Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Brieven

Blog van TimZingt

Visie-lezers zijn lieve mensen. Na elk optreden komt er wel een Visie-lezer naar me toe om even te vertellen dat ze (het is vaak een vrouw, middelbare leeftijd, kort haar, Eva lezend) mijn column altijd leest. Soms gevolgd door de ontboezeming dat ze het vaak niet begrijpt, soms wordt ook bezorgd toegevoegd: “Krijg je weleens boze reacties uit de achterban?”

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het wel meevalt. Ik merk weinig van achterbandenspanning door mijn stukjes. Ik krijg bijna nooit boze briefjes en ik lees ze ook bijna nooit in Visie. Ze worden niet meer geschreven. 

Dat was vroeger wel anders. Toen was Visie nog een soort Geenstijl.nl waar iedereen zijn ongezouten mening mocht geven. Daar was een speciale zeurrubriek voor. Twee pagina’s achterbanreacties met de titel “Beste EO...” Een eufemisme, want het was bepaald niet best waar die brieven over gingen. Dat was heerlijk. Ten eerste was het al hilarisch waar mensen zich zoal druk over maakten. Het was soms christelijke gekwetstheid op haar smalst. De wenkbrauwen van Andries waren niet goed geëpileerd, iemand had terugdraaitechniek geconstateerd in de tekst van Tijs, iemand viel over de liedkeuze van Nederland Zingt en constateerde dat het aantal opwekkingsliederen jaarlijks groter werd. Een ander klaagde over de treinroute in Rail Away (opvallend: ze doen nooit een route door Israël!). Heerlijk. 

Daarnaast waren er lezers die op elkaar reageerden: Gerdien van Ravenswaaij uit Waspik reageerde furieus op de woedende reactie van Bert Flutsema uit Ederveen een week eerder. Potten verweten ketels. Dubbel genieten. Het allermooist waren de farizeeërs die zeurden over het hoge zeurgehalte van de rubriek. Iedereen dreigde het abonnement op te zeggen als de situatie niet zou veranderen en niemand deed het: dan zouden ze toch een hoop leuke ingezonden brieven missen. 

Ik ken mensen die alleen al om die twee zeurpagina’s Visie lazen: wekelijks therapeutisch de slappe lach om de brieven met christelijke opwinding op de vierkante centimeter. Ik mis ze! Dus ik vroeg de Visie-lezeres na mijn optreden er alsjeblieft zelf eentje te schrijven. Ze keek me moederlijk aan en zei: “Daar ben jij toch veel te lief voor!” 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.