Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

6 tips om te troosten

Zo kun je wat lucht bieden

In je omgeving is altijd wel iemand die er flink doorheen zit. Net z’n baan verloren, net d’r lief kwijt, ziek, somber. Wat kun je dan doen? Hier 6 praktische adviezen.

Het is nuttig eerst te begrijpen wat verdriet met een mens doet. Als je iets ellendigs meemaakt, gaan alle alarmbellen in je lichaam af. Je richt je daar helemaal op. Al je gedachten gaan erover: je zit telkens gesprekken te voeren in je hoofd en zit maar te piekeren. Dit is een gezonde reactie. Je lichaam zoekt naar uitwegen om hier zo snel mogelijk uit te komen. Al die emoties zijn manieren om met die ellende te dealen en oplossingen te vinden. 

1. Wees alert op ‘verdoving’
Die emoties moeten de ruimte krijgen. Als je merkt dat iemand dit aan het ‘verdoven’ is, dus bijvoorbeeld veel pijnstillers gebruikt, slaapmiddelen, drugs, alcohol, seks, enzovoorts - dan kun je erop aandringen dat te minderen. Leg uit dat het zo uiteindelijk alleen maar erger wordt. Pijn is een normale reactie van je lichaam: als je die onderdrukt, komt die anders vroeg of laat toch terug.

2. Geef geen antwoorden
Er is ook zoiets als religieuze verdoving. Dan ga je met vrome opmerkingen, hoe waar die misschien ook zijn, doen alsof het toch niet zo erg was: God zal er wel een bedoeling mee hebben gehad, en dergelijke. Dan ben je als de vrienden van Job bezig, die ook met goedbedoelde verklaringen kwamen voor zijn ellende, maar het zo alleen maar erger maakten.

Verwerken is een rommelig proces, zeker geen stappenplan, waarbij je na zoveel dagen in de volgende fase belandt. Het uiteindelijke effect is wel dat je lijf kalmer wordt. Niet alles is meer op die ellendige ervaring gericht. Je barst niet meer van de emoties. De ramen gaan open, zo voelt het. Je krijgt weer lucht. Er is meer dan die pijn!

Iemand troosten is: alles wat ervoor zorgt dat je niet die pijn wegduwt, maar wel de ander laat ervaren dat er méér is dan de pijn.

3. Meebewegen
Laat die ander z’n verhaal doen. Na een tijdje zul je merken dat diegene niet alleen over de rampen vertelt, maar ook over andere dingen. Hij of zij merkt dat er ook mooie kanten zijn. Er waren dalen, maar ook pieken. Zeg niet zozeer zelf troostrijke woorden: je zult merken dat die bij de ander als vanzelf opkomen. Je kunt je dan beamen.

Dat geldt ook voor het geloof. Als je in God gelooft, weet je dat die rampen die je overkomen, niet alles zijn: God zal alles goed maken, God houdt van je, God draagt je en is bij je. Dat is feitelijk waar, maar het heeft ook een psychologisch effect: je focust minder op je ellende, maar kunt weer naar ‘buiten’ kijken. Als iemand dat begint te beseffen, kun je hem of haar daarin bevestigen. Maar wees daarin gematigd. Voor je het weet ben, je toch aan het preken…

4. Nodig uit
Menselijk contact geeft de ervaring dat je er niet alleen voor staat. Dat opent, zoals alle soorten troost, je wereld. Verwacht niet dat de ander jou wel belt. Zeg niet dat diegene altijd welkom is. Iemand die flink in de put zit, zal niet bellen maar in bed kruipen of op de bank blijven liggen. Bel zelf en maak een specifieke afspraak. Ga bij de ander langs of vraag die ander langs te komen, wellicht om te eten - dan weet je ook nog dat die even wat gezonds binnen krijgt - want ook dat geeft nieuwe energie.

5. Vraag de ander mee wandelen of sporten
Maak wandelingen of ga sporten. Je krijgt nieuwe indrukken, je ziet nieuwe omgevingen en er komen andere stofjes in je lijf - om het een beetje simpel te zeggen - waar je merk dat het verdriet niet alles is. Vraag iemand die in de puree zit mee.

6. Laat iemand zo veel mogelijk zelf doen
Natuurlijk is het bij erge rampen gezond even te stoppen met werken, maar het is nuttig de draad weer snel op te pakken. Dat is in het begin lastig, maar het helpt bij het verwerken. Ook dit is een manier om uit het gepieker en het gemaal weg te komen en meer te worden dan ‘de ramp’.

Als je iemand probeert te troosten, is dat mooi, maar haal niet iemand te veel uit handen. Het troost juist om veel zelf te kunnen doen. Een ramp zegt: jij hebt geen controle over je leven, je bepaalt niets zelf. Als je iets zelf fixt, voel je dat je toch wel iets van controle hebt en dat is helend.

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.