Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Leve de pastoor van Herkenbosch!

Blog van Tijs van den Brink

We tobben wat af over de rol van de kerk en het geloof in deze tijd. Congressen hier, missionair-zijn daar, meer van de Geest zus – welnee, het gaat om de daad zo: het gaat maar door.

Ik volg de meeste ontwikkelingen op dit gebied met interesse, maar soms ook met enige vermoeidheid. We maken het soms erg ingewikkeld, christen-zijn. 
Ik moest daaraan denken toen ik pas in de Volkskrant een mega-interview las met de gevallen voorlichter van Geert Wilders, Michael Heemels. Hij was behalve een aantal jaren voorlichter van Wilders ook Statenlid in Limburg. De druk om te presteren was groot. Heemels vluchtte in drank en drugs en toen dat te duur werd, stal hij meer dan honderdduizend euro van de PVV. 

In het interview wordt de ondergang van Heemels minutieus beschreven. Je voelt het misgaan, als het ware. Uiteindelijk komt zijn bedrog uit (hij staat één dezer dagen voor de rechter) en kan Heemels geen kant meer op. Althans, dat zou je denken. Want Heemels kan nog wél een kant op. 

Hij rijdt naar zijn geboortedorp, Herkenbosch, beschrijft de Volkskrant: ‘Daar woont de enige tot wie hij zich nog durft te wenden. Hij belt aan bij de pastoor. “Hoe gaat het met je,” vraagt de man. “Niet goed,” zegt Heemels.’ De pastoor nodigt hem binnen en Heemels vertelt voor het eerst zijn hele verhaal. De geestelijke adviseert Heemels eerlijk te zijn en zegt: “Dit wordt een lange weg.” 

Echt, ik kreeg kippenvel toen ik het las.
 Ik ken de pastoor van Herkenbosch niet, maar ik had er meteen een beeld bij: een oudere, grijze man, die om zich heen al jaren terugloop ziet. Steeds minder mensen bezoeken de diensten, hij heeft vermoedelijk behalve de gelovigen van Herkenbosch ook de gelovigen van omliggende dorpen onder zijn hoede. Hij ploetert en ploetert en ziet alleen maar teruggang. Maar hij geeft niet op, hij gaat door. Met dat te doen waarvan hij gelooft dat het goed is. En dan op een dag staat Michael Heemels voor zijn deur. Een verloren zoon, op zoek naar een beetje genade. En omdat de pastoor van Herkenbosch niet heeft opgegeven, omdat de pastoor van Herkenbosch ondanks alles is doorgegaan, kan hij nu dat beetje genade uitdelen. Luisteren en een simpel advies geven: “Eerlijk zijn, Michael.”
 Wij christenen, de kerk vandaag de
 dag, hebben vast veel taken, maar dit is misschien wel de kern: er zijn, luisteren
 en genadig zijn als iemand om genade verlegen zit. 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.