Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Als alles duister is, ontsteek dan een licht

Blog van Arie van der Veer

Ik heb deze week zitten werken aan een aflevering van 'De Bijbel Open' over de 1e brief van Paulus aan de Thessalonicenzen. Paulus noemt in die brief gelovigen kinderen van het licht'. Een andere naam die hij gebruikt en die er op lijkt, is: 'kinderen van de dag'. Dat beeld, en die naam spraken me aan. Juist omdat het donker is. Want donker is het. In de wereld om ons heen. In ons land.

Nu scheelt het, dat de meesten van ons ooit het licht hebben gekend en ervaren. Maar stel dat je nog nooit het licht hebt gezien, dan weet je niet eens wat je mist. Het is net als de rups. Hij dacht dat heel de wereld groen was, totdat hij een vlinder werd.

De weg kwijt
Kenmerk van de toenemende duisternis is, vind ik, dat we de weg kwijt zijn. Laat ik in mijn ogen, twee bizarre voorbeelden geven: in ons land zijn tv-programma’s met mensen met het syndroom van Down. Vorige week nog won zo’n programma De Gouden Televizierring. In datzelfde land mag je een abortus laten verrichten als het kindje dat je verwacht juist dát syndroom heeft. 

'We zijn de weg kwijt in ons land'

Een ander ding, dat ik niet begrijp is een veel gehoord argument van mensen die protesteren tegen de komst van vluchtelingen. De vluchtelingen zouden zich aan hun kind vergrijpen.... Dat protest klinkt in een land waarin bijna geen tv-programma (ik overdrijf, maar toch..) zonder seks kan..... Hoe ga je als christen met dit alles om?

Paulus
De benadering van Paulus spreekt me aan. Als hij in zijn brief de duisternis van zijn tijd beschreven heeft, roept hij de christenen op in de maatschappij van toen te leven als kinderen van het licht. Je kunt tekeer gaan tegen de duisternis. Mensen die er ‘duistere praktijken’ op na houden proberen de les te lezen. Maar heeft dat zin? Mensen, die de duisternis leven, hebben zelf niet altijd door dat ze in de duisternis leven. Vaak kun je pas doorhebben, hoe donker het is om je heen of in je leven, als er een licht aangedaan wordt.

Paulus spreekt in zijn brief de christenen daarop aan.Ervaren jullie de kou van de duisternis, steek dan een licht aan. Paulus: ‘Wij horen niet bij de nacht en het donker, wij horen bij de dag. We moeten dus dingen doen die passen bij de dag. We moeten goed opletten en helder blijven denken. Andere mensen horen bij de nacht. Zij denken niet aan wat er gaat gebeuren. Het lijkt alsof ze slapen, of dronken zijn.Maar wij horen bij de dag. We moeten dus helder blijven denken. En we moeten op alles voorbereid zijn, net als soldaten die een harnas en een helm dragen. Ons harnas, dat is ons geloof en onze liefde voor elkaar. En onze helm, dat is ons vertrouwen. Want we vertrouwen erop dat we gered worden door onze Heer Jezus Christus. God wil ons niet straffen, maar redden!’

Weet je wat ik zo gaaf vind? Paulus wijst in de eerste plaats niet met zijn vinger naar die anderen. Maar richt zich in een duistere wereld met name tot christenen. ‘Kan en wil iemand het licht aandoen?’ Paulus wijst ook concreet waar de knop zit: het aandoen van he harnas van geloof en liefde voor elkaar. En het opzetten van de helm van vertrouwen.

Dat beeld van het harnas, geef ik toe, klinkt nogal strijdvaardig. Maar het is iets anders dan :‘áááánvallen’. Het is voor licht zorgen in een tunnel. Ja, wil je het wel strijdvaardig opvatten dan zou je zoiets kunnen noemen als: de duisternis te lijf gaan. En dan komt bij mij dat beeld op van die mensen in witte pakken en met doorzichtige witte maskers die in een dorp waar ebola is geconstateerd de ziekte te lijf gaan. Dat mag je van mij vechten noemen. Maar niet tegen mensen, maar tegen het kwaad.

Meer licht
Zorgen wij christenen in ons land voor voldoende licht?Zijn we voldoende geïnspireerd doordat ondanks die toenemende duisternis De Dag er aan komt. Durven en willen wij ons ‘kinderen van de dag’ te noemen? Niet als een ingebouwde en aangeboren kwaliteit van onszelf, maar om het kennen en leven uit de bron, die Zichzelf het licht van de wereld heeft genoemd? Paulus is niet somber over zijn gemeente. Hij roept alleen de mensen op om nog meer licht te zijn en te ontsteken.

Dit verhaal van mij deze keer mag je ook zo zien. Wat ben ik blij met het vele dat al gebeurd. Maar laten we het nog meer doen. Om het met Paulus te zeggen: ‘Hij is voor ons gestorven opdat wij, of we nu op aarde zijn of gestorven zijn, samen met hem zullen levenDus troost elkaar en wees elkaar tot voorbeeld, zoals u trouwens al doet.’

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.