Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Bouwen aan Gods Koninkrijk - met Lego

"Ik draag graag mijn steentje bij om het Goede Nieuws te vertellen"

Zijn huis is nog net niet gebouwd van Lego-stenen, maar binnen zie je de bekende blokjes overal. Een onafgemaakt bouwwerkje op de kast, een ladekast vol gesorteerd op kleur én tien Bijbelse taferelen van Lego. Wat bezielt Alfred Doorn om op z’n 43e nog altijd met Lego te ‘spelen’?

Om meteen maar met de deur in huis te vallen: een volwassen man en Lego, is dat niet een beetje gek? Alfred: “Ha, die reactie krijg ik wel vaker en ik snap dat ook wel. Maar de passie uit mijn jeugd kwam weer terug toen onze kinderen werden geboren. Mijn uitdaging zit erin om met beperkte vormen alles te maken wat je wilt. Dat is soms een enorm gepuzzel, maar het geeft een kick als het toch lukt. Ik ben niet zo’n fanaat die na z’n werk meteen doorloopt naar de Lego-kamer, hoor. Er zijn ook weken dat ik er niets mee doe.” Het liefst bouwt hij samen met zijn kinderen, die allemaal besmet zijn met het virus – zelfs zijn oudste dochter van bijna 14 doet nog fanatiek mee. Alleen zijn vrouw Rachel kijkt vooral toe. “Ik mag de rommel weer opruimen en haal geregeld steentjes uit de stofzuiger,” lacht ze. “Maar ik vind het erg leuk dat Alfred en de kinderen zo’n plezier beleven aan het bouwen en spelen. Ze kunnen er veel van hun creativiteit in kwijt.”

Jaarbudget van €100
Dat zo’n hobby uit de hand kan lopen, heeft de Lego-familie aan den lijve ondervonden, hoewel ze er met een lach op terugkijken. “Ik maakte een paar jaar geleden de Peperbus na, een bekende Zwolse toren. Een fanatisch project waar echt tienduizenden steentjes in gingen, maar oh oh, wat heb ik veel avondjes achter de computer zitten ontwerpen. Daar gaat de meeste tijd in zitten, als je niet met standaard bouwpakketten werkt. Achteraf gezien liep dat echt uit de hand; het heeft me een heel jaar gekost.”
“Ja, ik had hem zo op kunnen geven voor het tv-programma Help, mijn man heeft een hobby’,” grinnikt zijn vrouw. “Komt er weer zo’n project, dan trap ik op de rem.” Alfred beaamt dat schuldbewust. “Dat project ontspoorde een beetje. Daarom heb ik bijvoorbeeld een jaarbudget van 100 euro afgesproken met Rachel. Dat lijkt misschien niet veel, maar ik heb al ver over de honderdduizend steentjes in huis. Dat is meer dan genoeg, want hoe meer blokjes, hoe meer ik moet organiseren om te weten waar alles ligt. Eindeloos zoeken naar steentjes is een ramp.”

Tien Bijbelverhalen
Kastelen, treinen en torens. Alfred draait er zijn hand niet voor om. Toch haalt hij de meeste voldoening uit zijn speciale Bijbel-serie, waar hij vier jaar geleden aan begon (zie foto’s). “Ik hoorde van het project De Tien Mooiste Bijbelverhalen van Zwolle en zag meteen een mooie vorm voor het kinderwerk. In diverse Zwolse kerken ben ik met zondagschoolgroepen aan de slag gegaan om Bijbelverhalen uit steentjes op te bouwen. Eerst verdiepen we ons samen in het verhaal en vervolgens gaan we aan de slag. De kinderen vinden het prachtig om met een tafel vol steentjes te spelen.” Na dit project presenteerde Alfred zijn creaties ook op de LegoWorld-tentoonstelling, maar dat bleek eenmalig. “Lego is heel streng en houdt alles wat met oorlog of religie te maken heeft, buiten de deur. Dat ik daar stond met mijn Bijbelverhalen was niet de bedoeling.”

Ongelovige clubgenoot
Omwille van de tijd sjouwt Alfred niet het hele land door met zijn Bijbelverhalen. Wel bezoekt hij altijd de landelijke Lego-clubdagen. “Daar komen de echte liefhebbers en ik zet daar een marktkraam vol met verhalen neer. Mensen die het niets vinden, spreek ik niet. Die lopen met een boog om mij heen. Maar heel vaak heb ik korte, maar inhoudelijke gesprekjes met bezoekers. Veel kinderen met ouders gaan van verhaal tot verhaal. Het leukste is als kinderen hun ouders, die van niets weten, vertellen wie Simson was of wie het baby’tje Mozes in de Nijl vond.”
Toch ziet Alfred zich niet als een evangelist met een Lego-doos. “Ik draag graag mijn steentje bij om het Goede Nieuws van God bekend te maken, maar wacht wel totdat er vragen komen. Zoals laatst, toen een ongelovige clubgenoot het verhaal van de Barmhartige Samaritaan niet kende. Hij wilde weten hoe het ging en ik vertelde het hem in een paar zinnen. De man stond met open mond te luisteren, net als een andere standhouder een stukje verderop. Het verhaal raakte hen en riep allerlei vragen op. Als zo’n gesprek zich voor mij neus ontspint, is mijn dag helemaal geslaagd.”

Tekst: Maarten Nota

Beeld: Dick Vos

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.