360° Vervolgverhaal: toon je schrijfkunsten!

Schrijvers opgelet, hieronder de eerste alinea van het 360° Vervolgverhaal. De bedoeling is dat we dit verhaal met elkaar verder gaan schrijven. Dat werkt zo: schrijf een mooie vervolgalinea van dit verhaal en plaats dit in de comments. De volgende schrijft weer verder naar aanleiding van de nieuwe alinea, etc. Het verhaal is gebaseerd op onderstaande tekening. Gebruik deze prent als inspiratie en voeg verder plots, wendingen, en personages toe, zoveel je maar wilt. Succes!

PIEP-PIEP-PIEP. Pjotr schrikt wakker van het geluid van zijn wekkerradio. 6:30 geven de felrode cijfers aan. Pjotr springt het bed uit, schiet z’n kleren aan, gooit een plons water in z’n gezicht en loopt naar de deur. Daar pakt hij zijn rugzak, die hij de avond daarvoor heeft ingepakt. Met de tas op zijn rug stapt hij naar buiten en begint aan de lange tocht naar boven. Als hij halverwege bij het huis van Patty aankomt, kijkt hij eerst om zich heen en klopt dan zachtjes op de houten deur. Direct doet Patty de deur open. “Ben je er klaar voor?”, vraag ze fluisterend. “Ik denk het wel”, zegt Pjotr met een trillende stem. Patty overhandigt hem een verzegelde envelop, die hij direct onder zijn trui verstopt. “Doe heel voorzichtig”, zegt ze en geeft hem een kus op zijn voorhoofd . Zonder verder nog iets te zeggen, draait Pjotr zich om. Patty kijkt hem na, langs haar wangen glijdt een traan. “Misschien de laatste keer dat  ik hem zie”. denkt ze en huilend doet ze de deur achter zich dicht. Pjotr is inmiddels bijna boven. De rugzak is zwaarder dan hij dacht, maar alles wat er in zit – het kompas, het stuk touw, de broodrooster – heeft hij straks nodig. Puffend beklimt hij de laatste treden van de trap en doet voorzichtig het luik open. Niemand te zien en de boot ligt klaar. Pjotr stapt uit het luik, doet het goed dicht en rent naar de boot. Al rennend kijkt hij op zijn horloge. 6.54. “Dan moet ik opschieten”, denkt hij en springt in de boot.