Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Filmrecensie De Apostel: christenvervolging aangrijpend dichtbij

“Je kunt geen christen worden!”

De Apostel (L’Apôtre) vertelt het waargebeurde verhaal van Akim, een jonge moslim in Frankrijk, die samen met zijn broer wordt opgeleid tot imam. Maar dan breekt Akim met de religie van zijn familie en sluit hij zich aan bij een kerk. Zijn broer zint op wraak…

Meld je aan voor een filmavond van De Apostel op maandag 23 mei in Leidsche Rijn (Utrecht).

Waarschuwing: dit artikel kan spoilers bevatten.

“Je kunt geen christen worden! Ik ben moslim, je grootmoeder was een moslim, je overgrootmoeder was een moslim. Zo is het nu eenmaal”, zegt de moeder van Akim nadat ze is bijgekomen van de slappe lach. De mededeling dat Akim zich wil bekeren tot het christendom werkt duidelijk op haar zenuwen.

“We willen uit jouw mond horen dat Allah de Almachtige is.”

En zo gek is dat eigenlijk niet. De start van de film brengt een hechte liefdevolle familie in beeld. Als imams in opleiding kunnen Akim en zijn broer Youssef het goed met elkaar vinden. Oom Rached, de huidige imam, heeft zijn hoop gevestigd op lievelingsneef Akim als zijn opvolger. De gemene deler van de familie is de islam. Het is wat ze samenbindt.

Moederziel alleen
Terwijl Akims interesse voor het christelijk geloof stijgt, daalt de sfeer in huis naar een kil nulpunt. Soms zou je hem bijna tegen zichzelf willen beschermen, want als kijker zie je de confrontatie als een denderende trein dichterbij komen. Met zijn bekering zet Akim een streep door hun saamhorigheid. Sterker nog: hij is een schande voor zijn familie.

Die spanning is sterk voelbaar als Akim op een avond thuiskomt, en de hele familie in begrafenisstemming als een soort sollicitatiecommissie op de bank zit. Met een confronterende en voor Akim onmogelijke vraag: “We willen uit jouw mond horen dat Allah de Almachtige is.”

"Ze bidden 'samen': de een het moslimgebed, de ander het Onze Vader"

Het offer dat Akim voor zijn bekering betaalt is groot, besef je als hij verstoten en moederziel alleen in een bedompt appartement zit. De camera zit dicht op de huid, je kunt zijn angst bijna ruiken als zijn broer woedend op de deur bonkt ('Als je een vent bent, doe je open!'). Christenvervolging komt daarmee aangrijpend dichtbij in deze film. Het gaat mis als een paar oud-klasgenoten van de imamopleiding zijn huis binnenvallen. Ik zou me allang in een kast verstopt hebben, maar Akim recht moedig zijn rug en kijkt ze in de ogen. Rustig herhaalt hij dat hij in Jezus gelooft. Het komt hem duur te staan... 

Provoceren?
In Frankrijk zou publiek vertoon van deze film bij de release verboden zijn, uit angst dat de film moslims provoceert. Toch is ‘uitdagen’ niet wat de film typeert: moslims worden niet eenzijdig weggezet.

Maar wat deze film vooral zo indringend maakt, is dat Akims liefde voor zijn familie blijft - ondanks alles. Dat blijkt ook als de film een sprong van twee jaar verder in de tijd maakt en Youssef wordt bevestigd als imam. Akim bezoekt hem na de plechtigheid.

En dan blijkt dat ze voorzichtige stappen hebben gezet naar het herstel van de relatie. Ze bidden 'samen': de een het moslimgebed, de ander het Onze Vader. Een moment om stil van te worden. Noem het een heilig moment, vol hoop. Hoop dat christenen en moslims in vrede samen kunnen leven. Want wat zou het mooi zijn als ook christenen als Akim zonder angst mogen geloven.
 

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.