Ik word een beetje moe en ook niet blij van de hernieuwde aandacht voor Arie Boomsma en Andries Knevel.
Het was Bert Dorenbos, die opnieuw de aandacht vroeg voor de EO en Arie Boomsma. Ditmaal met een gebedsactie aan de voet van de televisietoren in Hilversum. “De EO heeft met Arie Boomsma het paard van Troye binnengehaald”.
Ik heb het Bert Dorenbos in het verleden vaker geschreven, dat ik moeite heb met de manier waarop hij actie voert in Nederland. Ik ben het er mee eens, dat hij waarschuwt tegen vervlakking en oppervlakkigheid. Ik stel het op prijs, dat hij voor de EO wil blijven bidden. Maar ik had en heb moeite met zijn methodes. Opvallend is, dat Bert zelf, die waarschuwt tegen spotten, zich wél, om het met een oude psalm te zeggen, “in de kring van de spotters laat noden”. Hij weet bijvoorbeeld best wel, dat bij Pauw en Witteman nogal eens gespot wordt, toch schuift hij ook daar aan om zijn getuigenis te laten horen. En dat gebed. Natuurlijk is dat goed. Maar moet je er op uit zijn om met je gebed bijvoorbeeld de Telegraaf te halen. Wat zei Jezus ook al weer over ons gebed? Over de hoeken van de straten en over de binnenkamer?
Moet je dat wel doen?
‘Zijn alle methodes geoorloofd?’ Is een vraag die terecht nu aan de EO gesteld mag worden maar evengoed aan Bert Dorenbos.
Verder is Andries weer in het nieuws. Nu is er een discussie gaande of hij een twijfelaar is of niet. De vraag is gesteld of hij niet hoort bij die moderne christenen, die terugvallen op ervaringen en dit belangrijker vinden dan terugvallen op de waarheid. “Andries niet in het kamp der twijfelaars”, kopte een website. Andries zelf is ook in de pen geklommen. In een reactie op de opiniepagina van het Nederlands Dagblad laat Knevel weten dat Rietkerk in zijn betoog “geen spoor van bewijs voor zijn verregaande conclusie rond mijn persoon heeft. En dan wordt het dus ernstig.”
En als we zo doorgaan, hebben we in onze kranten en op onze websites weer voor een aantal dagen behoorlijk wat ‘nieuws’.
Wat míj nog steeds bezig houdt, is het gezin in Kampen. Morgen worden de kinderen begraven. Er is een ‘opstandingsdienst’ in de Bovenkerk. Ik moet toch veel aan die ouders denken. Uit de rouwadvertentie spreekt krachtige geloofstaal. Maar zouden zij geen vragen hebben? En, mogen ze vragen hebben?
Mag een mens vragen hebben?
Ben ik dan ook een twijfelaar?
Misschien wel.
Maar, ik wil u niet onthouden wat ik deze week vond in het Woord van God. Hebt u ooit gehoord van Chobab? Hij was de zwager van Mozes. Mozes vroeg hem of hij hem niet wilde helpen bij het tweede gedeelte van de woestijnreis. Het verblijf bij de Horeb zat er op. Ze zouden richting Kanaän vertrekken. Je zou denken een fluitje van een cent. Mozes hoefde elke morgen maar zijn hoofd buiten de tent te steken en te kijken of de wolkkolom bleef hangen of verder dreef om de juiste orders aan zijn manschappen te geven. Ondanks de hulp van God vond Mozes de kennis van zo’n woestijnmens blijkbaar heel belangrijk en nuttig. Vandaar zijn verzoek en aanbod aan een Midianiet om ook in Kanaän te komen wonen.
Was dat nu een foute zet?
Mozes: ook zo’n twijfelaar?
Trouwens een aantal dagreizen later stuurde hij 12 verspieders naar Kanaän. Ook daarbij kun je je de vraag stellen: was dat wel nodig. De wolkkolom, zo vertelt de bijbel, bepaalde immers dagelijks de weg en het tempo.
