Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Broeder Dieleman op Geestdrift Festival

Dieleman bezingt “onafwasbare residuen” van geloof

De Zeeuwse folkzanger Broeder Dieleman is al jaren geen christen meer, toch loopt zijn vrijgemaakt gereformeerde achtergrond als een rode draad door zijn repertoire. Ook op het Geestdrift-festival op 8 november in Utrecht zal hij de “bijna onafwasbare residuen” van het geloof bezingen met zijn Zeeuws-Vlaamse dialect, ondersteund door een tokkel op zijn banjo en hier en daar een pianonoot of gitaarakkoord.

Geestdrift is een intiem festival in de Utrechtse binnenstad, ontstaan uit behoefte naar een plek waar zingeving, schoonheid en gerechtigheid samenkomen. “Het festival heeft een christelijke achtergrond, maar zoekt wel de rand op”, legt Tonnie Dieleman (alias broeder Dieleman) uit.
 
Buitengesloten
Of hij zich er thuis voelt? “Christendom an sich is een mooi iets, maar ik heb wel moeite met de dogmatische kant ervan.” Net zoals andere religies is het christendom een exclusieve religie, vindt hij. “Christenen zeggen: ‘Iedereen mag erbij horen’. Maar je moet wel letterlijk geloven dat Jezus voor je zonden gestorven is. Christenen houden altijd vast aan dat laatste stukje, het is hun hoop. Maar het staat de verbinding in de weg. Uiteindelijk heb ik altijd ongelijk.”
 
Buitengesloten zijn is een thema uit zijn leven. Als puber al kon Dieleman er niet in meekomen dat er maar “één waarheid bestaat, die jij als gelovige in pacht hebt” en dat maakte dat hij niet volledig onderdeel van de gemeenschap kon zijn. Uiteindelijk is het de reden waarom hij met de kerk breekt.  
 
God is een mooi woord
Ook al heeft hij afstand genomen van het geloof van zijn ouders, het gedachtegoed heeft zich genesteld in wat hij denkt en doet. “Mijn muziek wortelt in de kerk”, zegt hij in de Leeuwarder Courant. En dat bedoelt hij zowel in positieve als negatieve zin. “God is een mooi woord. Voor mij kan het van alles betekenen, het overstijgt de dagelijkse dingen. Maar het concept ‘hel’ heb ik nooit een mooi onderdeel gevonden. Het duurde lang voordat ik dat als een conceptueel iets kon zien. Ik ben er nog steeds mee bezig.”
 
Zijn angst voor de hel bezingt hij ook in het lied Adriana:
 
Vroeger was nie alles beter.
Ik was jong en wist niet veel.
Toen ie bie me kwam en wat ie mee me dee.
En ik draag de gevolgen voor altied mee me mee.
Ik heb nog nooit het licht gezien.”
 
En:
Het komt uut genade en niet omdat ik et verdien.
Ik heb nog nooit het licht gezien.
 
Het zijn teksten over de donkere kant van het christendom. Hij wil christenen geen spiegel voorhouden – “dat is een groot woord” – maar hij wil wel “iets aanstippen”, het dialoog aangaan. Het maakt hem een lichter mens. “Waar ik in mijn puberteit geen weg in kon vinden, kan ik nu mee aan de slag.”

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.