Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Fulltime herders

'Voorgangers zijn gewoon mensen'

Ik zit in een herderloze kerk: we hebben geen voorganger. We rommelen maar wat aan met goedwillende vrijwilligers. Preken, pastoraat, kinderwerk, allemaal liefdewerk oud papier. Soms dromen we van zo’n fulltime herder voor onze blatende k(n)udde.

Zo’n echte herder, die de rechte wind-van- leer gaat verkondigen en onze kerk met zijn visionaire groeiplan uit de gymzaal laat barsten. Zo’n man die nooit te moe is om naar mensen te luisteren, die nooit te beroerd is zijn eten te laten staan voor een pastoraal gesprek. Een voorganger met zo’n leuke kordate vrouw (onbezoldigd assistent-herdster), die meteen het kinderwerk aanpakt en zich stort op de vorming van de zusters in de gemeente (en neem van mij aan: die moeten flink gevormd worden) door een koffie-en-theemutsenochtend-met-crèche te organiseren.


Een herder met van die leuke kinderen (meestal een stuk of vijf), die voorbeeldig op een rijtje in de kerk zitten; met
een harmonieus gezin dat zo op de cover van Eva kan. De herder is vromer, beter, alleszins godsdienstig. Hij is ook nederig en werkt niet uit eigen kracht. Wij zijn de schapen, hij de herder. Grazige weiden zijn ons deel...
En natuurlijk weten we dat hij niet bestaat, dat voorgangers gewoon mensen zijn, maar we dromen dat onze herder de uitzondering gaat zijn. Dat kan alleen maar uitdraaien op teleurstelling. 

Het is beklagenswaardig als geloof je werk is geworden. Dat je betaald vroomheid, visie en pastoraat aan de dag moet leggen. En dat je niet mag uitklokken om vijf uur en roepen: ‘Weekend!’ Ik heb wel met ze te doen, die fulltime herders en hun kudde die blaat om meer. De waarheid: een herder is geen schaap met vijf poten, maar een verloren schaap in herderskleren.


Ik stel voor dat we komende zondag dat verloren schaap eens verwennen. We halen ze van hun door ons ontworpen voetstuk en laten
 ze schaap onder de schapen zijn. Ze mogen schaapachtig kijken 
naar brullende broeders en lekker bêh zeggen tegen zeurende zusters. Lijkt me een zondag
 om naar uit te zien! Behalve dan in onze
kerk: want wij hebben gelukkig geen
 fulltime herder. 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.