Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

BLOG | De derde dimensie

Blog van Johan Snel

De dimensie die ons het meest raakt, is tegelijk het aller-dichtstbij. Het leven, is dat niet wat we eigenlijk herdenken en vieren met Pasen?

Ergens op school krijgen we mee dat de werkelijkheid bestaat uit drie dimensies. Dat we dus niet op een platte aarde leven, maar in een oneindige, bolle ruimte.
In werkelijkheid, zou ik denken, zien onze dimensies er nog wel anders uit. Want die eindeloze ruimte, ja, daar kunnen we van duizelen. Als we tijdens een heldere nacht in een afgelegen landschap staan, kijken we onherroepelijk omhoog. Ademloos. Overweldigd door de sterrenhemel die als een koepel over ons heen stulpt.

Stofje
Niet alleen de ruimte is duizelingwekkend, ook de tijd. We weten - maar kunnen onmogelijk bevatten - dat het licht van sterren dat op ons netvlies valt, miljoenen jaren onderweg is geweest...en nu pas zien wij het.  De ruimte waarin we leven is onmetelijk groot en de tijd is al even onbevattelijk. Wie niet in wonderen gelooft, hoeft maar even ’s nachts naar buiten te lopen om één van de grootste wonderen ooit te ondergaan. Die twee ontzaglijke dimensies, ruimte en tijd,  krijgen immers pas betekenis als we de derde erbij nemen. Het leven. Ons leven. Op een onooglijk kleine, groene planeet. Een stofje in het heelal.
Tegenover die reuzen staat iets onbegrijpelijk kleins en kwetsbaars. Maar om die derde dimensie, het leven, draait alles. En terecht: alleen het leven geeft zin aan die oneindige ruimte en tijd. Al zijn er optimisten die denken dat we het in eigen hand gaan nemen. Dat we in de toekomst zelf leven kunnen scheppen.

Goede Vrijdag
Je mag geloven wat je wilt. Maar we weten wel beter: het leven is zuiver een gave, ook wetenschappelijk gezien. We kunnen het stuk maken, en dat doen we, maar herstellen kunnen we het niet.  Ons leven is een gift, een cadeautje: we krijgen het voor niets. En toch is het het kostbaarste dat we hebben. 

Heb ik het mis als ik denk dat we juist dát vieren, in deze Stille Week? De kwetsbaarheid van ons leven? Het lijden, en daarmee juist de ongelooflijke kostbaarheid ervan?  

“Mijn God!” zouden de passagiers in alle talen hebben geroepen tijdens de laatste seconden van de Duitse Airbus boven de Alpen. Net als Jezus. Want zonder ons leven kunnen we niet. En als we het verliezen, schreeuwen we het uit. Zoals op Goede Vrijdag. 

Johan Snel

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.