Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Boko Haram soldaat biecht moorden op

,,Ik heb christenen vermoord, ook zwangere vrouwen en kinderen’’

De bevolking van Nigeriaanse stad Jos, in Centraal Nigeria, leeft in de wurggreep van de angst. Iedereen weet dat Boko Haram aanwezig is, maar niemand weet waar ze zich schuilhoudt. Zoals een roofdier dat zich verschanst heeft in het oerwoud en loert op zijn prooi. Ieder moment kan het genadeloos toeslaan. Wie zit er achter deze mysterieuze beweging die in naam van Allah dood en verderf zaait in het noorden van Nigeria?

door Marjon van Dalen

Eind mei, bij de laatste Boko Haram-bomaanslag in het centrum van de stad Jos, vielen 108 doden. Het merendeel christelijke handelaars. Sindsdien is de schrik niet meer verdwenen. Als de schemering valt, haasten mensen zich naar huis. Ze kijken elkaar niet meer aan. Het onderhuidse wantrouwen is torenhoog, want morgen kan het weer gebeuren. Misschien is de papayaverkoper langs de rand van de straat wel een van hen...

Terwijl de septemberregen genadeloos neerzijgt op het modderwegdek, komt het goede nieuws binnen via een sms’je: een ex-Boko Haram soldaat wil praten! Morgen om 16 uur maar voordat de schemering invalt moeten iedereen wegwezen. Na enkele weken van zorgvuldige voorbereidingen, betaalt de research zich uit. De tussenpersoon van de tussenpersoon geeft na de stevige ondervraging van gisteren groen licht: er is vertrouwen. Maar aan het interview kleven risico’s. Iedere jihad-strijder die uit de school klapt, kan rekenen op de kogel. Dat is klip en klaar verteld toen hij zich zes jaar geleden aansloot bij de Islamitische terreurbeweging Boko Haram. Dat dit geen loze dreigementen zijn, kan hij  met eigen praktijkvoorbeelden staven.

hol van de leeuw

De compound waar de ontmoeting de volgende dag plaatsvindt, is tot op de tanden toe beveiligd. Pas na twee slagbomen, vier telefoontjes en een hermetisch afgesloten poort kan het hol van de leeuw worden betreden.

Op de houten stoel middenin de kale kamer zit een jongeman, misschien is hij vijfentwintig jaar? Hij oogt nerveus maar vastberaden. Hij kent de risico’s, toch heeft hij er welbewust voor gekozen om met zijn verhaal naar buiten te treden. Zes jaar lang leidde hij een geheim leven in het hart van de Boko Haram beweging. ,,Ik heb christenen vermoord, ook zwangere vrouwen en kinderen. Dat maakte me niet uit. Ik was ervan overtuigd dat ik Allah hiermee een dienst bewees’’. Hij heeft meer dan tien, misschien wel twintig christenen eigenhandig de kogel gegeven of onthoofd. ,,De tel ben ik kwijt geraakt’’. Terwijl hij zijn verhaal vertelt, kijkt hij strak voor zich uit. Vanuit zijn islamitische achtergrond is hij niet gewend om vrouwen aan te kijken. Of is het schaamte? Hij  praat verder.

moordpartij

,,Ik was betrokken bij zes grote gewapende aanvallen in midden en noord-Nigeria’’. Overdag was hij thuis, bij zijn ouders.  Hij zorgde voor de koeien van zijn vader. Voor school was geen geld, en bovendien was dat volgens zijn vader niet belangrijk. Zijn familie behoort tot de overwegend Islamitische Fulani stam, traditionele veehouders van beroep.  ’s Nachts werd hij regelmatig opgeroepen om mee te gaan met de moordpartijen. Als ze een dorp of stad aanvallen, omsingelen ze de plaats met minimaal 200 jihadstrijders, nooit met minder, om zeker te zijn van succes. Direct na de openingsaanval, splitsen ze zich op in kleine groepen. 