Mozes, ook al een twijfelaar?
Van huis uit heb ik meegekregen: je mag overal aan twijfelen, aan de weg die je gaat (moet gaan), aan de dingen die je moet doen, aan wat je overkomt, aan jezelf….maar twijfel niet aan God.
lieve dominee,
mooi geschreven heeft u weer!
veel sterkte en kracht toe gewenst!
hartelijke groeten
HALLO DS ARIE V/D VEER
BEN HET HELEMAAL MET U EENS
DIE BERT DORENBOS BREEKT AF WAT ANDEREN PROBEREN OP TE BOUWEN
WAT WORDT HIER WEER OM GELACHEN(EN TERECHT)DIT IS ZO JAMMER!
WAT U NOG MEER IN UW BLOG HAD STAAN OVER TWIJFELEN ZO IS HET MAAR NET WIJ ZIJN ALLEMAAL MENS EN GOD IS GELUKKIG GOD(DIE JE NOOIT LAAT STAAN)OOK AL SNAP JE ER SOMS NIKS VAN!!!IK HOOP DAT HET VERDER GOED MET U GAAT EN MET UW FAMILIE VR GROET JOKE VAN TONGEREN
Hallo dominee,
Een discussie of iemand een twijfelaar is of niet… Ik moet hier wel om lachen hoor. Hebben die discussievoerders dan echt niets beters te doen? Er is overal in het land nog wel vraag naar vrijwilligers. Als die mensen nu overdag flink aanpakken, hebben zij daardoor wellicht andere gespreksstof en behoeven geen twijfelachtige thema’s als dit te gaan verzinnen.
Wie twijfelt er nu niet eens of meerdere malen in zijn/haar leven? Dat doen we allemaal toch wel eens? Als we al niet aan God twijfelen, dan nog kunnen we wel twijfelen aan b.v. of onze interpretatie ergens over juist is of niet.
Het gezin in Kampen, ik heb er geen woorden voor kunnen vinden zo erg. Ik geloof dat de nabestaanden wel vragen mogen hebben en ook dat zij daarmee bij God terecht kunnen.
Vaak ontstaat een ongeluk toch door menselijk toedoen.
Neem een buschauffeur die denkt het vele overuren maken zonder te rusten wel aan te kunnen. Uiteindelijk zakken de ogen dicht terwijl de chauffeur een volle bus heeft, met alle gevolgen vandien. Piloot en co-piloot gaan de lucht in met een machine waarvan het luchthaven-personeel wist dat de machine niet 100% capabel is, vliegtuig crasht, communicatieverzuim wat erg veel voorkomt, kost hier het leven van een paar honderd passagiers. Zo zijn er wel meer voorbeelden te noemen. Dit kan God niet aangerekend worden, want Hij is er niet op uit om zoveel mensen verdriet te doen.
Of Mozes een twijfelaar was weten we ook niet. Er wordt wel omschreven dat hij Aäron en zijn zonen moest benoemen tot priesters, en daarnaast dat hij in de tabernakel met God sprak.
Zou het ook kunnen dat God hem tijdens 1 der gesprekken heeft opgedragen zijn zwager te benoemen als “2e man” die wellicht ergens halverwege de stoet meeliep om de goede orde te bewaren? En de 12 verspieders vooruit te sturen om naderhand strategie te kunnen bepalen? Het lijkt mij mogelijk.
God wilde de Israëlieten helpen Egypte te verlaten, maar vooralsnog moest het volk wel zelf meewerken, door eerst de deurposten in te smeren zodat de engel des doods hun deur voorbij zou lopen, en vervolgens hun huisraad in te pakken om te kunnen vertrekken.
Vervolgens vraagt God van hen om hun allerbeste dieren te offeren, er mocht absoluut niets aan mankeren. Ook hier moest het voltallige volk aan meewerken, wat niet altijd gemakkelijk zal zijn geweest. Wat doen wij mensen met iets waar we grote waarde aan hechten? Geven we dat zomaar weg, of wordt het toch iets waar een deukje in zit?
