Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Levenslange toewijding in de zorg

Bezieling in de zorg in de knel

Bezieling in de zorg komt in de knel door alle bezuinigingen. De nonnen van vroeger - die alle zorg begonnen - schieten graag te hulp. Eén van hen: ‘Wat echt telt is dat je bezield mens hebt kunnen zijn.’

Ik weet nog goed dat ik voor mijn jonge fysiotherapeut zat en hem eindelijk iets durfde te vertellen over de oorzaak van mijn klachten. Hij zat driftig mee te schrijven…dacht ik. Totdat ik zag dat hij tijdens mijn verhaal zijn agenda aan het opschonen was. ‘Ik kan luisteren en plannen tegelijkertijd, net als een vrouw; die kan ook zo goed multitasken.’ Verbijsterd schudde ik hem de hand en vertelde hem dat dit ons laatste gesprek was geweest. 

Nu zal het niet overal zo erg zijn, maar de veelgehoorde klacht uit alle hoeken van de zorg is dat er simpelweg geen tijd meer is voor bezielde persoonlijke zorg. Zelfs een kleine aanraking of simpel oogcontact moet worden ingepland. En dat terwijl de zorg vroeger heel anders georganiseerd was. 

Talloze kloostercongregaties stonden aan de wieg van ziekenhuizen, kraamzorg en bejaardenzorg. Veelal nonnen die met levenslange toewijding aan het bed stonden. Ze zijn inmiddels al oud en de ordes sterven langzaam uit. Toch is hun gedachtegoed nog springlevend en ze willen dat graag aan de wereld doorgeven. Dit jaar kun je aanschuiven bij inspiratiedagen in hun kloosters. Tijdens deze inspiratiedag kunnen zorgverleners kennismaken met religieuzen en in gesprek gaan over 'zingeving in de zorg'. Ze staan stil bij de geschiedenis van de zorg, en de waarden die aan zorg ten grondslag liggen. Wat valt er leren van de religieuzen die aan de bakermat van de zorg hebben gestaan? Welke waarden inspireren zorgverleners vandaag de dag?

Ik hoop dat er mensen zijn die de tijd nemen om te luisteren naar hun waardevolle lessen. De zusters kunnen ons iets leren over een geheim dat zo aantrekkelijk is dat veel vrouwen bereid waren om zich er levenslang aan toe te wijden. Zuster Riet van de zusters der Voorzienigheid zegt daarover: 

"De lange stoet zusters die ik als klein kind voorbij zag komen, trok me aan. Ze lachten en verdeelden het werk… er was een waardevolle saamhorigheid. In mij groeide een stil verlangen om daarbij te mogen horen."

Het geheim van saamhorigheid is dat twee of meer mensen oprechte aandacht voor elkaar hebben. Aandachtig luisteren naar elkaar is de helft van de genezing, weet ik uit ervaring. Nadat ik bij mijn jonge fysiotherapeut was weggelopen, kwam ik terug bij een oude neuroloog die nog dienst deed uit het bejaardenhuis. Het eerste wat hij deed was me lang aankijken, terwijl hij gemakkelijk ging zitten. ‘Vertel maar,’ zei hij. ‘Ik wil alles weten.’ Hij nam de tijd voor mij, stak zelfs af en toe een kaarsje voor mij op. De dag dat hij naar me begon te luisteren en mij niet alleen als patiënt maar als heel en volledig mens zag, was de start van mijn herstel. 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.