Dirk en Ria van der Molen
dinsdag 9 september 2008 om 20:52
Toen Dirk en Ria van der Molen elkaar stralend hun ja-woord gaven, wisten ze niet wat hen te wachten stond. Psycholoog Dirk was op weg naar een lezing toen hij met zijn auto onder een vrachtwagen kwam. Voor zijn leven werd gevreesd. Zes weken lag hij in coma. Dirk overleefde het, maar zijn hersens bleken voorgoed beschadigd. Hij moest weer van voor af aan beginnen. Toen hij naar huis mocht kreeg Ria in feite een baby terug in een volwassen lichaam. Dirk kende geen emoties. Een jaar later voltrok zich een tweede ramp. Hun zoontje van anderhalf jaar overleed onverwacht door een ziekte. Het verdriet was enorm, maar Ria kon dit niet delen met haar man. Dirk huilde niet, hij kon het niet. Jaren van strijd volgden. In 'Tot de dood ons scheidt' vertellen ze hoe ze hebben leren omgaan met alle blijvende beperkingen.
Toen Dirk en Ria van der Molen elkaar stralend hun ja-woord gaven, wisten ze niet wat hen te wachten stond.
Psycholoog Dirk was op weg naar een lezing toen hij met zijn auto onder een vrachtwagen kwam. Voor zijn leven werd gevreesd. Zes weken lag hij in coma. Dirk overleefde het, maar zijn hersens bleken voorgoed beschadigd. Hij moest weer van voor af aan beginnen. Toen hij naar huis mocht kreeg Ria in feite een baby terug in een volwassen lichaam. Dirk kende geen emoties.
Een jaar later voltrok zich een tweede ramp. Hun zoontje van anderhalf jaar overleed onverwacht door een ziekte.
Het verdriet was enorm, maar Ria kon dit niet delen met haar man. Dirk huilde niet, hij kon het niet.
Jaren van strijd volgden. In 'Tot de dood ons scheidt' vertellen ze hoe ze hebben leren omgaan met alle blijvende beperkingen.
77 reacties
Reacties
Annelies Visser, 4 oktober 2008 22:43 uur
Ik heb intens naar de uitzending gekeken. Wat hoop ik dat ik mijn kracht ook zo van God mag verwachten als er ooit zo'n wending in mijn leven komt. Ik hoorde u psalm 73 noemen waar u kracht uit putte in moeilijke momenten. Hier volgt een link, waar een engelse versie van deze psalm te vinden is. Hij is zo prachtig.. Ik hoop dat u er wat aan hebt. Het is van een Australische groep: Sons of Korah. Ze hebbeb heel veel psalmen op muziek gezet, heel mooi..
http://www.youtube.com/watch?v=NXP6Poc1zGE
Ik hoop dat u het kunt vinden.
Hartelijke groet Annelies Visser
Lucia, 25 september 2008 14:22 uur
Met groot respect heb ik gekeken naar de uitzending via internet.
Jullie zijn een voorbeeld in het onvoorwaardelijk liefhebben, iets dat steeds minder te vinden is tegenwoordig.
Graag volg ik dit voorbeeld na, en als vrouw voelde ik me extra aangesproken door het leven van Ria.
Niemand heeft groter liefde dan wie zijn leven inzet voor...
U loopt in de voetsporen van Jezus!
Moge God u beiden zegenen in de toekomst, wat die ook moge brengen.
corrie lammers, 19 september 2008 17:21 uur
beste mevrouw en meneer van der Molen,
Ik ben zeer onder de indruk van uw verhaal dat ik via "uitzending gemist" heb bekeken. Hartverwarmend vond ik het te zien hoe u samen op de bank zit en u (mevrouw) tegen uw man leunt, terwijl u om de beurt een stukje brief leest aan elkaar.
Ik heb gehoord hoe u zei dat de dingen waar u man u pijn mee deed, niet aan hem lagen, maar aan zijn beperking. Dat sla ik op voor mijn eigen (pijnlijk) stuk. Het is bloedarmoede, zegt u en dat begrijp ik.
