Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

'Oneerlijk verdeeld in het leven'

Blog van Arjan Lock, op reis in Libanon.

Terwijl de winter langzaam aanbreekt verblijven honderdduizenden Syrische vluchtelingen in Libanon. In overbevolkte steden en geïmproviseerde kampementen bereiden zij zich voor op de kou. Voor EO Metterdaad reist Arjan Lock af naar Libanon waar hij schrijft over zijn ervaringen.

Dag 2: 30 december 2015

Op zoek naar hoop…. dat had ik me gisteren voorgenomen. Joseph brengt me in de morgen naar Baalbek, een oeroude stad, waar in goede tijden de bussen met toeristen stopten voor de tempel van Jupiter. Nu zijn we zo goed als de enige bezoekers. Men heeft hier wel wat anders aan zijn hoofd. De stad is overbevolkt door de komst van tienduizenden illegale vluchtelingen. Ieder gebouw, geschikt of ongeschikt, wordt gebruikt voor de opvang. Welgeteld één organisatie probeert enige orde in de chaos aan te brengen door voor huisvesting, brandstof en wat eten te zorgen. Mohammed, de hulpcoördinator vertelt me over de wegtrekkende internationale hulporganisaties (de crisis duurt te lang en het is hier te onveilig) en de toenemende spanning in de stad. Met hem gaan we naar een oud schoolgebouw waar tientallen vluchtelingen de voormalige klaslokalen bevolken. Onwillekeurig denk ik aan onze Nederlandse inspraakavonden en wat er hier van de mensen gevraagd wordt.

,,‘En hoop, heb je dat nog?’ vraag ik haar."

'Hoop? Op wat dan?'
Ik praat wat langer met Baraa, een 25-jarige moeder van drie kinderen, die hier twee maanden geleden is aangekomen. Ze is blij want haar man heeft net twee dagen werk als timmerman en daarom heeft ze wat geld voor diesel voor de kachel. Ze betalen zich blauw aan de huur (150 dollar) en hebben nauwelijks geld voor eten. Maar de kou is nu de grootste vijand. ‘En hoop, heb je dat nog?’ vraag ik haar. Ik had het graag anders gehoord maar haar antwoord is eerlijk. Terwijl ze het haar van haar dochtertje borstelt zegt ze: ‘Mijn kinderen zijn getraumatiseerd door 3 jaar bombardementen, worden midden in de nacht wakker en plassen nog in bed. Mijn jongste van 4 praat niet meer. Ik weet niet wat voor toekomst ik hen moet geven. Hoop? Hoop op wat dan?’.

Sneeuw
In de middag gaan we langs de tenten in het open veld. In de verte zien we grote grijze wolken over de bergen trekken, volgens de kenners de eerste aankondiging van de sneeuw van de komende dagen. Ik zie het ook aan de activiteiten. De mannen zijn druk doende de tentzeilen stevig vast te zetten, de vrouwen verzamelen hout en breken het in kleine stukjes voor in de kachel. Ik zie veel kinderen, sommigen in dunne shirtjes en met open sandalen. De wind trekt aan, het is nog maar een paar graden boven nul. In dit kleine kampje, waar er tientallen van zijn, wonen zo’n 35 gezinnen, bijna allemaal uit El Raka. De meesten zijn hier nog niet zo lang, gevlucht toen IS hun stad terroriseerde.

Douaa van 10 helpt haar moeder met het hout. Zij is hier al 1,5 jaar en weet wat het is als de winter komt. Ze geeft met haar hand aan hoe hoog de sneeuw vorig jaar kwam. ‘Tot boven mijn knieën. En toch’, zegt ze, ‘hier is het fijn. Ik kan mijn moeder helpen en misschien mag ik volgend jaar wel naar school’.

Oneerlijk verdeeld
Het is bijna donker en Joseph zegt dat we moeten vertrekken. De vader van Doue nodigt ons uit om de nacht in de tent door te brengen. ‘Dan weet je wat het is om kou te lijden’. Beleefd slaan we de uitnodiging af, op weg naar het behaaglijk warme huis van Joseph. Het is oneerlijk verdeeld in het leven. Morgen weer een nieuwe dag.

Auteur en foto's: Arjan Lock
EO Metterdaad

» Dag 3: Oudejaarsdag in een vluchtelingenkamp

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.