Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Eerste vrouwelijke predikant in Syrië

'Als er geen mannen zijn die de kerk kunnen leiden, dan doe ik het'

Mathild Sabbagh (26) gaat terug naar haar geboortestad. Ze wordt de eerste vrouwelijke predikant in Syrië. Haar stad in het noorden van Syrie is omsingeld door ISIS. Vorig jaar werd haar nicht vermoord door moslimextremisten. Haar broer die ook voorganger is, werd gekidnapped. Midden in oorlogsgebied gaat ze de kerk leiden.

Midden in oorlogsgebied gaat ze de kerk leiden. “Ik ben niet bang, want ik weet dat ik een missie heb.” 
Mathild is klaar voor vertrek naar Syrië. Ze kan maar net haar grote zwarte koffer dichtkrijgen, daarin zit haar hele leven opgeborgen. Het is haar laatste dag in de Libanese hoofdstad Beiroet. Deze zomer heeft Mathild hier na 3,5 jaar studeren haar masterstudie theologie afgerond. “Kijk, deze heb ik gisteren ontvangen; een dag voor mijn vertrek. Precies op tijd”. Trots toont ze haar officiele aanstellingsbrief van de synode. Haar nagels felrood gelakt. Ze wordt de eerste vrouwelijke predikant in Syrië. Haar voorganger vluchtte 2,5 jaar geleden met zijn gezin naar Zweden, evenals veel andere plaatsgenoten.

“Als er geen mannen zijn die de kerk in deze tijd kunnen leiden, dan doe ik het!” Haar stemt klinkt vastberaden. De kerk telde voor de oorlog nog zo’n tweehonderd leden, maar daarvan zijn nog maar zo’n 30 of 40 mensen over. ISIS heeft een slagveld aangericht. “Sommigen zijn vermoord, andere kerkgenoten zijn gevlucht. Van mijn basisschoolvriendinnen is zelfs niemand meer over. Iedereen is weg. De oorlog heeft ervoor gezorgd dat niet alleen onze stad kapot is geschoten, maar dat ook onze hele gemeenschap uit elkaar is geslagen”. Maar het weerhoudt Mathild er niet van om terug te gaan

“Ik geloof in de mysterieuze groei van het Koninkrijk van God, zelfs tegen de verdrukking in. Ik ga terug naar mijn kerk omdat ik weet dat ik daar nodig ben. De kerk is als mijn eigen familie. Ik heb mijn hele leven geleerd dat ik mijn talenten in de kerk mag brengen. Dus nu kom ik brengen wat ik hier heb geleerd, want als iedereen vertrekt, dan blijft er geen kerk meer over in Syrië!”

Ze is van plan om iedere zondag te gaan preken, want in de afgelopen 2,5 jaar was er geen voorganger die dat kon doen. “Daarnaast wil ik me toeleggen op traumacounselling, vooral voor vrouwen en kinderen. Vooral deze groep heeft het enorm zwaar gehad, ze hadden amper tijd om adem te halen. Ik wil ze uit hun huizen halen en groepen gaan opzetten”.

“De grootste uitdaging zal zijn dat ik haat geen kans zal geven in mijn hart. Boos ben ik wel, om alle onrecht dat ik heb gezien”. Maar bang dat haar iets zal overkomen is ze niet. “Mijn nicht is vorig jaar vermoord door ISIS, haar keel was doorgesneden. Omdat ze christen was hadden ze met een mes een kruis gesneden in haar hals”. Mathild wil leven op de plaats waar ze hoort.

“Het leven is net als een geldstuk: je kan hem maar een keer uitgeven. Daarom ga ik terug. De consequentie dat ik mijn leven zal verliezen is reëel. Maar dit is de stad waar ik ben geboren, hier hoor ik thuis. Voor iedereen die mij hier wil wegjagen zal ik als een graat in de keel zijn. Ik zal zorgen dat ISIS mij niet kan verzwelgen.”

Tekst: Marjon van Dalen

Bron: Kerk in Actie

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.