor iedereen die wil begrijpen hoe het er aan toe gaat in het geval van het genoemde pass syndroom geeft de internet site www.ouderverstoting een helder beeld van wat er precies gebeurd, bovenal de schade die het toebrengt in het leven van het kind en de gevolgen voor hen in hun volwassenheid. De ontzettende machteloosheid die je buiten spel zet om hier iets in te kunnen doen is vreselijk. De tweede kamer is op dit moment bezig met een voorstel Luchtenveld. Ik heb contact gehad met de Christen Unie hierover. Misschien is het een goed plan als meer mensen hierop een beroep zouden doen.

stichting Zijweg, 25 maart 2005 12:11 uur

Eenzaam vocht jij de strijd
Je bent er uit gekropen
Maar nog steeds niet bevrijd

Helemaal verslagen
Na alles dat jij hebt gezien
Klop jij aan om te vragen
Of iemand jou kan helpen misschien

Instanties met hun vinger wijzend
Naar wat jij deed misschien
Telkens weer herhalen
Wat jij allemaal hebt gezien

Je leest de twijfel in hun ogen
Is jouw verdriet wel echt
Klopt het wel wat jij allemaal zegt
Schuldig ben je beide als je samen vecht

Het kan nog even duren
Voordat ik huisvesting voor u vind
Zolang kunt u zich wel redden
U heeft vast een goede vrind

Wij kunnen u financieel steunen
Over een maand of wat misschien.
Daarvoor moet u eerst zorgen
Dat u een adres hebt bovendien

Hij beweert dat jij de kinderen
Tegen hem opzet
Dat hij kan liegen als de beste
Daar word niet op gelet

U komt melden dat hij u belaagt
Aangifte zou ik niet doen
Wij zullen hem vertellen
Dat hij dat niet meer mag doen

U moet nu wel gaan werken
U bent nu toch bevrijd
Mankeert niets aan uw handen
Ook als u psychisch lijdt

Helemaal verslagen
Voer jij nog steeds een strijd
Dit heb jij te danken
Aan het Nederlands beleid

sander, 25 maart 2005 11:01 uur

Hij doet het helemaal niet via internet......