Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Doordenken

Blog van TimZingt

Het moet in groep 7 begonnen zijn. Bij alles wat ik hoorde, kon ik bliksemsnel checken of er iets grappigs of dubbelzinnigs in zat. Als dat het geval was, fluisterde ik zachtjes: moet je doordenken... (gniffelgniffel). Sindsdien doe ik het: doordenken. En het is niet alleen als ik iets grappigs hoor.

Ik heb de onhebbelijke neiging bij alles door te denken en dat is nou niet bepaald een gewaardeerde gave van de geest. Pas moest ik weer erg doordenken over de keerzijde van genade. 

Aanleiding daarvoor zijn mooie verhalen van mensen die extra zegen krijgen en duidelijke leiding ervaren in hun leven. Zomaar succesvol door de juiste (Godgeleide) keuzes, zomaar prachtige Godservaringen, leiding bij de meest onnozele dingen (Heer, wat zal ik vandaag eens  aantrekken?). Mooie genade? Zeker, maar ik moet dan doordenken. Hoe zit dat met iedereen die tevergeefs zoekt naar leiding? Wat maakt dat sommigen een authentiek verhaal over Gods nabijheid hebben, en anderen geen teken van Leven krijgen? Wat is het verschil tussen op vakantie met de Heer en op de bonnefooi naar Nice en denken: hier is het mooi, kijk, er is vuurwerk! Hoe zit dat? Of mag ik dat niet denken? Ik doe het. 

Ik vind genade dubbelzinnig: is de keerzijde van onverdiende gunst dan onverdiende ongunst? Het zijn vooral vragen en ik heb geen antwoorden. Ik wil de laatste zijn om cynisch elk verhaal weg te lachen of te denken. Maar die vragen heb ik en ik gooi ze maar eens op de campingtafel. 

Ook in de Bijbel loop ik ertegen aan. Ik hoorde ooit een mooi verhaal over de laatste plaag in Egypte. Over twee Joodse jongetjes. Het ene jongetje was bang dat de doodsengel zijn zonden zou bestraffen. Het andere jongetje was vol vertrouwen op God. Beiden werden gered door genade, los van hun daden.
Mooi verhaal? Ik denk door. Hoe zit het dan met al die Egyptische jongetjes? De keiharde dubbelzinnigheid van
genade? Ik weet het niet. Dit probleem is al zo oud als Job. Maar toch: als er weer te mooie verhalen
opduiken, moet je eens doordenken.

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.