Cystine Carreon werd geboren in 1973 op de Filipijnen als jongste van drie zussen. In 1976 kwam ze, op 4-jarige leeftijd naar Nederland. Ze studeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, met als hoofdvak viool. Ze koos voor werk in de showbizz, maar speelt ook wel op freelance basis als violiste.
In 1996 speelde Cystine als Gigi in de musical
Miss Saigon. Als Mika Larue was ze in 1999 te zien in
Fame – de musical. Ook was ze in datzelfde jaar als Polly te zien in de tv-serie
Blauw blauw. Daarna, in 2001, scoorde ze een rol in
Goede Tijden, Slechte Tijden als Nanda Verhoeven In datzelfde jaar was ze dat jaar ook in de theaters te zien als Diana Morales in de musical
A Chorus Line.
In 2002 vertolkte ze de rol van Dorothy in de musical Rocky Over The Rainbow en nog datzelfde jaar was ze ook in de dubbelrol van Samantha/Lola Lamar te zien in Copacabana – de musical. Maar, misschien is Cystine inmiddels nog het meest bekendst van haar rol in de razend populaire tv-serie Gooische vrouwen waarin ze de rol vertolkte van de duivelse Tippi Wan. Ook speelde ze de rol van Rizzo in Grease – de musical. Voor die rol ontving ze de John Kraaijkamp Musical Award voor Beste Vrouwelijke Bijrol in een Grote Musical.
Naast musicals speelt Cystine ook toneel en had ze een rolletje in de film Dennis P. Op tv was ze al eerder te zien in het vierde seizoen van 71° Noord (2009). Sinds 2005 maakt ze met vier andere zangeressen deel uit van de a capella formatie Damuz.
Cystine heeft één dochter en is ambassadrice van de stichting Save the Children.
.
Interview met Cystine na aflevering 4:
.
.
‘HET VERBAASDE MEZELF DAT IK NIET KOEL BLEEF’
Rennen, sprinten en mensen dingen vragen: Cystine Carreon staat nergens voor. Maar simpelweg wachten tot een kaarsje bijna uitgaat: dat bleek moeilijker. ‘Het verbaasde mezelf dat ik niet koel bleef. Ik verloor mezelf in het spel en rende telkens veel te vroeg naar die tafel!’
.
Cystine is de vierde afvaller van de Pelgrimscode en moest afgelopen zondag het spel verlaten. ‘Afvallen is een beetje pech hebben. Het spel ligt je niet, je hebt sterke tegenstanders of het lukt gewoon even niet.’ De musicalster verkeek zich behoorlijk op het spel met de kaarsjes. ‘Dat was gewoon heel lastig voor mij. Eerst was ik blij dat het geen fysiek spel was, want Winston en Robin waren natuurlijk mijn tegenstanders. Maar dit was ook zwaar. Je kon niets doen dan wachten en naar het kaarsje staren…’
.
Ondanks haar verlies kijkt Cystine toch met plezier terug op haar deelname aan De Pelgrimscode. Voor zulke programma’s ben ik altijd in! Hiervoor heb ik al eens meegedaan met het programma 71° Noord en dat was fysiek erg heftig. De Pelgrimscode is toch minder zwaar. Al schrok ik in de eerste aflevering wel eventjes. We zaten in dat hete zand en ik dacht: Ze hebben toch nog besloten om het toch zo zwaar te maken? Wat heb ik mezelf aangedaan?!
.
Verwondering
Tijdens de reis viel Cystine van de ene verwondering in de andere. ‘Het was zo bijzonder om al de plaatsen in het Midden-Oosten te bezoeken. Vooral de stad Petra heeft grote indruk gemaakt. Ik heb veel geleerd van de informatie die we overal kregen. Maar we leerden ook veel van elkaar. Als ik vragen had, kon ik altijd bij Mohammed, Nelly of Mirjam terecht. Van hen heb ik geleerd dat we soms vastzitten in cliché’s en dat we niet alleen maar moeten geloven wat er op het nieuws komt over de Islam of andere godsdiensten. Uiteindelijk gaat het in alle geloven om de liefde. Alle negativiteit komt uit de mens zelf. Dat geloof ik in ieder geval’
