Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

BLOG | Kwetsbaarheid, de kracht van de kerk

Blog van Suzanne Smallenbroek

Daar zit ik dan, als theologiestudentje in een grote zaal tussen heel veel BCN’ers. (Bekende Christelijke Nederlanders) Ik voel me haast als een beginnend zangeres bij de Grammy Awards, als een toerist die op afstand BN’ers gaat spotten. Kees Kraayenoord komt neuriënd voorbij, Paulien Vervoorn loopt lachend langs. Jos Douma staat verderop een kopje koffie te drinken en Henk Stoorvogel is druk met iemand aan het kletsen. Naast deze BCN-ers zit de zaal vol met ruim 100 “gewone” voorgangers uit allerlei soorten en maten kerken. Samen met Compassion en 5 inspirerende sprekers gaan we nadenken over het thema: ‘Kwetsbaarheid, de kracht van de kerk’.

Niet heilig maar kwetsbaar

“We leven in een wereld waarin we voortdurend méér, verder en hoger willen. We willen projecten starten, we willen belangrijk gevonden worden én we willen sterk zijn. Maar de weg van Christus is juist het tegenovergestelde. Dat is het neerwaartse pad. Jezus kwam vanuit de hemel naar beneden, naar de aarde toe. Hij ging gewoon in de rij staan om gedoopt te worden, tussen de zondaars en gebroken mensen”, aldus Jos Douma, voorganger van de Plantagekerk in Zwolle. ‘'Wij zijn geen gemeenschap der heiligen, we zijn een kerk van kwetsbaren. En om die kwetsbaarheid te kunnen bereiken vraagt het van de voorgangers erkenning van eigen zwaktes. Het kruis vraagt van ons slechts één ding: dat we komen zoals we zijn. Als ik mijn zonden ontken, dan ontken ik ook het kruis want dan kan Hij mijn Heiland niet zijn.’’

Voorgaan in kwetsbaarheid
De voorgangers worden door de sprekers opgeroepen om vóór te gaan in kwetsbaarheid. De kerk die kwetsbaarheid als haar kracht wil ontdekken heeft voorgangers nodig die het neerwaartse pad van Christus willen gaan, als voorbeeld voor de gemeente. ‘’We hebben voorgangers nodig die zelf het lef hebben om kwetsbaar zijn’’ zegt Kees Kraayenoord. In zijn toespraak schetst hij het ideale plaatje: ‘’Leiders hebben hun leven keurig op orde. Want leiders zijn de 'dokters voor anderen'. Zelf hebben ze geen dokter nodig. Zelf kunnen ze nooit ziek zijn. En dus laat ik als leider de kerk niet zien waar ik mee worstel, en waar ik mee strijd. Als leider houd ik de schijn op. Maar als ík mij verberg, waarom zouden gemeenteleden zich dan wel laten zien? We moeten juist als leiders het lef hebben om onze gebrokenheid te laten zien’’.

Tussen de sprekers zingen we, en dan krijg ik kippenvel. Al deze voorgangers en leiders blijken stuk voor stuk zelf kwetsbare mensen. Met hun handen in de lucht staan ze daar, klaar om te dienen. BCN’ers of niet, het zijn kwetsbare mensen die werken in het Koninkrijk van God om kwetsbaarheid als kracht van de kerk te gebruiken. 
Wel met vallen en opstaan, blijkt uit de vragenronde aan het eind van het seminar. Voorgangers die vragen: ‘’Maar hoe je dat dan? Kwetsbaar zijn naar je gemeenteleden toe?’’.  Hier zitten 100 voorgangers bij elkaar die allemaal kwetsbaar willen zijn in hun gemeente en bediening. 

Tekst: Suzanne Smallenbroek
Foto: Niek Stam

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.