Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

'Gods moederhart was een openbaring'

Vader van Nederlanders en Afghanen

God is onze Vader. Maar welk plaatje past daarbij? In Afghanistan of Syrië gaan vaders anders met hun kinderen om dan in Nederland. Heeft dat invloed op het beeld van een Vader in de hemel? Kamila en Gabriel delen hun verhaal.

De God van Kamila (50) uit Afghanistan:

‘Gods moederhart was een openbaring’

“Mijn vader was altijd een harde werker. Hij was een goede man, maar te jong vader geworden. Toen hij mij als eerste kind kreeg, was hij 15 of 16 jaar. Hij was al getrouwd toen hij nog maar 8 jaar was! Hij schaamde zich voor mij omdat zijn vrienden nog niet eens getrouwd waren, laat staan vader. Als ze ernaar vroegen, zei hij dat ik zijn zusje was. Zo heeft hij mij later ook nooit ‘mijn kind’ of ‘mijn dochter’ genoemd. Hij heeft mij nog nooit een zoen gegeven. Nog steeds heb ik het verlangen dat als ik zijn hand kus, hij mijn gezicht zal kussen.

Sowieso is een vader in Afghanistan erg afstandelijk. Ze hebben vaak losse handjes en tonen weinig emoties. Bovendien groeide ik op in een moslimfamilie waar altijd met angst over God werd gesproken. Je moest bidden en je aan de regels houden, anders zou je branden in de hel. Ik kende geen liefdevolle kant van God.
Later, toen ik christen werd, begreep ik niets van Gods liefde als vader. Ik kon mij alleen identificeren met de liefde van Jezus. Het woord vader had geen warme klank en bood ook geen liefdevol of vertrouwd gevoel.

Tijdens een Bijbelstudie hoorde ik over het moederhart van God. Ik kon mij veel meer met God als moeder identificeren dan met Hem als vader. Mijn moeder was ook heel jong toen ik geboren werd, maar ze zette zich met hart en ziel in voor haar kinderen. Ze was altijd bezig met naaiwerk – in het licht van de buren, want we hadden geen elektriciteit. De enige olielamp was voor de kinderen, om huiswerk bij te maken. Mijn moeder wilde per se dat wij konden studeren. Ze wilde, te midden van haar eigen moeilijkheden, het beste voor haar kinderen. Voor mij was het een openbaring dat God ook een moederhart heeft. Nu begreep ik het wel, omdat ik met liefde aan mijn eigen moeder dacht.”

De God van Gabriel Boaz Ibrahim (38) uit Syrië:

‘Mijn hemelse Vader wacht wél op mij’

“In de Syrische cultuur is het heel normaal dat je rond je 20e trouwt en een gezin sticht. Ik ben nu 38 jaar, niet getrouwd en heb geen gezin. Mijn vader en mijn ooms begrijpen daar niets van. Ze zien me niet meer als volwaardig mens. Mijn broertje is wél getrouwd en heeft drie kinderen. Op familiefeestjes praten ze wel met hem en niet met mij. Hij heeft gepresteerd en ik sta achteraan. Ik vind het onbeschoft en heel kwetsend dat ze mij zo openlijk naar beneden halen. Maar ze zitten zo vast in hun eigen denkkader dat ze helemaal geen aandacht hebben voor mijn emoties. Ik weet wel dat mijn vader me liefheeft, maar hij geeft mij minder aandacht dan aan mijn broertje.

Mijn vader lijkt in niets op mijn hemelse Vader. Ik heb God of Christus niet in hem teruggezien. Ik denk dat het te maken heeft met de traumatische gebeurtenissen in de oorlog die hij heeft meegemaakt.
Voor God maakt het niet uit of je wel of niet getrouwd bent, het gaat Hem om de relatie die je met Hem hebt. Als ik een fout maak, zegt God niet: je mag niet in de hemel komen. 
Integendeel, Hij wacht me op met open hart en open armen. Dan zie ik dus twee verschillende vaders: een hemelse Vader die mij niet veroordeelt, ook al zondig ik. En een aardse vader, die me in de hoek zet omdat ik andere keuzes maak.

Maar goed, er zijn ergere dingen in het leven... God laat me deze dingen meemaken zodat ik met anderen kan meeleven in hun pijn en lijden. We moeten met elkaar meelijden, net als Jezus dat kan, omdat Hij heeft geleden. Na Zijn lijden is Hij naar Zijn Vader gegaan. Maar Hij zal terugkomen.”

Tekst: Sjoerd Wielenga
Beeld: Studio Vandaar

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.