Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

BLOG | 7x geloofsopvoeding

Bijbellezen met kinderen – hoe pak je het aan?

Redacteur Marieta van Driel heeft een degelijke geloofsopvoeding achter de rug. Met haar eigen kinderen pakt ze het toch wat anders aan.

door Marieta van Driel

Het voorlezen van bijbelverhalen aan mijn kinderen is voor mij wat minder vanzelfsprekend dan het was voor mijn ouders. Ik ben opgegroeid met de bijbel-van-kaft-tot-kaft. Al vanaf jonge leeftijd kreeg ik de verhalen mee: dat van de liefdevolle goede herder, maar ook van vreemdganger David en de gewelddadige Simson die in z’n eentje 1000 Filistijnen doodde met een ezelskaak. Ondanks dat ik met veel liefde op mijn eigen opvoeding terugkijk en ik – volgens mij – geen aanwijsbare schade heb geleden door de blootstelling aan het bijbelgeweld, moest ik toen ik zelf moeder werd toch even nadenken over de manier waarop ik die geloofsopvoeding wilde aanpakken.

Beetje bijbelkennis
Ik wil het geloof en de bijbelverhalen wel graag aan mijn kinderen meegeven. Allereerst omdat ik het belangrijk vind dat ze de verhalen kennen. We leven in een cultuur die nog steeds doordrenkt is van de christelijk-joodse roots. Een beetje bijbelkennis is niet weg bij een bezoek aan bijvoorbeeld het Rijksmuseum. Daarnaast is het geloof voor mij een belangrijke waarde in het leven. Net als naastenliefde, oog voor de natuur en respect voor anderen wil ik God graag aan mijn kinderen meegeven.

Zwart-wit
Met het voorbeeld van mijn ouders kom ik niet zover. Ik werd vroeger redelijk zwart-wit opgevoed. Wat in de Bijbel stond was waar, de rest had het mis. Geloven was zo vanzelfsprekend dat ik echt van slag was toen ik ontdekte dat er heel veel mensen waren die er anders over dachten. Mijn situatie en de omgeving waarin mijn kinderen opgroeien is totaal anders: de geloofsopvoeding komt alleen van mij, ik moet rekening houden met de andere ouder die niet meer gelooft en in hun klas zijn ze een van de weinigen die met geloof worden grootgebracht.

7x geloofsopvoeding
Kortom: die geloofsopvoeding moest ik opnieuw uitvinden, afgestemd op mijn persoonlijke situatie. Ik heb uiteindelijk 7 uitgangspunten geformuleerd die ik belangrijk vind en van waaruit ik wil bijbellezen met mijn kinderen.

  1. Ik wil mijn kinderen de ruimte geven om zelf op ontdekkingsreis te gaan. Als ik vragen van mijn 9-jarige beantwoord, probeer ik altijd een wat breder kader te schetsen en duidelijk te maken dat er andere meningen zijn. Ik probeer ze te stimuleren om dat te onderzoeken of daarover met anderen in gesprek te gaan. Ik probeer niet overal een antwoord op te hebben of te krijgen. Zo blijft er voor hen nog wat over om te onderzoeken.
  2. Ik wil ze respect meegeven voor mensen die er anders over denken. Vrijheid van godsdienst is een groot goed. Je mag gelukkig in God geloven, net zo als je de keuze hebt om dat niet te doen. Het ene is niet beter dan het andere.
  3. Ik wil dat ze begrijpen waarom ik het belangrijk vind dat ze die verhalen kennen, dat leg ik ze ook uit.
  4. Ik wil ze meer meegeven dan alleen het verhaal. Ik kies voor een minder feitelijke insteek dan mijn ouders dat deden. Het belangrijkste aan het verhaal is de les die erachter schuilt.
  5. Ik wil rekening houden met de leeftijd. Net zoals ik mijn kinderen geen gewelddadige filmpjes laat kijken en selectief ben qua tv-programma’s en apps, ben ik dat ook met Bijbelverhalen. Hoe groter ze worden, des te meer ze aankunnen. Simson en Abraham die Isaak bijna offert, kunnen nog wel even wachten. De Kijkwijzer zou ze ook aanmerken als 12+.
  6. Ik wil hen vertellen wat geloven voor mij inhoudt en betekent. In gesprekken heb ik het dus niet over feiten en ‘waarheden’, maar over wat God voor mij betekent. Welke rol hij speelt in mijn leven. Juist die momenten met mijn eigen ouders ben ik nog steeds niet vergeten. Voor mij een manier om weg te blijven van indoctrinatie.
  7. Ik vermijd zoveel mogelijk clichés. ‘Jezus in je hartje’ en andere jargontermen; daar doe ik niet aan. Het belangrijkste is dat mijn kinderen meekrijgen dat God liefde is. Dat ze mogen zijn wie ze zijn. Dat God van hen houdt en dat mijn liefde voor hen daarvan een afspiegeling is.

Het is ongelofelijk leuk om op die ontspannen manier ermee om te gaan. Mijn jongste –  middenin de magische leeftijdsfase – is ervan overtuigd dat Jezus kan toveren. De oudste van 9  ‘denkt wel dat Hij bestaat.’ Door met die kinderbril naar de Bijbel te kijken, ontdek ik vaak ook weer wat nieuws. Niet alleen mijn kinderen leren ervan, maar ikzelf eigenlijk nog het allermeest.

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.