Nicolette van zeven, woont sinds twee jaar niet meer bij haar moeder thuis. Ze is op haar vijfde hals over kop in de crisisopvang geplaatst. Na een half jaar bij dit crisispleeggezin te hebben gewoond, is ze naar een netwerkpleeggezin gegaan. Dit houdt in dat familie van het kind het pleeggezin is. In dit geval zijn dit de oom en tante van Nicolette, Saskia en Peter.

De oorzaak van de plotselinge uit huis plaatsing, was dat haar moeder Marianne psychische problemen kreeg. Ze kon de opvoeding en verzorging van haar dochter niet meer aan. Marianne meldde zich vrijwillig aan bij jeugdzorg. Nu, twee jaar later, gaat het beter met moeder. Jeugdzorg denkt dat het goed is Nicolette weer terug te plaatsen bij haar moeder. Marianne wil niets liever dan zelf voor haar kind zorgen. De gezinsbegeleider van moeder; Jacky Bartelink, en de pleeggezinbegeleider; Wendy Vink, begeleiden zowel moeder als het netwerkpleeggezin bij dit proces.

Nicolette gaat steeds vaker bij haar moeder logeren; moeder en dochter leren elkaar weer opnieuw en steeds beter kennen. Dit gaat met vallen en opstaan. Alle veranderingen kan Nicolette, ogenschijnlijk, goed aan. Nicolette’s pleegouders, Saskia en Peter twijfelen of Marianne de moederrol nu al kan vervullen. De kans dat Marianne een terugval krijgt blijft aanwezig.

Deel 2: Volgende week zien we dat Nicolette erg moet wennen aan het feit dat haar moeder er steeds vaker voor haar is. Ze trekt erg naar haar pleegmoeder. Dit is erg pijnlijk voor haar moeder, Marianne. Zij moet zich in haar dochter verplaatsen, en dat is niet gemakkelijk voor haar.