Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

“Ik kies graag wanneer het ‘goed geweest’ is”

Journalist Wouke van Scherrenburg in ‘De Kist’

De ‘grande dame’ van de parlementaire journalistiek wilde heel lang niets te maken hebben met de dood. Toch praat Kefah Allush in ‘De Kist’ met de 70-jarige Wouke van Scherrenburg over leven en dood.

Als Wouke de gele Fiat met de grafkist aan ziet komen rijden, krijgt ze het al Spaans benauwd. “Ik wil hier nog wel 50 jaar rondsjouwen. Ook al zie ik grote ellende aankomen, ik wil het allemaal gewoon meemaken. En eigenlijk ook mijn kinderen er tegen beschermen.”

Afhankelijk
Ze vindt het moeilijk om dingen van een ander te vragen en wil eigenlijk niet afhankelijk zijn. Zelfs niet van haar eigen kinderen. “Ik neig een beetje naar mijn vader, die vroeg ook nooit iets. Maar als kinderen deden we wel klusjes en dingen voor onze ouders. Zo gauw ik binnen kwam, zag ik de twinkeling in de ogen van mijn vader.  Mijn moeder riep dan ‘O, wat een verrassing!’.”

Hoewel ze zelf altijd voor haar ouders klaarstond, wil Wouke het haar eigen kinderen niet aandoen dat ze op zondag een eindje met haar moeten gaan rijden. “Maar goed, dat zeg ik nu, misschien gaat het in de toekomst heel anders. En natuurlijk stuur ik ze niet weg als ze toch langskomen.

Levenswaardig
Ook al is Wouke gehecht aan het leven, haar verlangen naar onafhankelijkheid is sterker. Daarom kiest ze graag wanneer het in haar ogen 'goed geweest' is. “Zolang ik weet dat ik nog gedeeltelijk mijn eigen regisseur ben, vind ik het leven meer dan levenswaardig. Ik besef me wel dat de grenzen opschuiven, maar voor mij ligt nu de grens bij wanneer ik het leven van mijn kinderen te ingewikkeld maak. Dan mag ik die kist in.”  

Afschuwelijk
Wouke weet nog goed dat haar vader in het ziekenhuis lag, het ging steeds slechter met hem. Hij zei tegen haar: ‘Wouke, als jullie me in een verpleeginrichting stoppen, dan kruip ik hier die A12 op en ga ik voor de eerste de beste vrachtwagen liggen.‘ Wouke glimlacht: “Ik dacht, die man heeft gelijk. We hebben toen gezorgd dat er dag en nacht verpleging in huis was. En na een heel aantal afschuwelijke dagen is hij toch ingeslapen. Hij is totaal opstandig heengegaan. Daar heb ik het nog lang moeilijk mee gehad. Hij ging echt worstelend heen.”

Hoewel de mensen Wouke kennen als een pittige tante, heeft ze zichzelf wel toegestaan om verdrietig te zijn over haar vaders overlijden. “Ik heb ongelooflijk veel gejankt. Ook echt out of the blue in de auto of de trein soms. Dat hielp.”  

Eeuwig
Wouke is helder over het leven na de dood: dat is er niet. “Dat vind ik wel prima. Het lijkt me afschuwelijk om eeuwig te moeten leven. Een leven waar geen einde aan komt. Je zal maar al die stomme mensen tegen moeten komen waar je vroeger een pesthekel aan had, no way. Klaar is klaar.”

Wil je het hele gesprek zien? Kijk dan hier de aflevering van ‘De Kist’ (zondag 22 januari 23:40, NPO2):

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.