Ik ben een collega van uw dochter Marleen. Zij heeft mij attend gemaakt op deze uitzending, waar ik heel blij om ben.
vriendelijk groet, Corrie Lammers
Ilona, 17 september 2008 15:32 uur
Heel indrukwekkend, emotioneel en ook herkenbaar..
Ik ben zelf werkzaam als verpleegkundige op een NAH-afdeling van een revalidatiecentrum en herkende veel uit jullie verhaal.
Heb sinds twee jaar ook een relatie met iemand die hersenletsel heeft overgehouden na een motorongeluk, naar omstandigheden gaat het goed maar hij/wij komen er ook achter dat acceptatie helpt om verder te kunnen gaan!
Nogmaals bewonderen wij jullie beiden hoe jullie nu in het leven staan, ook ten opzichte van elkaar!
groet,
Ilona (Amsterdam)
Elske, 17 september 2008 10:03 uur
Jullie zijn ware toppers!
Tineke van Stormbroek, 15 september 2008 14:15 uur
Dirk en Ria,
Heel indrukwekkend. Bedankt dat jullie dit met ons, de kijkers, wilden delen. Dank voor jullie geloof en liefde. De Here is uw Bewaarder. Bemoedigend.
Hartelijke groet,
Tineke (van De Herberg)
nelly, 13 september 2008 20:09 uur
Lieve Dirk en Ria, zoals we er vanmiddag al even over gehad hebben, heb ik toch grote bewondering over jullie openheid.Dat vergt moed en kracht. We weten aan wie we dat kunnen vragen en bidden. Veel heb ik aan jullie getuigenis gehad.Bedankt, Nelly
jannie k-lagewaard, 12 september 2008 14:00 uur
lieve ria en dirk
wat een groot getuigenis hebben jullie gegeven over jullie trouw aan elkaar!
Het ga jullie goed!
Mirjam vd Bulk, 12 september 2008 00:44 uur
Oh, lieve mensen, wat heb ik zitten huilen bij het zien van dit filmpje. Net bekeken op www.uitzendinggemist.nl.
Ik vind het zo ongelooflijk knap dat u (Ria) dit zoveel jaren al klaarspeelt. Maar voor mij zo verschrikkelijk moeilijk om te zien. Mijn man heeft in dec 2006 een hartstilstand gehad (toen 33 jaar) en heeft na een reanimatie een ernstig hersenletsel overgehouden. Ikzelf had zo ontzettend graag de kracht willen hebben die Ria toont, maar ik had het niet. Mijn man heeft geen korte termijngeheugen meer en kan niet voor zichzelf zorgen, omdat hij zijn activiteiten en handelingen niet meer zelfstandig kan plannen. Hij is motorisch wel in orde, maar kan dus toch niet alleen douchen, aankleden, eten... Oh, wat voel ik me schuldig, want hij woont niet meer bij me. Ik heb ervoor gekozen om hem in een verzorgingstehuis te laten wonen. Anthonie heeft na revalidatie nog 3 maanden thuis gewoond, maar helaas, het was voor mij, de kindjes en voor hemzelf te zwaar. Oh, wat heb ik een eindeloos respect voor jullie, dat jullie ervoor gingen.
Ik wou dat ik het kon, tot de dood ons scheidt...
Kunnen we geen buren worden? Dan laat ik mijn lieverd weer bij me wonen en kom ik elke dag bij Ria langs om advies.
Oh, ik mis mijn oude leven en ik wou zo graag samen oud worden. Ria, ik vind het zo knap dat je zo positief, maar realistisch overkomt.
Heel veel liefs van Mirjam.
Rob, 11 september 2008 21:50 uur
Ik ben behoorlijk onder de indruk van de roerige geschiedenis die jullie hebben meegemaakt en heb diepe respect voor de wijze waarop jullie daarmee zijn omgegaan. Zeker heeft dit er toe bijgedragen dat jullie dochter Rianne zo’n leuk meidje is geworden.