Kortom, God wil helpen, en vraagt er oprechte medewerking/inzet voor terug, gelijk Zijn liefde voor het volk ook oprecht is.
Hartelijke groet, Hilda
Wat een gedoe weer,het is maar zeer de vraag of de E.O.met deze luidruchtige actie gebaat is.Liever zou ik willen vragen op de bres te staan in de stilte.Dit lijkt meer op een provocatie dan op een proclamatie.Laten we het maar bij God neerleggen en het daar laten.Verder ,laten we ook in de stilte denken aan het gezin in Kampen,gelukkig weten zij zich gedragen door onze Heer,maar dat betekent niet dat ze het niet moeilijk hebben.
Ds. Arie u en uw gezin sterkte in deze roerige tijd.
groeten uit Zeeland
p.s.Bij alles wat ons bezig houdt;Here maak ons tot een stralend licht voor de volken ….niet alleen op Zondag
Dominee. Helemaal met u eens. Ik bedacht me bij dit alles het programma van Arie Boomsma, Andries Knevel en Manuel die mee wilde varen met de Gaypride. En dan de reacties c=van al die mensen die zich christen noemen. Tis net als in de tijd van Adam en Eva de mensen willen als God zijn! Ze hebben een oordeel klar. Snappen mensen niet dat je zo zeer veel psychishce schade aanrichten!! Homo’s die weer in de kast gaan, met dat programma van Arie hadden mischien eens andere mensen bereikt die zo ie zo nooit een eo programma kijken! Erg jammer allemaal. Er is er maar 1 die oordeeld en dat is Onze God hopelijk besevven deze mensen als Bert Doornbos en concorten dat ook zij voor God verantwoording moeten afleggen!! Ds. Ga zo door en EO ga zooo door.
Lieve dominee,
Weer de EO in de schijnwerper.
Ik zou om een man als Dorenbos niet wakker liggen als ik u was. Zijn methoden van protest vallen bij mij niet goed.
Er spreekt totaal geen liefde uit, nog genade.
Het is naar dat hij weer de aandacht wil op deze manier.
Maar zegt genoeg over hemzelf.
Dan tijfelen.
Ik ben er van overtuigt dat we als mensen allemaal wel eens twijfelen. Daar ontkomt niemand aan. Elia die begon naar mijn idee ook te twijfelen.
Hij had er geen zin meer in. Begrijpelijk. Maar toch.
Dat hebben wij toch ook wel als mensen???
Ik weet zeker dat Andries een Gelovig mens is.
Maar heeft ook het nodige in het leven meegemaakt.
Waarom zouden we dan over iets niet een keer mogen twijfelen?
Laten we ophouden over Andries.
Waar slaat dit alles nog op???????
Is men jaloers op het aantal leden bij de EO?????????????
Ik vindt dit echt een heel zielig gedoe.
Wat zijn dit voor mensen????????
Dan het gezin in Kampen, zeker heel erg.
Je zult als ouders achter 4 kistjes aan moeten lopen, en 4 kinderen van je moeten begraven.
Te erg voor woorden.
Elke dag verliezen moeders over de wereld hun kindjes.
Aan de honger, oorlog, enz.
Laten we liever daarvoor bidden, en niet steeds de EO in de tang nemen,.
Dominee en EO ga zo verder.
Ik blijf ook bidden voor de EO, maar dan met de vraag of God ze allen met hun moeilijke werk wil helpen, en ze behouden.
En ik hoop dat er velen tot Geloof zullen komen.
Sterkte dominee.
Dit moet u best veel verdriet doen.
Blijf in uw werk GELOVEN!!!
Ga met God.
Liefs van Cokka Ravensbergen-den Heijer.
