Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Kinderziekten

Column van Timzingt

Mijn sponsorkindje Hope kijkt naar me vanaf zijn foto. Ik zie hem niet, want ik ben verhit bezig met een computerprobleem. Vlak voor de vastentijd nog even een nieuwe laptop aangeschaft. Mooie oefening in onthechting voor gevorderden. “Lukt het niet?” vraagt Hope bezorgd. “Nee!” blaf ik.

Altijd hetzelfde met nieuwe technologische gadgets: vooraf heb je het gevoel dat ze je leven voor altijd gaan boeien en achteraf klopt dat ook: het werkt meestal niet en dat laat je niet los. Boeiend, maar dan anders. “Kinderziekten,” brom ik, terwijl ik Windows voor de zoveelste keer opstart.

Hope reageert vanuit zijn raamwerk: “Hebben wij ook: kinderziekten.” Ik zucht: “Nee Hope, dat hebben jullie niet: voor kinderziekten moet je een hoog ontwikkeld land zijn met verfijnde technologie. Dán heb je kinderziekten.” Kinderziekten behelzen een geestelijke les, oreer ik verder. “Het hele idee van westers vasten is dat je nieuwe gadgets aanschaft zodat je je weer beseft dat het daar niet om gaat. Omdat je dat telkens weer vergeet, moet je steeds nieuwe apparaten aanschaffen. De vastentijd is een mooi moment daarvoor.” Hope kijkt me glazig aan.

Ik preek verder: “De kinderziekten van die gadgets zijn een training, zodat je ervaart dat het je mag boeien, maar niet mag boeien. Begrijp je? Kinderziekten gaan voorbij als je je les geleerd hebt. Dan ben je geestelijk volwassen en onthecht, zoals ik.”

Ik sluit mijn ogen en zwijg om dit spirituele moment even vast te houden. “Blijf in aanbidding,” mompel ik nog. “Boeiend verhaal,” zegt Hope afwezig. “Ik dacht aan zika.” “Zieken,” verbeter ik. “Je moet wat aan je uitspraak doen. Je komt zo oningeburgerd over. Nee, ik bedoel het zika-virus, ebola-virus, ondervoeding, dat soort kinderziekten. Kun je daar ook door westers vasten vanaf komen?”

Ik staar naar mijn nieuwe laptop. Hope vast al min of meer permanent. “Ik weet het niet, Hope,” zeg ik zachtjes. “Dat zijn geen kinderziekten, maar sponsorkinderziekten. Die lijken nooit over te gaan.” Mijn laptop geeft een waarschuwing: onbekend virus. Hope kucht.

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.