Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

'Elke kerk een Groene Kerk'

Carla Dik-Faber over GroenGelovig

Op 3 juni organiseert de ChristenUnie samen met onder andere Kerk in Actie, A Rocha, Micha Nederland en de Christelijke Hogeschool Ede het evenement GroenGelovig. De organisatoren noemen het een 'inspirerend, verbindend en praktisch event' voor christenen die in actie zijn of willen komen voor de schepping. Deze week schrijft een aantal hoofdpersonen van GroenGelovig een blog over geloof & duurzaamheid. Vandaag: Carla Dik-Faber, Tweede Kamerlid van de ChristenUnie en initiatiefnemer van GroenGelovig.

'Hemelse energie'
Een zaterdag in Houten. De kerk waarnaar ik op weg ben is bepaald niet mooi, maar de deuren staan open en de kerkzaal vult zich langzaam tot aan de randen. Vanuit het hele land komen christenen hier bij elkaar voor inspiratie, bezinning en ontmoeting. Het is de jaarlijkse vergadering van de Groene Kerken en ik mag een praatje houden. Met enige gêne voeg ik mij in het gezelschap, want zo groen is mijn kerk niet. Maar het is gaaf dat ook vandaag weer nieuwe Groene Kerken zich aansluiten bij het netwerk. Ze krijgen een paneeltje om naast de kerkdeur te hangen, als een herinnering en belofte. Sommige kerken zijn niet alleen groen, maar ook heel creatief. Ze leggen zonnepanelen in de vorm van een kruis op hun dak. Hemelse energie.

"Zorg voor Gods schepping is een Bijbelse roeping"

Zorg voor Gods schepping is een Bijbelse roeping. In Genesis lezen we hoe blij God is met Zijn schepping. Na elke scheppingsdag beoordeelt Hij Zijn werk als "goed" en "zeer goed". God gaf ons deze schepping, datgene waar Hij zich zo in verheugde, om ervoor te zorgen. In de Bijbel staat het zo: “God, de HEER, bracht de mens dus in de tuin van Eden, om die te bewerken en erover te waken” (Genesis 2:15). Wat een eer. Wat een verantwoordelijkheid. We weten echter ook hoe het de schepping sindsdien vergaan is. We hebben er een puinhoop van gemaakt. Paulus spreekt er al over in zijn brief aan de Romeinen. “Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt.” (Romeinen 8:21) Heeft Paulus hier een visioen van klimaatverandering, milieuvervuiling en achteruitgang in biodiversiteit? Gelukkig is dit niet het laatste woord, want we lezen ook dat “de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt”. (Romeinen 8:21) Een prachtige belofte.

'Durf ik radicaal te zijn?'
Wat doen wij intussen als christenen? Wat doe ik? Laten we de zorg voor Gods schepping over aan anderen, natuur- en milieuorganisaties en klimaatactivisten, of willen we zelf ook zorgen voor Gods schepping? Het valt mij op dat christenen vooral bekend zijn vanwege de zorg voor onze naaste. De diaconale taak van de kerken is actueler dan ooit. En dat is goed. Maar ik denk dat zorg voor onze naaste niet los kan worden gezien van zorg voor de schepping. Denk bijvoorbeeld aan het klimaatvraagstuk. Door onze economie en manier van leven stoten we veel CO2 uit en warmt de aarde op, waardoor elders op de wereld overstromingen zijn of juist grote droogte met misoogsten als gevolg. En daar heeft iedereen een verantwoordelijkheid in: wereldleiders, CEO’s van multinationals, maatschappelijke organisaties, maar ook jij en ik. Regelmatig stel ik mezelf daarom de vraag hoe groen ik zelf eigenlijk ben. Durf ik radicaal te zijn, echte keuzes te maken? Misschien een beetje comfort, gemak of vastgeroeste gewoonten in te leveren om beter voor deze wereldbol en mijn verre naaste te zorgen?

"We zijn geroepen om te zorgen voor Gods schepping die Hem looft en prijst"

De echte verandering moet van onderop komen. En dat gebeurt al. Ik zie prachtige initiatieven waar ik heel blij van word. Twee jonge ondernemers starten samen een energiecoöperatie en investeren een tiende deel van de winst in sociale projecten in ontwikkelingslanden. Christelijke hulpverleningsorganisaties starten kringloopwinkels, zodat spullen nog een tweede leven krijgen en mensen met afstand tot de arbeidsmarkt een zinvolle dagbesteding hebben. Voedselbanken verzamelen overtollig voedsel en verspreiden dat onder gezinnen die het hard nodig hebben. En er is het netwerk van groene kerken, die beloven duurzaamheid een onderdeel te maken van hun kerkelijke gemeenschap. Allemaal initiatieven die de overheid niet kan starten, maar die de overheid wel kan ondersteunen met goede (of juist geen) wet- en regelgeving. Zo vind ik het onbestaanbaar dat het nog altijd goedkoper is om een nieuwe fotocamera te kopen dan om je oude exemplaar te laten repareren. Daar kan de overheid iets aan doen. We moeten echt stoppen met onze wegwerp-economie. Ook dat is duurzaam.

Geroepen
Perfect zal het niet worden. De belofte die Paulus ons voorspiegelt zal niet uit mensenhanden voortkomen. Toch zijn we geroepen om te zorgen voor Gods schepping. Een schepping die God looft en prijst (Psalm 148) en daarmee in zichzelf waardevol is voor God, los van de waarde voor mensen. Dat geeft te denken. Tijdens GroenGelovig willen christenen elkaar inspireren, ervaringen delen, samen een groene stroomversnelling teweeg brengen. “De schepping ziet er reikhalzend naar uit dat openbaar wordt wie Gods kinderen zijn.” (Romeinen 8:19) Naar jou en mij.

Tekst: Carla Dik-Faber

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.