Beste dominee,
Mij verbaast die (hernieuwde) aandacht allerminst. Het valt mij al tijden op, dat alles wat van christenen uitgaat op een weegschaaltje wordt gelegd, erop wachtend onderuit geschoffeld te worden. Dat christenen onderling elkaar proberen te “corrigeren en onderwijzen” vind ik een goede zaak, maar je kunt vraagtekens zetten bij de manier waarop dat de laatste tijd het geval is. De pers en/of media opzoeken is wat mij betreft sowieso niet correct, omdat de Nederlandse media van sensatiezucht aan elkaar hangt. En wat is er dan mooier dan die “wereldvreemde christenen” weer eens aan de kaak te stellen.
Regelmatig lees ik in de trein, onderweg naar mijn werk, bijvoorbeeld de Spits en Metro. Ik vind het werkelijk ongelooflijk wat voor uitlatingen mensen zich in die “kranten” menen te kunnen permitteren jegens christenen, natuurlijk daar waar het onderwerpen betreft, die binnen de christenheid nogal gevoelig liggen, maar met een maatschappelijk levensgrote relevantie: abortus, homoseksualiteit, euthanasie, evolutie. Hoewel: zijn die onderwerpen gevoelig voor christenen of juist voor de samenleving? Op de stations levensgrote affiches over allerlei rommel, die men ons probeert aan te smeren. Over de televisie zullen we het maar niet eens hebben. Als christen ben je nog een beetje te pruimen, wanneer je in die ellende meegaat, zo lijkt het.
Ik begin echt de pest te krijgen aan onze (westerse) wereld, die alleen nog maar lijkt te bestaan uit dingen en een algeheel streven naar meer.
Slechts rampspoed lijkt ons even wakker te schudden en te doen beseffen waarom het werkelijk gaat. Om dat vervolgens maar weer snel te vergeten.
Ik kan mij nog de opname herinneren van die Iraanse vrouw, die een tijdje geleden werd doodgeschoten, Neda. Beelden daarvan gingen over de hele wereld en iedereen kende haar naam. Wie zou die naam nu nog kennen?
Het gezin in Kampen. Idem dito, een vreselijke gebeurtenis. Je vraagt je af hoe groot iemands geloof moet zijn om zoiets te kunnen accepteren…? Waarom kunnen dergelijke gebeurtenissen ons niet blijvend een menselijker mens maken? Ik kan niet in het hart van de nabestaanden kijken, maar je moet voor mijn gevoel een hart van steen hebben, wil je dat allemaal min of meer gelaten accepteren.
Over één a twee maanden zijn we “Kampen” vergeten.
Ik denk dan altijd maar aan de geschiedenis van Job. Job was geen twijfelaar, zeker niet: hij waagde het tegen God tekeer te gaan. Hij was woedend en vroeg in hedendaagse taal ongeveer: “Wat flikt U me nou!?” Hij wenste niet te aanvaarden, dat God een andere god was dan Die hij kende.En het mooie was: God boog naar hem toe; de almachtige God neigt naar de nietige mens. Mijn God, wat mooi!
Zou Mozes daaraan ooit getwijfeld hebben? Ik denk van niet. De hele Bijbel verhaalt van mensen, die hun vetrouwen stelden op God, maar Hem toch ook graag een handje wilden helpen. Hoort het niet een beetje bij ons, vooral wanneer de zaken niet snel genoeg naar onze zin gaan?
Trouwens, ter overweging: hoe zou u gehandeld hebben? Stel u was een vrouw van bijna honderd jaar en u zou de geboorte van een zoon worden aangekondigd? Vertel me niet, dat u dan ook niet even zou denken: “u mag zelf invullen”.
Moge het u allen goed gaan in Zijn nabijheid.
Schreeuw om leven en Schreeuw om aandacht liggen soms heel dicht bij elkaar.
beste ds vd Veer
Is niet iedereen wel eens een tijfelaar?
Daar zijn we mens voor!
Wij laten soms God niet toe in ons leven, maar Hij is wel ALTIJD bij ons !!!
Ik vind het jammer dat er zo gediscussieerd wordt en er aan de kern van ons geloof voorbijgegaan wordt.
Fijn dat u het zo goed kunt en durft te verwoorden.
warme groetjes Sjanie