Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Op zoek naar hoop in Libanon

Blog van Arjan Lock, op reis in Libanon.

Libanon, bezorgd over haar stabiliteit en veiligheid. Honderdduizenden Syrische vluchtelingen verblijven in erbarmelijke omstandigheden en ook Libanezen zelf kunnen de opvang, zonder extra hulp, niet langer verdragen. Voor Metterdaad reist EO-directeur Arjan Lock af naar de Bekaa-vallei in Libanon. De komende dagen blogt hij over zijn verblijf.

Dag 1: 29 december 2015

Samen met mijn zoon Christiaan logeren we bij goede vrienden in een klein christelijk dorpje in Libanon. Best een bijzondere plek om hier de laatste dagen van 2015 door te brengen. We besloten een paar weken geleden om zo een bewogen jaar af te sluiten; door oude bekenden

op te zoeken en tijd te nemen voor elkaar en voor reflectie. Aansluitend zullen we voor  Metterdaad een paar verhalen gaan maken over de schrijnende toestand van de honderdduizenden Syrische vluchtelingen en de steeds nijpender wordende situatie voor de Libanezen zelf.

Christelijke enclave
Het is de derde keer dat ik hier kom in het uiterste noorden van de Bekaa-vallei in Libanon. Niet echt een vakantiebestemming en toch voelt het goed hier weer te zijn. We passeren de zwaarbewaakte controlepost net voor we het dorpje Deir El Ahmar binnenrijden. Het is een van de weinige christelijke enclaves in de overwegend door de Hezbollah beheerste streek. Onderweg heb ik hun groene vlaggen gezien, wetend dat net over de heuvels er door hen in het door oorlog geteisterde Syrië volop gevochten wordt.

Vluchtelingen
De ontvangst bij Joseph en zijn gezin is meer dan hartelijk. Ook de vorige keren heb ik hier geslapen. De eerste keer zag ik de Syrische vluchtelingen de grens over trekken en op de landerijen van de boeren hun toevlucht zoeken onder plastic afdakjes. Vlak na het uitbreken van de oorlog in Syrie waren het 300 gezinnen, twee jaar later meer dan 700 gezinnen en nu zijn het nog steeds meer dan 3000 mensen. En dat allemaal dankzij een kleine maar dappere vrouw die het voor hen opnam. Over haar kom ik nog wel te spreken, ze woont hier nu niet meer.

Ik vraag mijn gastheer hoe het gaat in het dorp. Hij is er niet een van veel woorden en zegt dat ik het maar met eigen ogen moet gaan zien. Ik zie dezelfde taferelen als twee jaar geleden: tientallen tentjes van gekleurd plastic, smeulende vuurtjes, waslijnen en vele kinderen, sommigen kauwend op een stuk brood. We stoppen op een willekeurige plek en worden uitgenodigd een tent binnen te komen. Binnen maakt de houtkachel het behaaglijk warm, op de grond liggen dunne matrasje, bij een open vuurtje maakt een oude vrouw een potje thee.

Gevangen genomen en vermoord
Er blijkt een complete familie te wonen. Opa, oma, hun gehandicapte zoon, nog twee andere kinderen en hun vijf kleinkinderen. De oudste van de vijf vertelt het verschrikkelijke verhaal van hun ouders. Ze hadden een mooie boerderij in de buurt van Aleppo. Zijn vader en moeder werden samen met 54 andere dorpelingen gevangen genomen en vermoord. Hun huis werd verwoest en wat konden ze anders dan met hun opa en oma te vluchten. Te vluchten naar een veilige plek. Ze hadden gehoord van een klein christelijk dorpje, net over de grens. Ahmed is 15, mist zijn schoolvrienden en werkt hier tussen de tabaksbladeren om nog een beetje geld voor zijn familie te verdienen. Hij kijkt droevig uit zijn ogen en op mijn vraag hoe hij de toekomst ziet zegt hij: ‘het is mistig in mijn hoofd, ik weet het niet. We zijn alles kwijt en we zijn hier al zo lang. Het is aan Allah’.

Hoop
En zo is het als ik vanaf de heuvels de vallei inkijk. Er hangt een waas, het belooft de komende dagen koud te worden. Aan de hemel zie ik de afnemende maan. Tussen de huizen de onderkomens van honderden gezinnen wachtend op iets dat zo ver weg lijkt en misschien wel nooit komt. En toch zijn er altijd mensen die hoop brengen. Ik neem mezelf voor daar de komende dagen naar op zoek te gaan.

Auteur en foto's: Arjan Lock
EO Metterdaad

» Dag 2: 'Oneerlijk verdeeld in het leven'

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.