Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Academische gelovigen voelen zich vaak eenzaam

'Campuspastor' Peter Roelofsma: christenen, laat je zien!

Er werken steeds minder christenen op universiteiten. Daardoor voelen de christenen die er wél werken zich alleen staan, en durven ze niet open te zijn over hun geloof. Maar gelovige academici hoeven zich niet te schamen voor hun geloof, betoogt VU campus-pastor Peter Roelofsma. Geloof is juist heel hard nodig in de academische wereld. Daarom moeten christenen elkaar aanmoedigen zich uit te spreken.

'Er zijn tegenwoordig toch geen christenen meer op de universiteit?' 'Dat geloven is inmiddels wel volledig achterhaald?'  'Ja, wie gelooft er eigenlijk nog van jullie academici?'  

Ze schrikt als een van haar collega's deze vraag ineens in de groep gooit tijdens de gezamenlijke afdelingslunch in het faculteitsgebouw. 'We gaan nu toch geen spontane publieke overhoring krijgen?'. Al vaker merkte ze dat ze zich wat ongemakkelijk voelt als er tijdens een college of in een wetenschappelijke discussie grappen worden gemaakt over Jezus of over christenen. Soms merkt ze dat ze vanzelf maar wat schaapachtig mee gaat lachen. 'Moet kunnen'.  'Het is niet kwaad bedoeld'. Soms voelt ze zich dan toch schuldig, later als ze weer thuis is.

Ik ga straks niet als enige in de groep zeggen dat ik geloof dat Jezus leeft...

'Ik ben echt benieuwd naar jullie antwoorden’, vervolgt haar collega. 'Jij?'  'Geloof jij?' 'Ben jij een christen?' Terwijl hij de koffie inschenkt kijkt hij met een wat uitdagende glimlachende blik rond in de groep; alsof hij blij is een nieuw onderwerp te hebben gevonden. Hij richt zijn wijsvinger naar haar kamergenoot die tegenover haar in de groep zit te eten.  Hij was net begonnen aan zijn broodje kaas.

'Nee, mijn ouders geloven nog wel, maar die zijn in de tachtig’, is het antwoord. ‘Tijdens de middelbare school was ik al gestopt'. 'Ik werd op een ochtend wakker en toen wist ik ineens dat ik niet meer kon geloven.'  

Er wordt meewarig gelachen. De vraag gaat langzaam de groep rond.  Niemand zegt een christen te zijn. Dat verbaast haar. Ze dacht echt te weten dat in ieder geval twee van haar collega's naar de kerk gaan op zondag. Naarmate haar beurt dichterbij komt voelt ze zich angstiger worden. Dan bedenkt ze: 'Ik ga straks niet - als enige - hier in de groep zeggen dat ik geloof dat Jezus leeft. En dat Zijn liefde het centrale punt in mijn leven is'. Ze staat op en gaat zo onopvallend mogelijk de kamer uit met het smoesje: 'Ik moet even naar het toilet'.

Peter Roelofsma:

,,Het geloof is niet iets waar je je voor hoeft te schamen – ook en juist niet als academicus. Ons geloof is immers op feiten gebaseerd''

Genoeg bewijs
Dit is een van vele soortgelijke gebeurtenissen die christelijke wetenschappers mij vertellen. Sommige ernstiger, andere minder. Academische gelovigen voelen zich eenzaam. Ze durven zich niet uit te spreken over wat ze drijft: Jezus. Ze zouden uit de kast willen en moeten komen. Daar is ook alle reden voor, want het geloof is niet iets waar je je voor hoeft te schamen – ook en juist niet als academicus. Ons geloof is immers op feiten gebaseerd: voor de opstanding is genoeg bewijs. Bovendien is de wetenschap zelf niet zo hard als we vaak denken. Wetenschappelijk onderwijs is bovendien minder neutraal als vaak wordt verondersteld. Ook is wetenschap minder zaligmakend als wel eens wordt geclaimd.

Minderheidsgroep
Er is geen beroepsgroep waar zo weinig christenen werken als in de academische wereld. Dat zorgt voor een klassiek gevaar: een minderheidsgroep houdt vaak uit angst z’n mond. En dat is jammer. Want christelijke academici hebben een woord voor de wereld.

Meerwaarde
Er is een meerwaarde als gelovigen zich uitspreken op de universiteit. Jezus heeft een waardevolle boodschap voor sociale structuren: “Laat niemand zeggen dat hij goed is” en “Laat niemand zich een leraar noemen”. 'Als je het beter weet dan je naaste: help hem of haar','Wees een dienend leider'. Dat kan helpen bij een goede houding in de wetenschap. Jezus zet relaties en dominanties op z’n kop. Durf te leren van leerlingen. Herstel de academische gastvrijheid. Creëer een veilig klimaat om zonder angst te leren. Geniet van het proces van wetenschap en niet alleen van het te behalen resultaat.

Kredietcrisis
Christelijke academici zouden zich meer moeten uitspreken over wat er aan de hand is in de samenleving en de wereld bij kwesties over vrede en verzoening, bijvoorbeeld in West-Afrika of in het Midden-Oosten. Christelijke academici hadden een waardevolle inbreng kunnen hebben in het voorzien van de problemen bij de kredietcrisis, omdat de onderliggende sociale en economische structuren vermolmd waren. Wat hiervoor nodig is dat er meer verbondenheid ontstaat tussen christelijke academici van verschillende disciplines.

Conferentie
Met deze insteek ga ik op 29 augustus naar een conferentie voor christelijke wetenschappers in Delft. Ik moedig christelijke wetenschappers aan die werkzaam zijn aan Nederlandse universiteiten en Hogescholen om dan ook te komen. Om samen te bidden en te praten. Op deze zaterdag hoop ik dat er een ‘wij-gevoel’ ontstaat, opdat er meer vrijmoedigheid komt bij christelijke wetenschappers om te spreken op de academie.


Auteur: Peter H.M.P. Roelofsma

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.