Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

"Ik ben opgepakt omdat ik met mijn gulp open stond af te rekenen"

Opnieuw beginnen met een schone lei

De wereld van Marcel* stortte vier jaar geleden in toen hij werd opgepakt voor schennispleging. Een jarenlang verborgen geheim kwam daarmee uit. Marcel (45) was op dat moment vijftien jaar getrouwd, vader van vier kinderen en net ouderling geweest in zijn kerk. Hij ontdekte dat vergeving niet altijd een nieuwe, lege bladzijde betekent.

Laag zelfbeeld
Marcel – blond haar, blauwe ogen, timmermansknuisten – zoekt naar woorden om uit te leggen wat hij heeft gedaan, en waarom. “Ik was geen potloodventer, met de jas open en alles zichtbaar. Maar uiteindelijk ben ik opgepakt omdat ik met mijn gulp open stond af te rekenen in een winkel. Ik deed alsof het per ongeluk was, maar als je het zaakje zichtbaar hebt hangen, is dat natuurlijk niet per ongeluk. Op een bepaald moment gebeurde het wekelijks. Het is lastig uit te leggen, maar jezelf op die manier exposeren, heeft te maken met gezien willen worden. Opvallen. Het bevredigt een emotie, je voelt je geaccepteerd zoals je bent, terwijl dat juist absoluut niet zo is. Gek genoeg bedenk je niet hoe het op een ander overkomt.” 

Met de komst van internet raakte ik nog meer pornoverslaafd. Die beelden komen redelijk echt en persoonlijk over, wat een zekere bevrediging geeft – totdat je de computer uitzet en nóg eenzamer bent.”

Excuses
Het loopt mis als een medewerkster in een winkel aangifte doet tegen Marcel. In de cel, een hokje van twee bij drie, komen de muren op hem af. “De drie uur die ik daar zat, waren de langste uren uit mijn leven. Het enige wat ik kon, was bidden, bidden, bidden. Gelukkig maar, anders was ik zeker tot zelfmoord overgegaan. Mijn hele wereld stortte in. Ik besefte dat God me bij mijn nekvel had beetgepakt en hier had neergezet. Niet omdat Hij boos was, maar uit liefde. De enige uitweg was openheid geven. Toen ik die avond thuiskwam, heb ik mijn vrouw alles verteld. Daar had ze het moeilijk mee; ze dacht dat ik al van de porno af was, en dat ik mijzelf exposeerde, had ze nooit geweten. Toch kon ze al snel de stap zetten om aan vergeving te beginnen.”

Marcel volgt diverse therapieën. Hij stuurt een excuusbrief naar het winkelmeisje dat de aanklacht heeft ingediend, en geeft op zijn werk openheid van zaken. Ziek van de spanning blijft hij thuis, maar na twee maanden mag en kan hij weer bij zijn oude baas aan de slag. Een jaar na zijn arrestatie meent Justitie dat hij ‘handelt naar behoren’. Marcel komt er met een waarschuwing vanaf.

‘Waar ik een warm welkom verwachtte, ervaar ik een zekere kilte’

Schuldbelijdenis
Ook richting zijn kerk wil Marcel alles opengooien. Openheid over je zonden hoort bij christen zijn, meent hij. Aan de dominee vraagt hij of hij schuldbelijdenis mag doen, al is dat in zijn kerk niet gebruikelijk. “De schuldbelijdenis was een emotionele gebeurtenis. Na de dienst hebben talloze mensen mij bemoedigd. Tegelijkertijd was het pijnlijk om te ontdekken dat mijn ongelovige collega’s mij gemakkelijker volledig accepteerden dan sommige gemeenteleden. Zij plaatsen vraagtekens bij alles wat ik in de kerk deed vóórdat mijn zonde bekend werd. Diepin mijn hart zou ik weer graag ouderling willen worden en preeklezen, al begrijp en accepteer ik dat mensen daar moeite mee hebben. Het is alleen jammer dat zij dat aan anderen vertellen en niet aan mij. Ik had gehoopt dat mijn openbare schuldbelijdenis tot meer openheid zou leiden. Dat hoort toch bij gemeente-zijn?”

Marcel vraagt zich af of christenen zich wel bewust zijn van wat hen door God is vergeven. “Ik kan van anderen geen vergeving eisen, maar ben wel afhankelijk van de mate van andermans vergeving. In mijn gezin en op het werk gaat het weer goed, maar juist daar waar ik een warm welkom verwachtte, ervaar ik een zekere kilte. Mensen die een herkansing krijgen, heb- ben waardering nodig. Ik had graag van mensen gehoord dat ze het knap vinden dat ik mijn pornoverslaving heb overwonnen, of dat ik therapie heb gevolgd.”

Bevrijd
Marcel is vrij van zijn drang tot exposeren, hoewel de prikkels er soms nog zijn. “Ik heb een geweldige vrouw die het soms al ziet aankomen voordat ik het zelf in de gaten heb. Vooral als ik emotioneel uit evenwicht ben en aan mezelf begin te twijfelen, wordt het gevaarlijk. Openheid en bidden helpt dan. Ik ben echt geen christen die de ganse dag loopt te jubelen, maar ik heb een intense omgang met God gehad nadat ik was gearresteerd. Dat mis ik nu... Alsof God zegt: Ik houd je nog wel vast, maar Ik draag je niet meer, je mag het weer zelf doen.” 

Bron: Visie
Tekst: Wilfred Hermans
Beeld: Shutterstock

*Marcel is niet zijn echte naam

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.