Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Ik treur op aarde. Peter zingt in de hemel

Een lied van overwinnaars voor verliezers

We waren in Normandië. Het was de (jaarlijkse) Nederland Zingt-reis. Elke jaar naar een ander land. Zingen in oude, monumentale kerken. Natuurlijk hebben we de erebegraafplaatsen bezocht. Ik was daar voor de derde keer.

Ik zag opnieuw al die witte kruisen. Met de namen van duizenden jonge mensen. Ik zag het met andere ogen…… Weer dacht ik aan hen: de vaak jonge kerels die hun leven gaven. Hun offer was nu voor mij veel groter. En denkend aan het verdriet van onze schoondochter en haar kinderen, realiseerde ik me meer dan ooit de pijn van hun vrouwen, de vriendinnen, de gezinnen van al die soldaten. Het diepe verdriet niet van twee ouders, zoals Ees en ik, maar van duizenden ouders …

Ik dacht ook aan die tekst uit Romeinen 8: 32. Hoe diep gaat dat wel niet? Ik besef er maar een fractie van: 'God die Zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar Hem omwille van ons allen heeft prijsgegeven’. Je verdriet zit nu dieper. Het raakt te hoofd maar vooral je hart. Je kijkt anders naar de dingen, beleeft het anders dan vroeger. Je kunt emotioneel worden om dingen waar je vroeger droge ogen bij had. Op een morgen zat Ees in de bus te huilen. Waarom? Omdat we zongen: ‘Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten?’ Ze zeggen wel eens: “je huilt om niets”. Dat is niet waar. Maar de snaar van je ziel is wel gespannen. En de tranen zitten hoog.

Meer dan ooit denk ik ook aan wat we onze ziel noemen. Wat kunnen die twee met elkaar in gevecht zijn: je hoofd en je hart. Je kunt een verstandige beslissing nemen, maar dat houdt nog niet in dat het goed voelt. Vooral zingen is ‘balsem voor je ziel’. De mensen vonden het dapper dat we met de reis meegingen. Het is lief bedoeld, maar zo dapper zijn we niet. We zijn steeds op zoek naar troost. Brood voor het hart. En dat krijg je o.a. als je zingt. Alleen al het zingen op zich geeft troost. We zongen tijdens de reis “Ruwe stormen mogen woeden’. In zo’n enorme kathedraal speelde Martin Zonnenberg op het orgel. Je voelde de storm tijdens het zingen, de nacht, maar bezong de troost die het geloof ons geeft.

Nee, ik zag tegen die reis best wel op. Ik schrijf nooit mijn toespraken uit. Kan dus ook niets voorlezen. Zou ik mijzelf wel in de hand kunnen houden. Toespraken over de tijd tussen D-day en V-day vallen niet mee. Niet alleen historisch gezien, maar helemaal heilshistorisch: de tijd tussen ‘Het is volbracht’ en de Wederkomst. Het zingen, de muziek, de liederen van Elise Mannah, het gitaarspel van Arend Jansen hebben me getroost en bemoedigd. Maar ook God zelf, door de gedachten en de woorden die Hij mij gaf.

Mag ik je er iets van vertellen? Ik had als thema voor de laatste dag gekozen: ’Zingen aan de zee’. De meditatie in de laatste dienst zou die middag gaan over het lied dat de verlosten zingen voor de troon van God. Openbaring 15 heeft het daarover: ‘Zij zongen het lied van Mozes en het Lam.’ De avond daarvoor heb ik er nog lang aan zitten denken. Wat moest de boodschap zijn die ik wilde brengen?

We zongen in de enorme kathedraal Notre Dame in Saint Omer. Martin had liederen uitgekozen over de toekomst, over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.  Ik voelde bij het zingen in die grote kerk het enorme verschil tussen de hemel en de aarde.

Openbaring 15 vertelt van het lied van mensen die zingen voor Gods troon. Het lied van de overwinnaars, door het bloed van het Lam. En ik dacht tegelijk: zij zingen terwijl er op aarde om hen getreurd wordt. In die tijd werd de kerk vervolgd. Mensen werden omgebracht om hun geloof. Gemeenten hadden leden verloren.

Ik las uit mijn bijbeltje voor wat ze de overwinnaars zongen: ‘Groot en wonderbaarlijk zijn uw werken, Heer, onze God, Almachtige, rechtvaardig en betrouwbaar is Uw bestuur, vorst van de volken. Wie zou U, Heer, niet vereren, uw naam niet prijzen? Want U alleen bent heilig. Alle volken zullen komen en zich voor U neerbuigen, want Uw rechtvaardige daden zijn geopenbaard.'
‘Rechtvaardig en betrouwbaar is Uw bestuur’. Ineens dacht ik, bij die mensen hoort Peter nu ook. Het lied van de overwinnaars. Hij zingt mee.

En ik treur op aarde. Peter zingt. Ik weet zeker dat Peter op aarde ook vragen zou hebben gehad. Als hij geweten had dat hij moest sterven, geschreeuwd had: ‘God, dit kan niet’. Net zoals al die andere mensen toen en al die mensen van nu, die een dierbare verloren. Maar ook al is dat niet het geval, ook dan kun je veel vragen hebben bij het bestuur van God. Of niet?

God gaf me zo als het ware een blik achter de schermen. Van mensen die in de hemel zingen. Een lied van overwinnaars voor verliezers. En dat terwijl ook in de hemel een spannende tijd aanbrak. De hemel zong terwijl de plagen nog moesten komen. De hemel zong tussen V-day en D-day. En het gaf me veel troost.

We zijn weer thuis in Zwolle.. Thuis is het als een week daarvoor. De lege plek is er nog steeds en blijft. En toch…Als ze daar zingen, als Peter daar ook zingt, wil ik proberen mee te zingen.
Al is het met tranen. 

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.