Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Aapjes

Blog van TimZingt

“Je praat alsof je naar aapjes hebt zitten kijken!” Ze zegt het verontwaardigd en gekwetst. Ik heb zojuist in geuren en kleuren verslag gedaan van mijn bezoek aan de Gereformeerde Gemeenten.

We schrijven 1998: ik zat op de Evangelische Hogeschool, die dit jaar veertig jaar bestaat. De EH was in mijn tijd allang niet meer de anti-evolutionistische universiteit die ze ooit wilde zijn. Maar goed, ik moest nog wel scherpe antwoorden op schepping-en-evolutie-vragen uit mijn hoofd leren. Alsof het catechisatie was: het waren niet mijn vragen en al helemaal niet mijn antwoorden. Dat ben ik dus allemaal alweer vergeten. Wat ik me wel herinner, zijn de vele menswordingen die ik daar heb meegemaakt.

De ontmoetingen met jongeren uit verschillende kerken was het allermooiste wat me daar is overkomen. Ik begon dat jaar in een mentorgroep met een hele sloot zelfvoldane vrijgemaakten (die om één of andere reden niet kristelijk maar gristelijk zeiden; ze waren dus aan hun taal te herkennen), ijverende pinksteraars, emotionele evangelischen, brave hervormden en een gerokt en bedeesd meisje uit de Gereformeerde Gemeenten. Iedereen had ideeën over elkaar en ik het meest over iedereen. We moesten voor het vak ‘kerkelijke kaart’ (topografie van de kerkscheuringen) bij wijze van practicum een andere kerk bezoeken. Ik besloot lekker extreem naar de Gereformeerde Gemeenten te gaan. Ik keek mijn ogen uit. Raar en vreemd: aapjes kijken.

En toen kwam het bedeesde meisje uit de GerGem in het geweer: “Wij zijn geen aapjes, wil je ons proberen te zien als mensen?!” Het maakte diepe indruk. Ik realiseerde me ineens dat ik in enorme stereotypen dacht over al die anderen: evangelisch was happyclappy, vrijgemaakt was zelfvoldaan, hervormd dat was ik dus dat was oké. Ik nam nooit de moeite echt met anderen te praten en te luisteren.

Het gesprek met haar begon en langzaam veranderde ze van een aapje in een mens. Het begin van het proces van menswording van veel anders-kerkelijken. Een soort evolutie die tot de dag van vandaag doorgaat. Wie had gedacht dat dát ooit op de EH zou gebeuren...

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.