Dragen = Uitdragen

Elke dinsdagmorgen hebben wij bij de EO ‘het wij-ding’. Een naam met een dubbele betekenis. Wij, het EO personeel, ontmoeten elkaar. Maar we verlangen er naar om ook God te ontmoeten. Er wordt op de dinsdagmorgen vooral gezongen, we luisteren naar een boodschap uit de bijbel, we bidden met elkaar en er zijn personeelsmededelingen. Meestal duurt het bij elkaar een uur.

Ik was dinsdagmorgen aan de beurt. Ik zag er naar uit. Door allerlei omstandigheden was ik een poos niet op de personeelsbijeenkomst geweest. En sinds het neerleggen van mijn voorzitterschap, nu bijna een jaar geleden, ben ik lang zoveel niet meer op het bedrijf.

Spannend voor mij is altijd de keus van het onderwerp. Het personeel zit immers niet te wachten op de preek, die ik zondag in Zwolle heb gehouden. Je zoekt ook een woord voor nu, voor hen, voor de situatie waarin het bedrijf, het personeel nu zit. Door alle gebeurtenissen van de laatste maanden is het er voor hen niet gemakkelijker op geworden. Ik kan u verzekeren, dat wij buitengewoon gemotiveerd personeel hebben. Het zijn allemaal christenen, leden uit bijna alle kerken in Nederland. Ze zijn zich er van bewust, dat de EO niet zo maar een bedrijf is. Wij zijn een omroep met een duidelijke, missionaire missie. Sommigen hebben daarom een veel lonender carrière laten varen om bij ons te kunnen werken. De mannen en vrouwen, de meesten, tot en met de directie toe, zouden mijn kinderen kunnen zijn. We hebben een bedrijf met jonge mensen.

Hoe bemoedig je zulke jonge mensen om toch door te gaan?

Ik koos voor het derde gebod.
Ja, inderdaad dat gebod, waarom zoveel mensen de laatste maanden brieven hebben geschreven. Brieven vol zorg over de koers van de EO. Vele brieven, die waarschuwden voor de spot, die cabaretiers in het (afgelaste) nieuwe programma zouden kunnen gaan drijven met de Naam van God.

‘Gij zult de Naam van de HERE, Uw God niet ijdel gebruiken.’
Wie kent dat gebod niet. Ook de niet gelovige Nederlanders worden er op straat en op de stations door de Bond tegen het vloeken voortdurend aan herinnerd. En dat is goed werk. Er wordt wat gevloekt.

Toch heb ik op die manier het personeel niet benaderd. Het zou overgekomen zijn als echt het praatje van de dominee, die aan het begin van het seizoen het bedrijf eraan herinnert hoe fout het bedrijf in de afgelopen maanden is bezig geweest. Nee, ik koos juist voor het tegenovergestelde. Een positieve benadering. Ik koos voor een andere vertaling/omschrijving van dit derde gebod: ‘Jij draagt de Naam van jouw God niet voor niets’.

Sleutel voor die vertaling ligt in het feit, dat God de hogepriesters verzocht om op hun schouders, in kostbare stenen gegraveerd, de namen van de twaalf stammen te dragen. De priesters droegen letterlijk de verantwoordelijkheid voor hun volk op de schouders. Met die namen gingen zij steeds weer het heiligdom van God binnen. Daar offerden zij voor het volk, daar baden zij voor het volk. Kwamen de priesters naar buiten, dan gebeurde het tegenovergestelde. Ze zegenden het volk, letterlijk legden zij dan het wachtende volk de naam van God op.

Toen het volk van Israël, na drie maanden uit het slavenhuis van Egypte verlost, bij de Sinaï aankwam, was de boodschap van God allereerst dat zij niet zo maar een volk waren, maar Zijn volk, Zijn eigendom. Hun identiteit lag in het dragen van de Naam van de HERE.
De boodschap van het derde gebod was daarom niet opnieuw een soort boodschap zoals ze die als slaven in Egypte zo vaak hadden gekregen: dat mag je niet en dat doe je wel, een boodschap om met gebogen hoofden aan te horen. Integendeel, ze mochten, overigens onverdiend en ongevraagd, de ruggen rechten en uit de mond van God horen: je bent een kostbaar bezit voor mij! (Ex.19:5).

Zo kan het gesprek over het derde gebod versterkend, motiverend zijn. En dat was en is mijn verlangen als ik aan het personeel van de EO denk. Weet waar je staat, weet wie je bent, weet waar je werkelijke identiteit ligt.

Ik ga er dan van uit, dat ik spreek tot een groep mensen, die echt er naar verlangen om in deze tijd missionair bezig te zijn. Dat bent je niet alleen in het zoeken naar nieuwe verkondigende formats, maar, als het goed is, al door je bestaan. Jezus zei: je bent een zoutend zout. Zo niet, dan ben je smakeloos. In feite geldt dit voor ieder, die gelooft.

Zo wordt het derde gebod veel meer dan een waarschuwing tegen vloeken en spotten, maar is het bepalend, dominerend voor de dagelijkse praktijk van ons leven. Het bepaalt je doen en je laten. Het verenigt het personeel van de EO met de achterban, het verbindt programmamakers met bezorgde mensen. Want je draagt de Naam van God niet voor niets. En dat laatste is een understatement. Alles wat tegen die Naam indruist moet worden weggedaan.

Gods Naam is je identiteit en daarom je missie.

Dragen=Uitdragen.