,,Niemand van mijn vrienden wist ervan. Het was ten strengste verboden om hierover te praten. Alleen mijn ouders waren door de mullah op de hoogte gebracht. Maar die vonden het een eervolle zaak dat ik voor Allah streed. Ze waren trots. Dat gaf me een goed gevoel. Van jongsaf aan heeft mijn vader me mee genomen naar de moskee in ons dorp. Islam was het allerbelangrijkste in mijn leven. Ik bad vijf keer per dag, altijd. De koran-teksten die we in de moskee bestudeerden, leerde ik uit mijn hoofd. Ik was gedreven. De mullah mocht me graag  Ik denk dat hij me daarom  heeft aanbevolen voor het trainingskamp.’’

Op 19-jarige leeftijd wordt hij samen met vier andere jongens uit zijn dorp uitverkoren door zijn eigen mullah voor een speciaal trainingskamp op een geheime locatie diep in het oerwoud. ,,Het kamp was in de buurt van Barkinladi (local government in central Nigeria, red.), in totaal waren we met 150 jongens, Nigerianen uit alle delen van het land. Sommigen waren ook getraind voor de jihad in Saoedi Arabie. Daar hadden ze bommen leren maken. ‘s Ochtends kregen we les uit de koran. Iedere middags kregen we militaire training: AK-47, K2 en machine geweren. Onze trainers werkten bij het Nigeriaanse leger. Dat was duidelijk vanwege hun uniformen en dat vertelden ze ook tegen ons. We kregen te horen dat we met niemand mochten praten over het bestaan van dit kamp. Als we onze geheimhoudingsplicht zouden schenden tegenover een moslim, stond daar een geldboete van 10.000 Nigerian Naira op (…. Euro, red.) en 100 zweepslagen. Als we onze belofte zouden breken tegenover een christen, zouden we direct de kogel krijgen. Dat heb ik een keer mee gemaakt. De leiders eisten 100 % gehoorzaamheid’’.

emoties

Omdat hij een goede indruk maakt op zijn superieuren,  krijgt hij na het trainingskamp de verantwoording voor een peloton van twaalf man. ‘’We gingen van huis tot huis. Onze missie was om zoveel mogelijk christenen op te sporen en om het leven te brengen. De Islam is superieur.’’

Emoties kent hij naar zijn zeggen niet. ,,Bij het overhalen van de trekker had ik geen gevoel. Ik deed dit werk voor Allah, het was een goede zaak. Wel moesten we eerst uitvinden of die persoon bij het Nigeriaanse leger of bij de veiligheidsdienst werkte. Als we zeker wisten dat dat niet zo was, gingen we verder. Als iemand christen was, kreeg hij drie keer de kans om zich te bekeren tot de islam. Als de persoon weigerde, dan was de kogel ons antwoord’’. Hij is er trots op dat hij nooit alcohol of drugs gebruikt heeft tijdens de aanvallen. ,,Veel jongens namen dat spul, maar ik heb het altijd geweigerd, ik wilde een goede moslim zijn’’.

De laatste maanden begint zijn geweten te knagen. ,,Brengt deze godsdienst me werkelijk in de hemel, vroeg ik me af? Ik begon moe te worden van alle haat. Zoveel van mijn vrienden waren al omgekomen. Wanneer is het mijn beurt?’’ Hij begint te twijfelen aan waar hij mee bezig is. In zijn eigen dorp observeert hij al langere tijd een paar christelijke families.

,,Wat ik niet begreep is dat ze hun vijanden makkelijk vergeven. Het waren goede mensen, vredelievend. Door naar hun te kijken, kreeg ik steeds meer weerzin tegen mijn eigen leven’’. Zeven weken geleden hakte hij de knoop definitief door. Hij stapt eruit. Via via maakt hij contact met iemand in de christelijke gemeenschap. ,,Nu ben ik geen moslim meer. Met schaamte kijk ik terug op mijn leven. Voorzichtig heb ik mijn vrouw gepolst over het christelijk geloof. Dat zou zeker het einde van ons huwelijk betekenen, gaf ze te kennen. Ik ben Boko Haram ontvlucht en mijn eigen familie.  Zelfs mijn eigen vrouw weet niet waar ik nu ben. Als ze me vinden nemen ze wraak. Het is levensgevaarlijk als ik hen vertel waar ik nu mee bezig ben.’’

Opeens komen twee security mannen naar binnen. Het interview moet abrupt worden afgerond. Vragen te over. Maar het doek valt. De schemering is al ingevallen. Nog een haastige foto. En weg is hij.

 

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.