Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Anton de Wit (38) hoofdredacteur Katholiek Nieuwsblad

Blogger van EO.nl/geloven gaat een krant leiden

KN-columnist en publicist Anton de Wit (38) is met ingang van 8 maart benoemd tot hoofdredacteur van Katholiek Nieuwsblad. Dat heeft het bestuur van de Stichting Katholiek Nieuwsblad donderdag bekend gemaakt. De Wit volgt Henk Rijkers (59) op, die eerder dit jaar zijn functie neerlegde.

De vacature van KN-hoofdredacteur kwam voor De Wit “op een moment dat ik toe was aan een grotere verantwoordelijkheid”. Sinds zijn afstuderen aan de Fontys Hogeschool voor Journalistiek in Tilburg in 2002 werkte hij als freelancer. “Katholiek Nieuwsblad heeft mij altijd na aan het hart gelegen sinds ik er zes jaar geleden columns voor ben gaan schrijven. Het sluit het beste aan bij mijn ideaal van een katholiek medium waarin je kunt berichten over de katholieke wereld en de diversiteit ervan kunt laten zien.”

Roeping
“Het is een roeping die bij mij past. Die religieuze term gebruik ik bewust. Je bent ook als leek geroepen te beantwoorden aan wat Onze-Lieve-Heer van ons wil en aan wat wij aan talenten hebben meegekregen. Ik heb echt het gevoel dat ik er klaar voor ben." Anton de Wit kijkt met frisse moed naar de taak die hem te wachten staat. “We kunnen als KN laten zien dat er veel is om trots op te zijn in de katholieke wereld.”

Barsten
Hij groeide op in een Noord-Brabants katholiek gezin “in de jaren dat Katholiek Nieuwsblad geboren werd”. “Ons dorp was katholiek, ik ging naar de kerk, was misdienaar, alles erop en eraan” vertelt hij. Maar er kwamen barsten in de vanzelfsprekendheid ervan, “de geestelijke armoede begon zijn tol te eisen”. Net als vele anderen meende ook Anton als puber niks meer in de Kerk te zoeken te hebben. “Later zag ik in dat het geloof een rijkere traditie heeft dan wat ik in dat Brabantse katholicisme had meegemaakt, zowel liturgisch als intellectueel, theologisch, op alle fronten.” Het atheïsme dat hij had omhelsd bood toch niet voldoende antwoord op allerlei levensvragen. “Er bleef iets knagen. Ik ging als kind graag naar de kerk. Ik vond daar iets, ook al kon ik dat niet benoemen.” In het atheïsme ervoer Anton een vergelijkbare soort culturele vanzelfsprekendheid als in het katholicisme waarin hij opgroeide, “en een soort intellectuele luiheid”.

Bekeringsmoment
Er begon een geleidelijk proces van terugkeer naar het geloof van zijn jeugd, met worstelingen en zonder “groots bekeringsmoment”. Terugkijkend stelt hij vast dat hij eigenlijk “altijd katholiek is gebleven”. Hij vergelijkt zijn uitstapje naar het atheïsme met een puber die in een opstandige bui van huis wegloopt om een kwartier later weer op de stoep te staan. Dat proces liep parallel met zijn professionele ontwikkeling. “Omdat ik graag over dingen nadenk en schrijf ben ik journalistiek gaan studeren. Dat gebeurde precies op het kantelmoment dat de vanzelfsprekendheden van het atheïsme bij mij begonnen te tanen en ik ontdekte dat er meer katholieks in mij zat dan ik dacht. Je zou kunnen zeggen dat ik de opleiding begon als atheïst en ik er als katholiek vandaan kwam.”

Profetisch
De vacature van hoofdredacteur voor Katholiek Nieuwsblad kwam op het juiste moment, vertelt hij. KN, waarvan hij zo’n zes jaar columnist is, heeft hem altijd “na aan het hart gelegen”. Dit sluit voor hem het best aan bij wat hij als ideaal ziet voor een katholiek medium. Dat bericht over de katholieke wereld en laat er de diversiteit van zien. “Daarin kun je ook profetisch ingaan tegen de waan van de dag, tegen verkeerde opvattingen en vooroordelen over de katholieke Kerk.”

Leegloop
“Ook in deze moeilijke tijd, waarin je als katholiek wat uit te leggen hebt, vind ik het de moeite waard te laten zien wat er zo mooi aan is om katholiek te zijn. Dat heb ik altijd graag gedaan.” We moeten ook “voorbij de leegloop en het chagrijn” kijken. “Natuurlijk, de ontkerkelijking is een pijnlijk proces en we staan nog maar aan het begin ervan. Meer nog dan over het sluiten van het vertrouwde kerkgebouw doet het pijn als mensen het geloof niet meer aan hun kinderen en kleinkinderen kunnen uitleggen.”

Bezoekcijfers

Toch denkt hij dat de Kerk vitaal genoeg is om daar doorheen te komen. “Wij laten ons ontmoedigen door statistieken. Maar tel eens niet die twintig grijze hoofden die je in je kerk ziet zitten, maar kijk naar de stille kracht die daarin aanwezig is. Denk aan al die vrijwilligers die je in de parochies tegenkomt. Daarvan kun je zeggen dat dat niks voorstelt, maar ons geloof zit juist in dat kleine. (...) “We geloven niet in grafieken, we zingen geen bezoekcijfers als we het Credo zingen. We zingen dat we geloven in de geest van God die ons steeds opnieuw kracht geeft. Daar wil ik van getuigen, ook al gaan veel dingen niet goed. Je ziet ook jonge mensen in de Kerk die daar hele goede redenen voor hebben. Ik hoop daar als hoofdredacteur van KN hoop uit te kunnen putten en dat in beeld te kunnen brengen. Dat er ook een andere kant aan het verhaal zit en dat we niet hoeven te somberen.”

Freelance journalist
Anton de Wit werkte vijftien jaar als freelance journalist. Hij schreef behalve voor Katholiek Nieuwsblad onder meer voor VolZin, Filosofie Magazine, Tertio, EO.nl/geloven en het Nederlands Dagblad. Ook was hij eindredacteur van Ignis Webmagazine en More. Hij publiceerde diverse boeken over levensbeschouwelijke onderwerpen, waaronder Van klokken en klepels en Een kleine theologie van gewone dingen. Ook maakte hij naam als commentator op radio en tv, onder meer bij De tafel van Tijs, Dit is de dag en Zin in weekend

Bron: Katholiek Nieuwsblad (lees hier het hele interview)

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.