Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Gezocht: AA groep voor twijfelende gelovigen

Matthijs Vlaardingerbroek over het grootste taboe in christelijk Nederland

Laatst vroeg iemand mij: “Wat denk jij dat nu nog de grootste taboe in christelijk Nederland is?” Ik hoefde hier niet lang over na te denken. Volgens mij is dat er nog maar één en dat is ‘als je als christen twijfelt aan geloof en hiervoor uitkomt’. Dit wordt echt niet positief ontvangen! Stel dat je geloofstwijfels kent en je zou dit aan de verkeerde ‘broeder of zuster in de Heer’ vertellen, dan kan je ineens de pineut zijn. Er is een grote kans dat je dan je taak in de gemeente kwijtraakt. Je valt onverwachts buiten de boot en je wordt zomaar als een gevaarlijke buitenstaander gezien.

Elke keer als ik deze verhalen hoor, raakt het mij dat er ogenschijnlijk zoveel christenen zijn, die op een moment in hun leven in een fase van twijfel terecht komen en hier dan met niemand over kunnen praten. Zonder dat je dit wilt, is er (ineens) twijfel over van alles. Daarnaast merk je in jezelf een toenemende kritische houding richting de kerk, richting hoe mensen met de Bijbel omgaan en richting hun ‘gemakkelijke’ gepraat over God. Wellicht ga je door een tijd waarin God Zelf afwezig lijkt te zijn. En om het nog erger te maken, kan je dit dan met niemand delen! Er zijn christenen die juist door deze geheimhouding hun geloof uiteindelijk ook verliezen.

Taboe doorbreken
Wat vind ik dat erg! En omdat ik een positief ingesteld mens ben, denk ik dan: “Stel dat we deze taboe in christelijk Nederland weten te doorbreken. Stel dat het (weer) normaal en veilig wordt om over onze twijfels te gaan spreken. Misschien verliezen deze lieve mensen hun geloof dan niet, maar blijkt het gewoon een fase te zijn, waar ze sterker uit kunnen terugkomen!”

Binnen christelijk Nederland wordt er weinig over de verschillende fasen van geloven gesproken. Om over ‘de nacht van de ziel’, en dat je juist als volwassen christen een periode van twijfel en van Gods afwezigheid in je leven kunt verwachten, maar te zwijgen! Voor veel christenen is geloven bijna synoniem aan zeker weten. En oh wee, als je niet(s) meer zeker weet. Ben je dan nog wel een christen?

Erg eenzaam
De afgelopen paar jaar ben ik door een fase gegaan, waarin ik soms dacht: “Betekent dit misschien het einde van mijn christelijk geloof?” Heel eng, en tegelijkertijd ook erg eenzaam. Vooral omdat ‘de show’ en alle verantwoordelijkheid rondom christelijke leiderschap gewoon doorgaat. Met wie kun je dan je verhaal delen, zonder dat je afgeschoten wordt?

Er zijn veel christenen, die door twijfel niet alleen bij de achterdeur van de kerk zijn terecht gekomen, maar voor hun gevoel ook bij de achterdeur van het geloof staan. Christenen die niemand hebben, waarmee ze hier in alle veiligheid over kunnen praten. Christenen die denken ze dat ze de enigen zijn die door zo’n periode heen gaan.

Groep voor twijfelaars
Zou het niet belangrijk zijn als er in christelijk Nederland een soort van AA groep voor twijfelaars gaat komen? Een groep waar je voor kortere of langere tijd kunt aanhaken om in een veilige omgeving je twijfels, je frustraties, je ongeloof en je reis met soortgenoten te delen? 
Misschien zou zo’n AA groep voor twijfelaars deze christenen kunnen helpen om hun geloof niet los te laten, niet vast te houden, maar juist een nieuwe vorm te geven.

 Ik denk dan aan een groep:

  • van ongeveer 8 tot 10 mensen die elkaar maandelijks in een ontspannen sfeer met koffie, bier of wijn ontmoeten,
  • waar mensen voor een korte of lange tijd bij kunnen aanhaken,
  • waar er absolute geheimhouding is, zowel over wie de deelnemers zijn, als over hetgeen wat ze met elkaar delen,
  • waar er niet naar één antwoord gezocht wordt, waarin iedereen zich moet vinden,
  • waar er vrijheid is voor verschillende (theologische) inzichten en meningen,
  • waar iedereen gerespecteerd wordt, hoe oneens we het met elkaar ook zijn en hoe vreemd ieders mening ook is,
  • waar er niet naar een oplossing wordt gestreefd, maar waar we echt naar elkaar proberen te luisteren,
  • waar iedereen elke keer kort iets deelt over zijn of haar eigen zoektocht en proces met ruimte voor doorvragen,
  • waar er aan het eind van de avond geen mooie afronding is,
  • waar we God Zichzelf laten verdedigen.

Nu is het wachten op iemand die hier het voortouw in gaat nemen. Misschien wel als eersteling van deze vele twijfelgroepen die er de komende jaren gaan komen…


Matthijs Vlaardingerbroek

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.