Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

'Een sluip- moordenaar, dat is het!'

Blog van Arjan Lock vanuit Ethiopië

Natuurlijk is het hier in het noorden van Ethiopie droog en stoffig. Zijn de vlaktes eindeloos en snap je haast niet dat híer mensen kunnen wonen. We lopen al urenlang door de hitte, snakkend naar water en onze gezichten beschermend tegen de brandende zon.

Toch zie je zo af en toe een groene strook met wat struiken en groene blaadjes. En de suggestie van wat ooit een riviertje moet zijn geweest. Af en toe zelfs een waterplas waar onze kamelen dankbaar gebruik van maken. Is hier echt sprake van een ramp?

Ik ben met cameraman Leendert in Afar, één van de gebieden in Afrika die zucht onder de droogte. Vol goede moed zijn we vanmorgen vertrokken met een vrachtwagen vol hulpgoederen: mais, schoon drinkwater en lege jerrycans voor het transport van water. Langs de weg geen om eten of water vragende mensen. ‘Slechts’ een enkel kind met een kenmerkend hongerbuikje. Maar toch, zo verzekeren de hulpverleners ons, is noodhulp ontzettend hard nodig.

Het was de bedoeling naar een afgelegen dorp te gaan. Maar halverwege zakt onze truck weg in een schijnbaar droge rivierbedding. Na urenlang tevergeefse pogingen om los te komen, besluiten we de goederen op passerende kamelen te laden om de hulp toch af te kunnen leveren. Onderweg horen we verhalen over de aanhoudende droogte. We luisteren naar moeders die ’s nachts wakker liggen en niet anders kunnen dan de toekomst van hun kinderen in de handen van God leggen.

Na een urenlange tocht komen we nét voor het donker aan op onze eindbestemming. Kinderen komen aanlopen met potten en waterzakken om ze met schoon water te vullen. De vreugde in het dorp is groot. Dat we gekomen zijn en eten en water bij ons hebben!

Een oude man vertelt over de niet aflatende droogte.  Zó erg heeft hij het nog nooit meegemaakt. Van zijn vee, zo’n honderd stuks aan geiten, schapen en kamelen zijn er nog maar zo’n 10 over. De dorre vlaktes kunnen de dieren niet meer voeden, en ze gaan dood door gebrek aan water. En soms is het verkopen van vee de enige optie om zelf in leven te blijven. Maar geen vee betekent geen melk en vlees. De afgelopen periode zijn er van de 60 dorpelingen door ziektes en verzwakking al tien gestorven. En zo eist de honger sluipenderwijs zijn tol.

Ik lig op een dun matje onder een overweldigende sterrenhemel en laat alle indrukken op mij inwerken. Mijn beeld van honger moet ik bijstellen. Ik zag geen uitgemergelde mensen of dode karkassen. Het is de onvoorspelbaarheid van de regen die iedere keer meer moed geeft.  Maar een paar dagen later is verdampt door de zinderende zon.

En hoe lang nog? Nu zijn het de zwakkeren die het niet redden en is de veestapel gedecimeerd. Langzaam maar zeker gaan deze mensen erop achteruit, een gewisse ondergang tegemoet. Wachten we op de regen die toch misschien komt? Of proberen we gewoon te helpen nu het nog kan? Of wachten we tot we wel de stereotype beelden van stervende kinderen kunnen filmen? Ik hoor het geroezemoes van de herders, ergens hinnekt een jong geitje. Ik kijk omhoog naar de hemel en hoop dat we het zover niet laten komen.

Lees hier het eerste blog vanuit Ethiopië van Arjan Lock.

Arjan Lock maakt tijdens zijn bezoek (23 april tot 1 mei) aan de getroffen regio een reportageserie voor EO Metterdaad. De vier tv-uitzendingen staan wekelijks gepland vanaf 12 mei. Al tijdens zijn bezoek zal hij verslag doen van zijn ervaringen hier, op EO Geloven.

Bijdragen aan de actie kan via EO METTERDAAD, IBAN NL88INGB0000300300 ovv Ethiopië. Meer informatie: EO Metterdaad

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.