Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Als een gezin uit elkaar valt...

Vertraging, schuld en loslaten

Op 10 oktober vindt het symposium plaats 'Kind en Scheiding, de verlegenheid voorbij'. Mr. Jan Willem van Dommelen is advocaat-scheidingsbemiddelaar en schrijft over de problemen die mensen tijdens hun echtscheiding vaak tegen komen, met name in de kerk. Welke tips heeft hij?

Jan Willem van Dommelen: "Naast al het meeleven dat echtparen in de kerk krijgen als ze in een huwelijkscrisis terecht komen, zijn er ook juist valkuilen die in de kerk probleem-vergrotend werken. Ik noem er drie: vertraging van het proces, de schuldvraag en het ineens loslaten van het stel als de scheidingsprocedure begint.

Vertraging
Als echtparen grote problemen blijken te hebben in hun huwelijk, roept de kerk hen op om 'voor hun relatie te vechten'. Vaak is er volgens de kerk geen Bijbelse ruimte voor echtscheiding. Terwijl meestal niemand echt doorvraagt of weet in welk stadium de crisis zich bevindt en welke veerkracht en mogelijkheden er nog zijn voor herstel.

De boodschap 'blijf vechten voor je relatie' zal vaak tot gevolg hebben dat er veel langer wordt gewacht met het starten van de echtscheidingsprocedure. Men wacht, maar er verandert niets. Zo kan een gezinssysteem gevangen blijven in een jarenlange stille en een verborgen oorlog. Als de bom dan toch barst, is de schade niet te overzien.
Het op z’n beloop laten van de moeilijkheden levert ook vaak onveiligheid op. Terwijl de goede mogelijkheden onbenut blijven om een noodverband aan te leggen waardoor voorlopig vertrek van vader of moeder kan worden geregeld.

Tip: Beoordeel direct samen met professionals het stadium van de crisis en laat dát leidend zijn voor de vaart die met het uit-elkaar-gaan gemaakt moet worden. 

Schuld
Als echtgenoten vastlopen, liggen de oorzaken daarvan vaak niet aan de zichtbare oppervlakte. Het kan scheefgroei zijn vanuit de familiegeschiedenis, er kunnen lichte of zware persoonlijkheidsstoornissen spelen, het is mogelijk dat het echtpaar nooit heeft geleerd de huwelijksrelatie wederzijds te onderhouden. Zo maar een greep uit de vele achtergronden van huwelijksmoeiten die de meeste kerkelijke ambtsdragers niet onmiddellijk kunnen doorgronden. Toch wordt in de kerk vaak over schuld wordt gesproken, bijvoorbeeld in het kader van de tucht. Daarmee worden de echtgenoten niet gestimuleerd hun eigen aandeel in de crisis te leren benoemen en erkennen. Echtgenoten die, als het uiteengaan onvermijdelijk is, elkaar zó kunnen laten gaan, scheppen daardoor voor de toekomst juist ruimte voor elkaar en hun kinderen. 

De ervaring leert dat vechtscheidingen vaker onder christenen voorkomen door de onbewuste kerkelijke legitimatie van scheidingstrijd. Daardoor komen de gezinsrelaties  verder onder spanning  te staan en raken kinderen voor de toekomst nog sterker beschadigd. 

Tip: Denk en spreek niet meer van ‘schuld’ maar van twee aandelen in de oorzaak van de scheiding.

Loslaten
Als een gezin daadwerkelijk uit elkaar valt en er zijn advocaten bij betrokken geraakt, zie je de kerkgemeenschap vaak een terugtrekkende beweging maken. 'We kunnen nu toch niets meer doen', is dan de verzuchting. Toch is het in deze situatie des te meer nodig om de beide partijen te blijven heen staan. Zodat ze straks weer hun plek in de kerk kunnen innemen."

Tip: Blijf steeds in contact met beide partners en de kinderen, ook na de formele scheiding.

Mr. Jan Willem van Dommelen is Advocaat-scheidingsbemiddelaar te Veenendaal 

Meer informatie: Symposium 'Kind en scheiding, de verlegenheid voorbij'

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.